സമത്വം

ഇന്നലെ മധ്യാന്ഹത്തിൽ
ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൻ മേൽ
എൻഡോ സൾഫാൻ പെയ്തിറങ്ങി.
ഫ്യൂരിഡാനും എക്കാലക്സും റൌണ്ടപും
പിന്നാലെയിറങ്ങി.
മഴയിൽക്കുളിച്ച് മയങ്ങും
ശീലാവതി കൺ തുറന്നില്ലിനിയും.
നാലാം വയസ്സിൽ
വാർദ്ധക്യപ്പുഴയിലിറങ്ങി-
ക്കയറാനാവാതെ.
കാണ്ടാമൃഗത്തിൻ തൊലിയുള്ളവർക്ക്
കണ്ടറക്കാൻ വരണ്ടു വിണ്ടു കീറി.
വാർദ്ധക്യത്തിൻ കൈത്താങ്ങിൽ
പൊങ്ങാനാവാഞ്ഞിഴഞ്ഞ്.
ബാല്യവും കൌമാരവും
കാലുകളിൽ പിരിച്ചിട്ട്.
പുല്പായയിൽ മലർന്ന് കിടന്ന്
മച്ചും നോക്കിച്ചിരിച്ച്.
വെച്ചൂട്ടും വാർദ്ധക്യത്തിൻ മുന്നിൽ
വാപിളർത്തും നാല്പതിൻ ശൈശവത്തിൽ.
പഴുത്ത നാവുമായൊരു പുഴുത്ത
ശാപവാക്കറിഞ്ഞോതാനാവാഞ്ഞ്.
മലർന്നു കിടന്നൊറ്റപ്പാദസരം കിലുക്കി.
എനിക്കെന്തേ വിരലുകൾ മൂന്നെന്ന്
വിരൽ ചൂണ്ടി ചോദിക്കാനാവാഞ്ഞ്.
ആർക്കോ പെരുത്ത ലാഭക്കൊതി
വീർപ്പിച്ച തലയുമായുടൽ
കൊണ്ട് തീർക്കും വട്ടത്തിൽ കറങ്ങി.
കൺ തുറക്കാനാവാതെ പിളർന്ന വായിൽ
തിരുകിക്കേറ്റിയ കരച്ചിലിൽ.
പേടിയാണ് വെളിച്ചത്തെയെന്നോതി-
യൊറ്റക്കൈയാൽ മുഖം മറച്ച്.
മരണക്കുറിയുടെയൂഴവും കാത്ത്.
ഒരു വീട്ടിലൊരു നാട്ടിൽ
എല്ലാരുമൊന്നുപോൽ
വികലാംഗരായി വാഴുന്നങ്ങു
വടക്കൊരു കോണിൽ.
വാഴുന്നോർ നൽകീ
കനിഞ്ഞവിടെ സമത്വം.
പണ്ടു പണ്ടൊരു കാലത്തല്ലെ-
ന്നെന്നുടെ കണ്ണുകൾ
കള്ളം പറയുകയാണോ!

എന്റെ സൂര്യൻ

കുഞ്ഞിക്കണ്ണു മിഴിച്ചജ്ഞാതം
മന്നിലിറങ്ങും കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങൾ.
അമരത്വത്തിന്നമൃതാമക്ഷരങ്ങൾ
പാനംചെയ്യാനെത്തും വിദ്യാലയം.
ആവേശോജ്ജ്വലമാം ചരിത്രം
കുറിച്ചൊരു നാടിന്നഭിമാനമായ്;
പൂർവികർ തൻ ചെഞ്ചോരയിലു-
യിർക്കൊണ്ടായിരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ
തിരിനാളംകൊളുത്തുമാദിത്യനായ്.
കാവുമ്പായി തൻ വിരിമാറിൽ വിലസു-
മെന്നാദ്യവിദ്ദ്യാലയമന്നെരിച്ചു
തന്നൊരഗ്നിയാത്മാവിൽ ജ്വലിപ്പി-
ച്ചിന്നു ഞാൻ പടരട്ടെ വിജിഗീഷുവായ്…!
ലോകമെൻ വിരൽത്തുമ്പിലേറ്റട്ടെ..!

ഏഴിലം‌പാലയിൽ

കടും‌പച്ചയുടുപ്പുരിഞ്ഞ്
മദിപ്പിക്കും ഗന്ധമൊഴുക്കി
ശലഭങ്ങൾ വണ്ടുകൾ
ചൂഴ്ന്നേഴിലം‌പാല പൂത്തു.
മദഗന്ധമുണരുമുടലിൻ
മധുകണമൂറ്റിയെടുത്തൊരു
വെൺ‌പട്ടാട ചാർത്തി;

നെറുകയിലാണി തറച്ചേ-
ഴിലംപാലയിൽ കുടിവെക്കാം.
അഭയാർത്ഥികളൊഴിയാതെ
അഭീഷ്ട വരദായിനിയായി.
കാരിരുമ്പിന്റെ നീറ്റലുമായ്
പാണികളഭയ മുദ്രയിൽ.
ഇരുമ്പാണി പറിച്ചെറിയാതെ
കുടികൊള്ളുമനുഗ്രഹമൂർത്തി
പിന്നെയുമേഴിലം‌പാലയിൽ.

പ്രണയത്തിനൊരാശംസ

അകലുമ്പോളടുക്കാൻ കൊതിച്ച്;
അടുക്കുമ്പോൾ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി;
കൈയിലൊതുങ്ങിയാൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്;
ചളുങ്ങി നാശമായ പ്രണയത്തിനാശംസിക്കാം.
കാക്കത്തൊള്ളായിരമാണ്ടിന്റെയായുസ്സിന്നീ
പ്രണയ ദിനത്തിലൊരിക്കൽക്കൂടി ഞാനും.

സ്മൃതിസംഗമം-2010

അറിവിന്റെ കേദാര ഭൂമികയിതു ഞങ്ങ-
ളാത്മാവിൽ കുടിവെക്കുമൊരു പുണ്യ ക്ഷേത്രമാം.
ടാഗോർ വിദ്യാ നികേതക്ഷേത്രത്തിലനുഗ്രഹി-
ച്ചരുളുമീശ്വരന്മാരാം ഗുരുസന്നിധിയിൽ.
സ്മൃതിസംഗമത്തിന്നുൾപ്പുളകത്തിലാറാടാൻ
വന്നെത്തി ഞങ്ങളീ തിരുനടയിലൊന്നായി.
തിളങ്ങുമറിവിന്നഗ്നിയായക്ഷരങ്ങളിൽ
തീർത്തെടുത്ത പൊൻചിറകുമായ്പ്പറന്നു പോയി
പല നാട്ടിൽപ്പലവേഷവുമാടിത്തീർക്കുവാൻ
പാരിൽ പണിതുയർത്തുവാൻ നാകവുമൊന്നാകെ
കരുത്തുറ്റ ഭാവിക്കു വാഗ്ദാനമാകുവാനായ്
കനിവാർന്ന സൂനങ്ങളെത്രയോ വിരിയിക്കാൻ
മന്നിൽ ശാന്തി തൻ പൂക്കളമെങ്ങുംതീർക്കുവാനും
മേൽക്കു മേലുയരട്ടെയെന്നാത്മവിദ്യാലയം

അറവുമാടുകൾ

വിശുദ്ധതാഴ്വരയിലറവു മാടുകൾ

ഇന്നലെയോളമവയുഴവു മാടുകൾ.

മാതാവിന്റെ പൈമ്പാൽ മുട്ടിക്കുടി-

ച്ചൊരേ പറമ്പിലോടിക്കളിച്ചവർ.

പിണങ്ങുമ്പോൾ കുത്തിയോടിച്ചു-

മിണങ്ങുമ്പോൾ നക്കിത്തുടച്ചും.

പൌരുഷത്തിൻ കൂത്താട്ടത്തിൽ

കൈകടത്തിയറുത്തെറിയും ക്രൂരത.

ഉടഞ്ഞുപോയ പൌരുഷത്തിലന്യം

നിന്നുറഞ്ഞുപോയ തലമുറകൾ.

വരിയുടച്ചുറപ്പിച്ച സൌമ്യതയിലാട്ടി-

ത്തെളിച്ചൊരു നുകത്തിൽ കെട്ടി.

പുളയും ചൂരലിൻ നോവുകളന്യോന്യം

നക്കിത്തുടച്ചൊരു മാത്ര കഴുത്തിൽ

കൊമ്പു ചേർത്താശ്വസിപ്പിക്കാനു-

ടപ്പിറപ്പായവനിന്നീ നിമിഷം വരെ.

കൈയിൽ തിളങ്ങും കത്തിയുമായൊരാൾ

മൂക്കു കയർ വലിച്ചു കാൽകളിൽ കുടുക്കി.

അമറുവാനാവാതെ കണ്ണീരുമൊലിപ്പിച്ച്

വീണുകിടക്കുമുടപ്പിറപ്പിൻ കൊമ്പിൽ

പിടിമുറുക്കും കരങ്ങളെ കൊമ്പാൽ

കോർത്തെടുക്കാൻ കൊതിച്ചാവാതൊ-

തൊന്നുമുരിയാടാതീ മിണ്ടാപ്രാണി.

കെട്ടിയിട്ട കുറ്റിയിൽക്കറങ്ങിത്തളർന്ന്

കണ്ണീർ കിനിയും മിഴിയാലുഴിഞ്ഞവൻ.

കുരലരിഞ്ഞു താഴും കത്തിയിൽ;

പിടഞ്ഞു തുള്ളിത്തെറിക്കുമുടലിൽ;

വേർപെടും തലയിൽത്തുറികണ്ണിൽ;

പ്രാണന്റെയവസാന ചലനത്തിൽ.

വിറകൊള്ളും കഴുത്തിലാഴും കത്തി തൻ

നോവറിഞ്ഞൊളിക്കാനിടമില്ലല്ലോ..!

മുത്തപ്പാ എന്നു വിളിച്ചാൽ....

കാനനേശനുത്സവമായി

കാട്ടുപാതയിനി നാട്ടുപാത.

 

അനുഗ്രഹവഴിയിലൊറ്റക്ക്

                                   ദാ..എത്തിപ്പോയി

                                        ഒറ്റത്തിരിനാളമെരിയും മടപ്പുരയിൽ

           അസ്തമന സൂര്യനെ തിരുനെറ്റിയിലാവാഹിച്ചൊരു സൂര്യനായ്

 

എപ്പോഴുമെപ്പോഴുമനുഗ്രഹിച്ചരുളുമീശൻ

കുന്നത്തൂർ പാടിയിൽ കുടികൊള്ളുമീശൻ

ചന്തനായ്,ശിലയായ് പുനർജ്ജനിയായ്,

പ്രസാദമായിത്തിരി പനങ്കള്ളും.

                      
                                           അന്തിക്കള്ളിവിടെ പ്രസാദമാകും

ഇവിടമാണധ്യാത്മ വിദ്യാലയം  

 

                                          ചൊല്ലുവാനേറെയുണ്ട്
                                          പൈതങ്ങൾ കേട്ടാലും

         
                                        നടഭണ്ഡാരമൊന്നു തുറക്കട്ടെ

ഭദ്രമായിനിയടച്ചേക്കാം

 

കൈവെച്ചനുഗ്രഹിച്ച് കൈക്കൊള്ളും കാരുണ്യമൂർത്തി

   നായ്ക്കളും ഭൂതഗണങ്ങളും
  തൃപ്തിയായ് വാഴ്ക.

  
                                        ആധിയും വ്യാധിയും തീർത്ത് രക്ഷിക്കാൻ

    
                                     കർത്താവിന് വെറ്റില പ്രസാദം നൽകട്ടെ

                                      സന്താപത്രാസ് പൊങ്ങാതെ കാപ്പോം

                                                           

     കാവലാളായെന്നും

                                         അമ്പെടുത്ത് തൊടുക്കാം ഞാണിന്മേൽ

                                          ആയുധമൂരട്ടെ

                                         താളത്തിനൊപ്പം താണ്ഡവം

                                         കരളിലെ കനൽ കണ്ണിലൂടൊഴുകി

                      
                                          ഇനി കുറച്ച് വീത്ത് കൊടുത്താലും

                               അടിച്ചു തളിച്ച് അന്തിത്തിരി വെക്കും പൈതങ്ങളെ
                              എപ്പോഴുമെപ്പോഴും കാത്തു രക്ഷിക്കും മുത്തപ്പൻ

                                    
                                      മൂലം‌പെറ്റമ്മയ്ക്കും തിരുമുടിയുയരണം.

വാണവർക്കിനി മറ്റെന്തും ദേവകാര്യശ്ശേഷം.

                                    
                     വാണവർ തൻ സൌഹൃദത്തണലിലിത്തിരി വിശ്രമം.

                                 സങ്കടക്കനമിറക്കി വെച്ചിനി മടക്കം

                                 വറ്റാത്ത കനിവിന്നുറവയിൽ മനം
                                 കുളുർപ്പിക്കാനടുത്താണ്ടെത്താം