Saturday, February 16, 2019

ദൈവത്തിന്റെ മരണം



നിറമില്ല, വീടില്ല,
ഭാഷയെന്തോയേതോ!
ഒന്നുമില്ലാത്തവന്റെ വിശക്കുന്ന വയറിനു മുകളിൽ
തുടിക്കുന്ന തിരുഹൃദയം
ഒറ്റക്കുത്തിൽ തകര്‍ന്നുപോയി.
ആഴ്ന്നിറങ്ങിയൊന്നുതിരിച്ചു കൊലക്കത്തിയൂരുമ്പോൾ 
പെറ്റ വയറിന്റെ നിലവിളിയിൽ
വട്ടവടിയിലെ ഒറ്റമുറി വിണ്ടുപിളര്‍ന്നു.
 ‘നാന്‍ പെറ്റ മകനേ,
രാസാ, എന്നെ വിട്ടുപോയിട്ടേ...’
ഒറ്റമുറിയല്ലേതു മുറിയും സ്വന്തമായവൻ  
അച്ഛന്റെ നെഞ്ചകത്തിരുന്നു പുകഞ്ഞു.
പെങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ പെരുമഴയായി പെയ്തിറങ്ങി.
ചക്രവ്യൂഹത്തിൽ കുടുങ്ങിയവൻ
കൂട്ടുകാരുടെ എരിയുന്ന മൌനങ്ങളിലെന്നേക്കുമായി ചേക്കേറി.
ഭേദിക്കാനാവാതുള്ളിൽ കുടുക്കുവാൻ
പത്മവ്യൂഹം ചമച്ചു കാത്തിരുന്നവ ർ.
അന്ത്യപ്രാര്‍ത്ഥനയിൽ അലറി.
“ദൈവനാമത്തിൽ 
ജീവന്‍ എടുക്കുവാൻ അധികാരികൾ ഞങ്ങൾ. 
നിന്റെ രക്തമവനുള്ളതാകയാൽ
ബലിച്ചോര മോന്തിയവൻ കനിയുമാറാകട്ടെ.”
രക്തസാക്ഷ്യത്തിന്റെ നിരയ്ക്ക് നീളമേകിയവർ  
കാണാമറയത്ത് ഒളിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
ദൈവമേ, ഇനി നിന്റെ ഊഴം.
കടവായിലൂടെ രക്തമൊലിപ്പിച്ച്;
ജീവന്‍ നുണഞ്ഞിറക്കുമ്പോൾ;
മരണത്തെ ആഘോഷമാക്കുമ്പോൾ;
മരിക്കാത്ത നിന്നെ കൊല്ലുവാനൊരു മോഹം
നുരയിട്ടു പൊങ്ങുകയാണെന്നുള്ളിൽ.

(കാരവന്‍ അര്‍ഥം മാസികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.)

Wednesday, November 21, 2018

വിശ്വാസം



അവരുമിവരും മറ്റവരുമലറി
‘വിശാസിക്കൊപ്പം.’
അതുകേള്‍ക്കെയെന്‍ വാ’യൊന്നുകൂടി
മുറുക്കിയടച്ചു.
അല്ലെങ്കില്‍ വിശ്വാസമതുവഴി
ഇറങ്ങിപ്പോയാലോ!  

Monday, July 23, 2018

സാക്ഷി



കണ്ടതാണ്,
കേട്ടതാണ്,
അറിഞ്ഞതാണ്.
എന്നാലൊന്നും മിണ്ടില്ല.
അടുത്ത മഴയിൽ പൊങ്ങിവരും.
ഒരു നീര്‍ക്കുമിള.
കൊന്നതിനും കൊല്ലിച്ചതിനും
സാക്ഷി പറയാന്‍!
അതുവരെ,
നീതിദേവത കണ്ണടച്ചുറങ്ങട്ടെ.

(അര്‍ത്ഥം കാരവന്‍ മാസികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.)

Wednesday, May 16, 2018

കത്തി



രാകിമിനുക്കിയിട്ടുണ്ട്;
ഇരുതലമൂര്‍ച്ചയുള്ള കത്തി.
കൈമുറിയാതെടുക്കാന്‍
ചുടുനിണമഭിഷേകംചെയ്യണം.
ബലിമൃഗം ഏതുമാകാം;
എവിടെയെന്നുമാരെന്നുമറിയേണ്ട.
പകമൂത്ത രാഷ്ട്രതന്ത്രം
മുകളിൽ നിന്നുത്തരവിടും.
മുഖംമൂടികൾ എറിഞ്ഞുതരും.
അറവുകാരന്‍റെ കൈ വിറയ്ക്കരുത്.
നരനായാലും,
നായായാലും
മുഖം കാണരുത്,
കാണിക്കരുത്.
കൈയും കാലും കഴുത്തുമായാൽ
സൌകര്യമേറും.
വൈദഗ്ദ്ധ്യമേതിലായാലും
പ്രായോജകരെത്തുമെളുപ്പം.
തെളുതെളെ തിളക്കത്തിൽ
മുരുമുരെ മൂര്‍ച്ചയിൽ
മനംമയങ്ങി വരും.
ആയുധപൂജയ്ക്കായ്
ഹിംസ്രജന്തുക്കളിനിയും.
കാവിയായ്,
ചുവപ്പായ്,
പച്ചയായ്,
കറുപ്പായ്, 
പലനിറമായ്....
ചെഞ്ചോരയൊഴുക്കും.
പക്ഷേ, വെളുപ്പ് മാത്രമില്ല.
അധിനിവേശത്തിന്റെ കാലടയാളങ്ങളിൽ
പാവം വെണ്മ മറഞ്ഞുപോയി.  
ഏതു വര്‍ണത്തിലലിഞ്ഞാലും
കത്തിക്കു രുധിരം പ്രിയതരം.
ഇളമാംസത്തിൽ താഴ്ന്നുപൊങ്ങുമ്പോൾ 
വിറയ്ക്കാത്ത കൈകളിലിരുന്ന കത്തി
വെറുതെയൊന്നു ഞെട്ടിവിറച്ചു.
അരികുകളിൽ രക്തംപുരളാതെ....
ദൌത്യമത് പൂര്‍ത്തിയാക്കാതെ....
പിന്മടക്കമെങ്ങനെയിനി!