മോഹപ്പക്ഷി

കുഞ്ഞിന്റച്ഛൻ

2012-01-13T21:41:00.000+05:30

ക്ലോണിംഗ് ശിശുവല്ലിവളെങ്കിലു-
മച്ഛനില്ലാതുണ്ടായവൾ.
പതിനാലിൻ കൌമാരത്തിന്
പ്രണയവഴികളിൽ
പുത്തനറിവു പകർന്നവൻ.
ത്രസിക്കും ജീവകോശങ്ങളിലഗ്നി
പടർത്തി പിൻ‌വാങ്ങിയവൻ.
പിൻ‌വാതിലിലൂടിറങ്ങിപ്പോയവൻ.
കാണാമറയത്തൊളിച്ചവൻ.
അച്ഛനാവാനവനില്ല.
ഉദരത്തിൽ കുരുത്തത്
വിരിയിച്ചെടുത്ത്;
ചീറിവരും കല്ലുകളെ
പുറംകൈയാൽ തടുത്ത്;
കണ്ണീരുമമ്മിഞ്ഞപ്പാലുമൂട്ടി;
താഴത്തുവെക്കാനൊരു
തറയില്ലാതെ;
പ്രാണന്റെയംശത്തെ
മാറോടമർത്തിയവൾ.
രണ്ടായി പിന്നിയിട്ട
മുടിയിളക്കിയാർത്തു ചിരിച്ച്;
യൂനിഫോമിൽ
തുള്ളിത്തുളുമ്പി;
കൂട്ടുകാരികളടുക്കുമ്പോൾ
ഒക്കത്തിരിക്കും
കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിലമർത്തി;
ചിരട്ടയിൽ നിറയും
റബ്ബർപ്പാലിൽ
കണ്ണുനട്ടതുകാണാതെ;
വിറക്കും കരങ്ങളാലന്നം
തേടിയവൾ.
അപശകുനം മൂശേട്ടയെന്ന്
മറ്റുള്ളോർ മുഖം തിരിക്കെ
തങ്കക്കുടത്തിനെ
മാറോടണച്ച്
കൂരയ്ക്കുള്ളിലൊളിക്കാനിടം
കാണാതുഴറുന്നവൾ.
അച്ഛനില്ലാക്കുഞ്ഞി-
നിവളമ്മയാണ്.
പേറ്റുനോവറിഞ്ഞൊരു ജീവനെ
ഭൂമിയിൽ വാഴിക്കുമമ്മ.
മാനത്തോളം വലുതല്ലാത്തൊരു
മാനത്തിന്നായേതൊരു
പാതാളത്തിൽ
താഴ്ത്താമിനിയും!

പ്രസക്തി കവിതാപതിപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്

വിമർശനാത്മക പ്രണയം

2011-12-20T10:38:00.001+05:30

അവസാനം സുകുമാർ അഴീക്കോടിനെ കാണാൻ വിലാസിനി
ടീച്ചറെത്തി.അഴീക്കോടൻ മാഷിനും വിലാസിനി ടീച്ചർക്കുമിനി
യൊരു പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കാലം ഉണ്ടാകുമോയെന്ന ആകാം
ക്ഷയിലായിരിക്കും അന്ന് കേരളക്കരയുറങ്ങാൻ പോയത് നാല്പ
ത്താറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കൊഴിഞ്ഞുപോയൊരു പ്രണയത്തി
ന്റെ പേരിൽ പരസ്പരം ചെളിവാരിയെറിയാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്
നാളുകളേറെയായി.അന്ന് ആഘോഷിച്ചവർക്കിന്നും വേണമെ
ങ്കിൽ ആഘോഷിക്കാം.അല്ല രാവിലെ തന്നെ ആഘോഷം
തുടങ്ങിയിരുന്നല്ലോ.
തൃശൂർ അമല ആശുപത്രിയിൽ അർബ്ബുദരോഗത്തിന്റെ കടുത്ത
വേദനയിൽ സംസാരിക്കാൻ പോലും പ്രയാസപ്പെട്ടുകിടക്കുമ്പോൾ
മാഷ് ഓർത്തു.വിലാസിനി ടീച്ചറിനെ.തന്റെ പഴയപ്രണയിനിയെ.
അദ്ദേഹം മനസ് തുറന്നു.‘എത്രയോ പേർ കാണാൻ വരുന്നു.അ
വർക്കെന്താ ഒന്നു വന്നാൽ.’ഇന്ത്യാവിഷൻ ലേഖകൻ ടീച്ചറെ വി
വരമറിയിച്ചപ്പോൾ ആ വിളിക്കുവേണ്ടി കാതോർത്തിരിക്കുകയായി
രുന്നു അവർ.വാശിയും വൈരാഗ്യവുമൊക്കെ ഒരു നിമിഷം കൊ
ണ്ടലിഞ്ഞുപോയി.തനിച്ചൊന്നു കാണാൻ.സങ്കടവും പരിഭവവും
പരസ്പരം പങ്കുവെക്കാൻ അവർകൊതിച്ചു.അവർ കണ്ടു.മിണ്ടി.
കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും തീവ്രമായ സ്നേഹം മറക്കാൻ കഴിയി
ല്ലെന്ന് അങ്ങനെയവർ തെളിയിച്ചു.ഒരു സന്യാസിനിയെപ്പോലെ
ജീവിതത്തിന്റെ നീണ്ടകാലം പിന്നിട്ട ടീച്ചർക്ക് തന്റെ പ്ര
ണയം മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ ഒളിച്ചുവെക്കേണ്ടൊരു അശ്ലീലമല്ല.
ഒരു സ്ത്രീക്കുമാത്രം കഴിയുന്ന സ്നേഹത്തോടെ,ദയയോടെ
അവർ അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.‘എനിക്കൊരുവിഷമവുമില്ല.
എല്ലാം എന്റെ വിധിയാണ്.’
വേണമെങ്കിൽ അവർക്കാ വിധിയെ മാറ്റിമറിക്കാമായിരുന്നു.സുന്ദ
രിയും വിദ്യാസമ്പന്നയുമായൊരു സ്ത്രീക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ഏകാ
ന്തവാസത്തിന്റെ വിധി ഒരിക്കലുമുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.അവർ ആ
വിധിയെ സ്വയം വരിച്ചതാണ്.എന്തിനാണെന്ന് സാമാന്യബുദ്ധിയു
ള്ളവർ ചോദിച്ചേക്കാം.ഒരാളെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിട്ടു
ണ്ടെങ്കിൽ അയാളെ മറന്നിട്ട് മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിക്കാൻ പ്രയാ
സമായതുകൊണ്ടെന്ന ലളിതമായ ഉത്തരം പലർക്കും ദഹിക്കില്ല.
കാരണം അവർ അത്തരത്തിൽ ആരേയും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.
അത്രയ്ക്കും സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ടാണല്ലോ എത്രയൊക്കെ ആ
ക്ഷേപിച്ചിട്ടും നാല്പത്താറ് കൊല്ലങ്ങൾക്കുശേഷം അദ്ദേഹത്തെ
തേടി വന്നത്.കഴിഞ്ഞതെല്ലാം പൊറുത്തത്.തന്റെ കൂടെ വന്നാൽ
പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളാമെന്നുപറഞ്ഞത്.നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ
ജീവിതം കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി സന്തോഷത്തോടെ ഇനിയും കഴി
യാമെന്ന കൊതികൊണ്ടല്ല.‘ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.എന്റെ
സ്നേഹമൊരു കള്ളമല്ല.ഇപ്പോഴും ഞാൻ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടിരി
ക്കുന്നു.’ഇങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തോടും ലോകത്തോടും ഉറക്കെ വിളി
ച്ചുപറയുകയാണവർ.
എന്തിനായിരുന്നു അവർ പിരിഞ്ഞത്?എന്തിനായിരുന്നു പരസ്പരം
പിണങ്ങിയത്?പിന്നെന്തിനായിരുന്നു മറക്കാതിരുന്നത്?സുകുമാർ
അഴീക്കോട് പറഞ്ഞതൊന്നും അന്നും ഇന്നും ആരും വിശ്വസിച്ചു
എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.വിവാഹംകഴിക്കാഞ്ഞത് മഹാഭാഗ്യമായിരുന്നു.
രക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു എന്നൊക്കെ ചുറ്റിലുമുള്ള ആൾക്കൂട്ടത്തെ
വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹമത് സ്വയം വിശ്വസി
ച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് ഇപ്പോഴെങ്കിലും തെളിഞ്ഞല്ലോ.രോഗംഎല്ലാ
പൊയ്മുഖങ്ങളേയും പിച്ചിച്ചീന്തും.
എനിക്കറിയാം.അദ്ദേഹവും അത്രയേറെ ടീച്ചറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
അദ്ദേഹമെഴുതിയ പ്രണയലേഖനം കണ്ടിട്ട് തനിക്കാരുമിത്തരത്തി
ലൊന്നെഴുതിയില്ലല്ലോ എന്ന മാധവിക്കുട്ടിയുടെ നിരാശയെപ്പറ്റി
ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.അപ്പോൾപിന്നെന്താണ് സംഭവിച്ചത്.പല പുരു
ഷന്മാർക്കുമുള്ള പിൻവലിയലാണോ?കാരണമെന്തോ ആവട്ടെ.
പ്രണയവും ജീവിതവുമൊന്നും മലയാളിക്ക് സ്വന്തമല്ലല്ലോ.മറ്റാരൊ
ക്കെയോ തീരുമാനിക്കുന്നതനുസരിച്ച് മലയാളി ജീവിച്ചുതീർക്കുന്നു.
ആരെയൊക്കെയോ ബോധ്യപ്പെടുത്തി നല്ലപിള്ള ചമഞ്ഞു കാലം
കഴിക്കും.മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ ഇമേജ് സൂക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം ഹൃ
ദയത്തോട് അനീതി കാണിക്കും.അതിനിടയിൽ സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങ
ളും ആഗ്രഹങ്ങളും മരവിച്ച് മൃദുലവികാരങ്ങളെല്ലാം കരിഞ്ഞുപോയി
ല്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ.
ഇഷ്ടപ്പെട്ടൊരു വ്യക്തിയെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് ഏതൊരാളുടെയും
അവകാശമാണ്.ആവശ്യമാണ്.അത് പാടില്ല എന്നുപറയാൻ സമൂഹ
ത്തിനോ,ബന്ധുക്കൾക്കോ അധികാരമില്ല.പലപ്പോഴും ഇല്ലാത്ത അധി
കാരം പ്രയോഗിച്ചിട്ടാണ് പലരുടേയും ജീവിതത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇത് എന്റെ ജീവിതം.എനിക്കിഷ്ടമുള്ളവരോടൊപ്പം ഞാൻ ജീവിക്കും
എന്നുപറയാനുള്ള തന്റേടം വിലാസിനി ടീച്ചർ കാണിച്ചു.അതുകൊണ്ടാണ്
എന്റെ കൂടെ പോരുന്നോ എന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവർ
സുകുമാർ അഴീക്കോടിനോട് ചോദിച്ചത്.അത് കേൾക്കാനുള്ള മഹാഭാഗ്യം
എനിക്കുണ്ടായി എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചുപറഞ്ഞു.സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട്
അദ്ദേഹം അത് തെളിയിക്കുമോ? നമുക്ക് കാത്തിരുന്ന് കാണാം.

ആകാശവാണി കണ്ണൂർ .ശ്രീതിലകം പരിപാടി

2011-12-17T16:24:00.000+05:30

17-12-2011ശനിയാഴ്ച്ച ഉച്ചയ്ക്ക് 2.30ന് ആകാശവാണി കണ്ണൂർ നിലയത്തിൽ
ശ്രീതിലകം പരിപാടിയിൽ ഞാൻ അവതരിപ്പിച്ച എന്റെ കവിതകൾ.അമൃതം തേടിയും അറവുമാടുകളും

http://www.4shared.com/audio/mOCX35Ro/Untitled__5_.html

ബ്യൂട്ടിഫിൾ ഈസ് ബ്യൂട്ടിഫുൾ

2011-12-09T13:32:00.002+05:30

ഇന്നലെ തിയേറ്ററിൽ പോയി ഒരു സിനിമ കണ്ടു.ബ്യൂട്ടിഫുൾ.സംവിധാനം

വി.കെ പ്രകാശ് ആണെങ്കിലും അനൂപ് മേനോന്റെ സിനിമ എന്നാണ്

പറയേണ്ടത്.തിരക്കഥ,സംഭാഷണം,ഗാനരചന,അഭിനയം ഒക്കെ അ

നൂപ് മയം.അപ്പോൾ അങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.എന്താ

യാലും സിനിമ എനിക്കിഷ്ടമായി.

കഴുത്തിനു താഴെ തളർന്ന സ്റ്റീഫൻ ലൂയിസെന്ന കോടീശ്വരനായി ജയ

സൂര്യയുംപാട്ടുകാരനും കൂട്ടുകാരനുമായി അനൂപ് മേനോനും.ആദ്യമായി അ

ത്രയും ആർദ്രമായി പെരുമാറിയ പഴയ സഹപാഠിയിൽ ആ നന്മ ഇപ്പോഴു

മുണ്ടോയെന്ന സ്റ്റീഫന്റെ ചോദ്യത്തിന് ജോണിനുത്തരം പറയാൻ കഴിയു

ന്നില്ല.വളർച്ചക്കിടയിൽ എവിടെയൊക്കെയോ അതിലേറെയും കളഞ്ഞു

പോയെന്ന് സ്റ്റീഫനെപ്പോലെ തന്നെ ജോണിനുമറിയാം.കോടികൾ സ്വന്ത

മാക്കാൻ സ്റ്റീഫന്റെ കസിൻ പീറ്റർ തന്റെ കീശയിൽ സ്റ്റീഫനെ കൊല്ലാനുള്ള

വിഷം വെച്ചുതന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയിക്കാനുള്ള നന്മ ജോണിൽ അവശേഷി

ച്ചത് ആശ്വാസമായി തോന്നി.

നിഷകളങ്കതയുടെയും നന്മയുടെയും അവതാരമായി വന്ന മേഘ്നാ
രാജിന്റെഅഞ്ജലി അമ്പരപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു.അലക്സിന്റെ കാമുകിയും വെപ്പാട്ടി
യുമായ അവൾ സ്റ്റീഫനെ അലക്സിനുവേണ്ടി കൊല്ലാനാണ് ഹോംനേ
ഴ്സായവതരിച്ചതെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ചെറുപ്പ
ക്കാർ നായിന്റെ മോളെന്ന് അമർഷത്തോടെ പറയുന്നതുകേട്ടു.മേഘ്ന
യ്ക്ക് കഥാപാത്രമായി മാറാൻകഴിഞ്ഞതിൽ അഭിമാനിക്കാം.

ജോണിന്റെ ഡോക്ടർ മോഹം മനസ്സിൽ നിറച്ച് കയറി വന്ന അനിയത്തി

യെ കണ്ടപ്പോൾ അവളെക്കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചേക്കാമെന്നൊരു

പൈങ്കിളിച്ചിന്ത എന്റെ തലയിലൂടെ കടന്നുപോയി.സ്റ്റീഫനുമായി ഒന്ന്

ബന്ധിപ്പിച്ചേക്കാമെന്നൊരു തോന്നൽ.പക്ഷേ,ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.അവൾ

വന്നപോലങ്ങ് പോയി.ബാത്റൂമിന്റടുത്തുന്ന് അയാളൊന്ന് ശ്രമിച്ചു.സമ്മ

തിച്ചില്ല.എന്തേ സമ്മതിക്കാഞ്ഞത് എന്ന സ്റ്റീഫന്റെ ചോദ്യത്തിന് എനി

ക്കൊരു മൂഡില്ലായിരുന്നുഎന്ന് കൂളായിപറയുന്ന കന്യക പേരുകൊണ്ടും

ഒന്ന് കൊട്ടുന്നുണ്ട്.പേരിൽമാത്രമേയുള്ളുവെന്നതിന് അതെപ്പൊഴേ പോയി

എന്നാണവളുടെ ഉത്തരം.ഒരു മൊട്ടുസൂചികൊണ്ട് ഊതിവീർപ്പിച്ച സംഭവ
ങ്ങളുടെ കാറ്റ് കളയുന്ന വിദ്യ.

തളർന്നുകിടക്കുന്ന സ്റ്റീഫൻ ഗന്ധത്തിലൂടെയാണ് സ്ത്രീയെ അറിയുന്നത്.

കുളിച്ചോയെന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ കുളിക്കുന്നേയില്ലെന്ന
മറുപടി.എന്റെ ബാത്‌റൂമിലെ സോപ്പിനിത്ര മണമോയെന്ന അതിശയം.
ഡോക്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്ന പെർഫ്യൂം ഏതെന്ന് അന്വേഷിക്കുമ്പോഴേ
പ്രേക്ഷകന്റെമൂക്കിലും സ്ത്രീ ഒരു ഗന്ധമായി നിറയുന്നു.

കുഞ്ഞിഷ്ടങ്ങളിലൂടെ പ്രകടമാവുന്ന സ്ത്രീപുരുഷബന്ധങ്ങൾ.തീക്ഷ്ണ
മായപ്രണയമില്ല.അതുകൊണ്ടുതന്നെ നൈരാശ്യവുമില്ല.അത് കാലികമാ
യൊരു പ്രകടനമായി വിലയിരുത്തപ്പെടണം.ഭർത്താവ് ആയാൽ നല്ലൊരു
ബന്ധം തകർന്നുപോകുമെന്ന് കരുതി കാമുകനെ വിവാഹം കഴിക്കാത്ത
പ്രവീണയുടെ ഡോക്ടർ കാലത്തിന്റെ പ്രതിനിധി തന്നെ.വർഷത്തിലൊ
രിക്കൽ കാമുകനെ കാണുമ്പോഴുള്ള ആവേശം എന്നും കണ്ടാൽ തീർന്നു
പോകും.പിന്നെ കാമുകനും ഭർത്താവും തമ്മിലെന്തു ഭേദം? കുട്ടികളെപ്രതി
പരസ്പരം സഹിക്കുന്ന ദമ്പതികളോട് ചോദിച്ചാൽ മറ്റെന്തുത്തരമാണ്
കിട്ടുക.

ഇതൊക്കെ എനിക്കിഷ്ടമാകാനുള്ള കാരണങ്ങളാണ്.അതിലേറെയിഷ്ടം

അതിലെ കുറുമൊഴികളാണ്.അതിൽ ചിലതൊക്കെ എന്നോട് ആരൊ
ക്കെയോപറഞ്ഞതാണല്ലോ.പലതും ആരോടൊക്കെയോ ഞാനും പറഞ്ഞി
ട്ടുണ്ടല്ലോ.എന്റെ സഹോദരൻ ആദ്യമായി ബൈക്ക് വാങ്ങിയപ്പോൾ എനി
ക്കതിലൊന്ന്കയറാൻ മോഹം തോന്നി.അത് പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ എന്നെ
അതിലിരുത്തിഓടിക്കാനുള്ള ധൈര്യമവനില്ല.കെട്ടിയിട്ടാൽ മതിയെന്നു പറ
ഞ്ഞിട്ടും അവനനുസരിച്ചില്ല.പെങ്ങളെ ഇട്ടുപൊട്ടിച്ചവനെന്ന പഴി എന്തിനു
കേൾക്കണം.

സ്കൂളിൽ താഴത്തെ കെട്ടിടത്തിൽ നടക്കുന്ന പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ

പന്ത്രണ്ടു പടികളിറങ്ങാൻ കഴിയാതെ കുന്നും കുണ്ടും നിറഞ്ഞ വളഞ്ഞ വഴി

യിലൂടെ മറ്റള്ളവരുടെ ചുമലിൽ പിടിച്ച് നീങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ സഹ

പ്രവർത്തകൻ ബൈക്കിൽ താഴെ കൊണ്ടുവിടാമെന്നായി.കെട്ടിയാൽ
കയറാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ കെട്ടാനൊന്നും വയ്യെന്നവനും.അവന്റെ തമാ
ശയ്ക്കുനേരെ ഓ..യെന്ന് ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലോർത്തു.നല്ല
പ്രായത്തിൽഏതെങ്കിലും കോന്തൻ കെട്ടിയെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നോളം
പോന്നൊരുത്തൻ അമ്മേയെന്നെന്നെ നീട്ടി വിളിച്ചേനെ.

‘ജോൺ എന്നെയൊന്നതിൽ കയറ്റി നഗരത്തിലൂടെ ഓടിക്കാമോ?’

‘എങ്ങനെ?’

‘കൊച്ചുകുട്ടികളെപ്പോലെ കെട്ടിയിട്ട്.ഈ ബാഗൊക്കെ കെട്ടിയിടുമ്പോലെ.’

എന്നെയതുപോലെ കെട്ടിയിട്ട് ആരും ബൈക്കോടിച്ചില്ലല്ലോ.നഗരക്കാഴ്ച്ച

കൾ കാണിച്ചില്ല.മഴ നനയിച്ചില്ല.

‘ആദ്യം എന്റെ ഓഫർ ജോൺ സ്വീകരിച്ചില്ല.പിന്നെ ഇപ്പൊഴെന്തുപറ്റി?’

‘പണത്തിന്റെ പ്രയാസം കൊണ്ട്’

‘അല്ലാതെ സഹതാപം കൊണ്ടല്ല?’

‘എന്നാത്തിന്? എന്റെ വീടിനടുത്തൊരാളുണ്ട്.രണ്ടുകൈയും രണ്ടുകാലുമില്ല.

ടെലിഫോൺ ബൂത്തിലേക്ക് നിരങ്ങിയാണ് പോകുന്നത്.അത് കണ്ടാ ഞാൻ വളർന്നത്.സാറിനിതെന്നാത്തിന്റെ കുറവാ?’

അതെ.ജോൺ പറഞ്ഞതാ നേര്.എനിക്കൊന്നിന്റ്റേയും കുറവില്ല.അതു

കൊണ്ട് സെന്റടിച്ചാലും സെന്റിയടിക്കേണ്ട.

കത്ത്

2011-11-28T11:51:00.005+05:30

ബഹുമാനപ്പെട്ട തമിഴുനാട് മുഖ്യമന്ത്രീ,

ഞങ്ങൾക്ക് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് നാളുകളേറെയായി.

ജീവൻ ഏതുനിമിഷവും പ്രളയജലത്തിൽ മുങ്ങിമറയുമെന്ന ഭീതി

യിൽ കഴിയുമ്പോൾ ഞങ്ങളെങ്ങനെയുറങ്ങും?നൂറ്റിപ്പതിനാറ്

വർഷം പഴക്കമുള്ള മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട് ഡെമോക്ലസിന്റെ

വാൾ പോലെ ഞങ്ങളുടെ ജീവനു മുകളിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കാര്യം

മറ്റാരേക്കാളും താങ്കളറിയണം.നാല്പത് ലക്ഷം ജനങ്ങളും അഞ്ച് ജി

ല്ലകളും നൂറ്റിപ്പതിനാറ് വർഷങ്ങളായി സംഭരിച്ചുവെച്ച വെള്ളപ്പാച്ചി

ലിൽ മറഞ്ഞുപോയാൽ താങ്കൾ എന്തുചെയ്യും?അപ്പോഴും തമിഴ്നാട്ടി

ലെ അഞ്ചു ജില്ലകളിലെ സമ്പൽ‌സമൃദ്ധി നിലനിർത്താൻ താങ്കൾക്ക്

കഴിയണം.അവ മരുഭൂമിയാകാതെ സൂക്ഷിക്കുകയും വേണം.അങ്ങ

നെ ആചന്ദ്രതാരം തമിഴ് മണ്ണിൽ തമിഴ്മക്കളുടെ കൈയടിയും വാങ്ങി

സുഖമായി വാഴാമല്ലോ .

മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഭരണത്തിന്റെ സർവസൌഭാഗ്യ

ങ്ങളും അനുഭവിച്ച് കഴിയുന്ന താങ്കൾ നാല്പത് ലക്ഷം ജീവനെക്കുറിച്ച്

എന്തിനു വേവലാതിപ്പെടണം!താങ്കളുടെ പക്കൽ പണ്ടെപ്പൊഴോ

ആർത്തി പെരുത്ത ഭരണാധികാരികൾ ചാർത്തിത്തന്ന തൊള്ളായിര

ത്തിത്തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് കൊല്ലത്തെ പാട്ടക്കരാ‍റുണ്ടല്ലോ.അത് കാക്ക

ത്തൊള്ളായിരമാക്കിയില്ലല്ലോ എന്നാശ്വസിക്കാനല്ലേ പാവം പ്രജ

കൾക്കാവൂ.ഭരണാധികാരികളെ ദൈവമായി കാണേണ്ടവരല്ലേ ഞ

ങ്ങൾ.

ഭൂമീദേവി തന്നിലേല്പിച്ച ഭാരംകൊണ്ട് ക്രുദ്ധയായി ഞെട്ടിവിറക്കുമ്പോൾ

ജീവനെ ഒളിപ്പിക്കാനിടമില്ലാതെ അലറിവിളിച്ചോടുകയാണ് ഞങ്ങൾ.

എന്നാലും താങ്കളുടെ സിംഹാസനത്തിന് ഇളക്കം തട്ടില്ലെന്നറിയാം.അ

തുകൊണ്ട് താങ്കൾ കേരളമക്കളെ മുക്കിക്കൊല്ലാനുള്ള പിടിവാശി ഇനിയും

ഉപേക്ഷിക്കാൻ സാധ്യത കാണുന്നില്ല.

എങ്കിലും ഞങ്ങൾ താങ്കളെ ഒന്നോർമ്മിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.താങ്കളും

ഒരു സ്ത്രീയാണ്.സ്ത്രീ അമ്മയാണ്.അമ്മ സ്വന്തം പ്രാണനേക്കാൾ മക്ക

ളെ സ്നേഹിക്കും.വേണ്ടിവന്നാൽ മക്കൾക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം പ്രാണനുപേ

ക്ഷിക്കും.ഒരിക്കലും മക്കളുടെ പ്രാണനെടുക്കില്ല.പ്രാണൻ കൊടുക്കുന്നവളാ

ണമ്മ.താങ്കളുടെചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിയുന്നത് ഞ

ങ്ങൾക്കിപ്പോൾ കാണാം.അതിന്റെ അർത്ഥമിതായിരിക്കാമെന്ന് ഞങ്ങൾക്കൂ

ഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.താങ്കളുടെ മക്കൾ തമിഴ് മ്ക്കളാണെന്ന് മറന്നുപോ

യോ വിഡ്ഢികളേയെന്നാണല്ലോ.അവിടെ താങ്കൾക്ക് തെറ്റി.അമ്മയ്ക്ക്
എല്ലാമക്കളും ഒരുപോലെയാണ്.കേരളമക്കളെന്നോ തമിഴ് മക്കളെന്നോ
അവളോർക്കില്ല.

അമ്മ എല്ലാവരേയും ഒരപകടത്തിനും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ മാറോടണച്ചുപിടി

ക്കും.താങ്കളും അങ്ങനെ ചെയ്യണം.പ്രളയജലത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാതെ ഈ

മക്കളെ രക്ഷിക്കണം.ഇല്ലെങ്കിൽ സർവനാശമായിരിക്കും ഫലം.അങ്ങനെ

സംഭവിച്ചാൽ ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ക്രൂരയായ പിശാചിനിയായി

താങ്കൾ വാഴ്ത്തപ്പെടും.കാലം താങ്കൾക്കൊരിക്കലുംമാപ്പ് തരില്ല.ഞങ്ങളുടെ

ആത്മാക്കളും.

എന്ന്

ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള യാചനയോടെ

കേരളമക്കൾ

ഗൾഫ് വിശേഷങ്ങൾ

2011-11-24T12:33:00.001+05:30

അങ്ങനെ എന്റെ ഗൾഫ് പര്യടനവും സാധിച്ചു.ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മുടെ രാജ്യത്തേക്കുതന്നെ തിരിച്ചുവന്നു.വെറും ആറുദിവസംകൊണ്ട് യു.എ.ഇ.

പ്രജകൾ എന്റെ ഹൃദയം കീഴടക്കി.വരണ്ട മരുഭൂമിയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിനീരാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.കുറെ സുഹൃത്തുക്കൾ വിളിച്ച് കുശലമന്വേ

ഷിച്ചു.അവരുടെ ജോലിത്തിരക്കും എന്റെ ടൂർ ടൈംടേബിളുമാണ് കൂടി

ക്കാഴ്ച്ച അനുവദിക്കാഞ്ഞത്.അത് എനിക്കും അവർക്കും മനോവേദന

യുണ്ടാക്കി.

നാട്ടുകാരായ സുഹൃത്തുക്കളും ഒരു ഫേസ്ബുക് സുഹൃത്തും ഒരു ബ്ലോഗ്

സുഹൃത്തും തിരക്കിനിടയിലും കാണാൻ സമയം കണ്ടെത്തുക തന്നെ ചെയ്തു.നാട്ടുകാർ വീട്ടിൽ വിരുന്നുതരാൻ ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും എനിക്കതു സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.

ഫേസ്ബുക് സുഹൃത്ത് സജേഷ് എനിക്കിന്ന് സുഹൃത്തു മാത്രമല്ല.സഹോ

ദരനും മകനുമൊക്കെയാണ്.ഫുജൈറയിൽനിന്നും ദൂരങ്ങൾ താണ്ടി അവൻ

എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി ദുബായിലെത്തി.ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ അവൻ എനിക്കുവേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചു.ചക്രക്കസേരയുരുട്ടിയും താങ്ങിയും അവനെന്നെ കാഴ്ച്ചകൾ കാണിച്ചു.

അതൊക്കെ ഒരവകാശമായി ഞാൻ അനുഭവിച്ചു.മറ്റൊരാഹ്ലാദം പ്രിയപ്പെട്ട

ഫായി(സുനിൽ) മജ്ജയും മാംസവുമായി എന്റെ മുന്നിലവതരിച്ചതാണ്.
അദ്ദേഹം ജോലിക്കിടയിൽ എന്നെ ഒന്നു കാണാൻ ഓടിയെത്തിയതാണ്.
ഓഫീസിലും വീട്ടിലും അദ്ദേഹത്തിനിപ്പോൾ തിരക്കാണ്.ഒരു കുഞ്ഞുമോൾ
പിറന്നിട്ട് മൂന്നുദിവസമേ ആയുള്ളൂ.അവളെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം എ
നിക്ക് മനസ്സിലടക്കിവെക്കേണ്ടി വന്നു.

ഫായി വരുമ്പോൾ എനിക്കൊരു സമ്മാനവും കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.അദ്ദേഹം
പോയതിനുശേഷം ഞാൻ പൊതിയഴിച്ചു.അതിശയവും സന്തോഷവും
കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണ്‌ തള്ളിപ്പോയി.മനോഹരമായൊരു സാരി.സാ‍രിയെന്നു
കേൾക്കുമ്പോൾ ഏതു പെണ്ണും ഒന്നിളകും.അപ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി
കൈയിൽ കിട്ടിയാലോ!ഞാനും അങ്ങനെയൊന്നിളകിപ്പോയി.

പിന്നേയും ഒരുപാട് വിശേഷങ്ങളുണ്ട്.അതൊക്കെ പിന്നാലെ.ഇപ്പോൾ ഞാ

നൊന്ന് നടുനീർക്കട്ടെ.

കുറിമാനം

2011-11-15T10:57:00.003+05:30

ശ്ശി കാലായ് നിരീക്യാണ്.ഒന്ന് ഗൾഫ് രാജ്യത്തൊക്കെ പോണംന്ന്.ഇത്
വരെ തരായില്യ.മോഹഭംഗത്തിൽ‌പ്പെട്ട് വലയുമ്പോൾ ദാ ഒരു വഴീങ്‌ട്
തെളിഞ്ഞിരിക്യാ.ഗൾഫിൽ പോകാനേ.ദുബായില് ഈ മാസം പതി
നെട്ടിനേയ് പോകാംന്ന് അങ്ട് വെക്ക്യാ.അപ്പൊ എല്ലാരും ഓർക്ക്‌ണ്‌ണ്ടാ
വും.ദെന്തിനാപ്പൊ ഇങ്നൊര് നോട്ടീസെറ്ക്ക്ണേന്ന്.ആളോള് പോക്വേം
വരികേം ഒക്കെ ചെയ്യില്ലേന്ന്.ത്തിരി കാരൂണ്ടേയ്.മറ്റാർക്ക്വല്ല.എനിക്കാ
ണേയ്.ഈ ഇന്ത്യാമഹാരാജ്യ്ത്തൂന്ന് വയ്യാത്ത കാലും വലിച്ചോണ്ട് അങ്ട്
ചെല്ലുമ്പൊ വേണ്ടപ്പെട്ടോര്യൊക്കെ കാണണോന്ന്ണ്ടേർന്ന്.വേണ്ടപ്പെ
ട്ടോര്ന്ന്ച്ചാൽ ബ്ലോഗിലേയ് മിണ്ടീം പറീന്നോരേയ് ദുബായിലും കാണ്വല്ല്.
ആടീം ഈട്യല്ലായിറ്റ് ഉള്ളോരെങ്ങ്യനാപ്പാ തപ്പ്യെട്ക്ക്ണേ?അപ്പൊ ക
ണ്ടൊര് സൂത്റാന്ന് കൂട്ടിക്കൊ.ഇതെല്ലാരും കാണ്വല്ലാ.അത്പ്പൊ മമ്മദ്
അങ്ട് പോയിക്കാണ്വാ വേണ്ടത്‌ന്നറ്യാം.മല ഇങ്ട് വരില്യാന്നും.
അപ്പൊ മമ്മദ് അങ്ടെത്തും.ദുബായില്.പതിനെട്ടിന്.പണീം തൊരോം

കയിഞ്ഞാല് കാണാൻ പറ്റ്വോന്ന് അറീക്കണേ.ചെവീല് വെച്ച്
വിളിക്ക്ണ കുന്ത്രാണ്ടൂലേ.അത്‌ന്റെ സംഖ്യങ്ട് നെരത്ത്യാ മതീലോ.

ആശ്വാസമായൊരു വിധി

2011-11-11T14:14:00.001+05:30

തൃശൂർ അതിവേഗകോടതി ഗോവിന്ദച്ചാമിക്ക് വധശിക്ഷ വിധിച്ചു.

അങ്ങനെ ഒരു നരാധമനെങ്കിലും അർഹമായ ശിക്ഷ കിട്ടുന്നു.

നമ്മുടെ പെൺ‌കുട്ടികൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ ജീവിക്കാനുള്ള അവ

കാശം നിഷേധിക്കുന്ന പിശാചുക്കൾക്ക് ഇത്തരത്തിലുള്ള ശിക്ഷ

നൽകിയേ തീരൂ.ഗോവിന്ദച്ചാമി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത്

സ്ത്രീ സമൂഹത്തിനു ഭീഷണിയാണെന്ന് കോടതി തിരിച്ചറിഞ്ഞി

രിക്കുന്നു.അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതി

അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമെന്ന് കണ്ടെത്തി പ്രതിക്ക് പരമാവധി

ശിക്ഷ നൽകിയത്.അപൂർവങ്ങളിൽ അത്യപൂർവമെന്ന് വാദിച്ച്

സ്ഥിരം കുറ്റവാളിയായപ്രതിക്ക് പരമാവധി ശിക്ഷ വാങ്ങിക്കൊ

ടുത്ത പ്രോസിക്യുട്ടർ അഭിനന്ദനം അർഹിക്കുന്നു. ഇവിടെ നീതി

പീഠം നമ്മുടെ അവസാനത്തെ ആശയും ആശ്രയവുമാകുന്നു.

അത് എന്നും അങ്ങനെയാവട്ടെ എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ്.

എറണാകുളത്തെ സ്വകാര്യസ്ഥാപനത്തിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന

ഒരു സാധാരണ പെൺ‌കുട്ടിയായിരുന്നു സൌ‌മ്യ. 2011 ഫെ

ബ്രുവരി 1ന് വൈകുന്നേരം അഞ്ചരയ്ക്ക് ഷൊറണൂർ പാസ്സ

ഞ്ചറിൽ നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കാലനും അവളുടെ കമ്പാ

ർട്ട്മെന്റിൽ കയറി.ആളൊഴിഞ്ഞ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ അക്രമി

യോട് മൽ‌പ്പിടിത്തം നടത്തി പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ സഹജീ

വികളുടെ സഹായത്തിനുവേണ്ടി അവൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.

മനസ്സാക്ഷി മരവിച്ചുപോയവർ ആ നിലവിളിക്കുനേരെ കാതു
കൾ കൊട്ടിയടച്ചു.ഗോവിന്ദച്ചാമിയെന്ന നിഷാദൻ വണ്ടിയിൽ
നിന്നുവലിച്ചു താഴെയിടുന്നത് കണ്ടവർ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു
കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരായി.തലയടിച്ചുവീണ് മുറിവേറ്റ് തീവ്രവേദ
നയിലും അവൾ അക്രമിയോട് പൊരുതി.മരണവേദനയിൽ
പിടയുന്ന ശരീരം നരാധമൻ കടിച്ചുകീറി ഭക്ഷിച്ച് കാമത്തിന്റെ
വിശപ്പടക്കുമ്പോൾ ബോധം മറഞ്ഞുപോയ പാവം പെൺ‌കുട്ടി.
നിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞതാണെനിക്ക് ആവർത്തിക്കാനുള്ളത്.
അപ്പോൾ നീ എന്തുമാത്രം വേദന അനുഭവിച്ചുകാണും.അത്
വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വിവരിക്കാനാവില്ല.

നിന്റെ അമ്മയ്ക്കൊപ്പം ഞാനും ഇന്ന് ഏറ്റവുമധികം സന്തോ

ഷിക്കുന്നു.ന്യായപീഠം ഗോവിന്ദച്ചാമിയെന്ന വൃത്തികെട്ട ജന്തു

വിന് മരണം വിധിച്ചതിൽ.എങ്കിലും എന്റെ ആശങ്ക ഇപ്പോഴും

നിലനിൽക്കുന്നു.ഗോവിന്ദച്ചാമിമാർ ഇനിയുമുണ്ടല്ലോ നമ്മുടെ

യിടയിൽ.അറിഞ്ഞുമറിയാതെയും അവരെസഹായിക്കാനുമാ

ളുണ്ടല്ലോ.സമൂഹം മൊത്തം കുറ്റവാളിക്കെതിരെ അണിനിര

ന്നപ്പോഴും ഗോവിന്ദച്ചാമിയെ സഹായിക്കാൻ ഡോക്ടർ

ഉന്മേഷിനെപ്പോലുള്ളവർ മൊഴികൊടുക്കുന്നത് അപകടക

രമായ അവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതിനു തെളിവാണ്.

ഇനിയൊരു പെണ്ണിനും സൌ‌മ്യയുടെ ഗതിയുണ്ടാവരുതെന്ന്

ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും പീഡനങ്ങളുടെ കഥകൾ പിന്നേയും കേൾ

ക്കുന്നു.ഈ വിധി അത്തരം സംഭവങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറക്കുമെ

ന്നെങ്കിലും വിശ്വസിക്കട്ടെ.

പ്രിയ കവിയുടെ സന്നിധിയിൽ

2011-11-06T11:40:00.006+05:30

അനുഗ്രഹം തേടി മോഹപ്പക്ഷി

'മൃത്യോര്‍മ അമൃതം ഗമയ’

2011-10-27T11:11:00.008+05:30

ഇറോം ശര്‍മിള സമരത്തിലിന്നും.

പത്തുവര്‍ഷത്തിലേറെ പട്ടിണി സമരം.

പല്ലുതേക്കാതെ,
ചുണ്ടുനനയ്ക്കാതെ,

ഉണ്ണാതെയുറങ്ങാതൊട്ടും.

എരിയുമിം‌ഫാലിന്നഗ്നി

പടർന്നഹവുമെരിഞ്ഞു പോയ്

ജട പിടിച്ച തലയ്ക്കുള്ളിൽ‍.

ദാഹം പൊറുക്കാത്തധികാരത്തിന്‍

രുധിരക്കൊതിയടയിരുന്നൂ

സമവായമില്ലാ മൌനത്തിൽ‍.

‘മനോരമ’യുടെ നഗ്നമേനിയില്‍

പരിഹാസം കൂര്‍പ്പിച്ചുതിര്‍ത്തൂ

വെടിയുണ്ടക‘ളഫ്സ്പ’.

ഉടയാടയുരിഞ്ഞെറിഞ്ഞ്

കല്‍പ്രതിമകളായവര്‍

ബലമായെടുക്കുമഹന്തയ്ക്ക്

ബലിയായ് നല്‍കീ മാനം.

കണ്ണടക്കാന്‍ മറന്നുപോയ്-

ക്കാലമക്കാഴ്ചയിൽ‍.

അഹംഭാവത്തില്‍

രമിപ്പവരതിരുടുമാശുപത്രി-

ക്കിടക്കയിലാത്മബല-

ത്തിന്നുരുക്കുകവചമണിഞ്ഞവൾ‍.

കിരാത ഭരണകൂടത്തിന്‍

കരളിലൂറും കരാളവിഷനിയമത്തെ;

അഗ്നി വര്‍ഷിക്കുമായുധത്തെ;

ദേഹവും ദേഹിയുമെടുത്ത്;

നേരിടുന്നൂ നിരായുധയായവൾ‍.

കവിതയുപേക്ഷിച്ച്;

തൂലിക വലിച്ചെറിഞ്ഞിവൾ‍.

മണിപ്പൂരിന്‍ മണിമുത്തൊരു

കവിതയായവസാനസമരത്തിൽ‍.

തെരുവില്‍ വെടിയേറ്റു വീണ്

മരണ സമരത്തിലണിചേരും

മൃതദേഹങ്ങളേറുന്നൂ വീണ്ടും.

‘തമസോ മാ ജ്യോതിര്‍ ഗമയ’

മന്ത്രമാവര്‍ത്തിച്ചവർ‍,

പന്തം കൈകളിലേന്തുമമ്മമാര്‍

കാവലായരുമമകള്‍ക്കരികിൽ‍.

കരാളമൃത്യു ഫണം മടക്കി

പിന്മാറിയുരുവിടുന്നൂ കൂടെ

‘മൃത്യോര്‍മ അമൃതം ഗമയ’

മണ്ണിലും വിണ്ണിലുമലയടിച്ചെത്തി-

യിന്നെന്‍ കാതിലുമതിന്‍ ധ്വനി.

അതേറ്റുപാടിയൊരു

തിരിനാളം കൊളുത്തട്ടെ ഞാനുമിനി.

********

വിജയശ്രീലാളിതയിന്നിവള്‍

ഇറോം ശർമിള ചാനു

മണിപ്പൂരിന്‍ വീരപുത്രി

നിനക്കഭിവാദ്യങ്ങൾ‍.

അഫ്സപ:മണിപ്പൂരില്‍ നടപ്പിലാക്കിയ പ്രത്യേക സൈനികാധികാര നിയമം.

വീണുകിട്ടിയൊരോണം

2011-10-17T14:37:00.003+05:30

എടവൻ ‌കോറോത്ത് രാഘവൻ‌ നമ്പ്യാരും തെക്കൻ രാമത്ത് വീ

ട്ടിൽ ലക്ഷ്മിയമ്മയും കൂടി നട്ടുവളർത്തിയ കുടും‌ബവൃക്ഷം മക്കളും

കൊച്ചുമക്കളുമൊക്കെയായി പടർന്ന് പന്തലിച്ചുകഴിഞ്ഞു. എല്ലാ
വരുംഒന്നിച്ചൊരിടത്തോണമുണ്ണണമെന്നത് ഇളയ മകൻ മധുകു
മാറിന്റെ മോഹമാണ്. കുട്ടികൾക്കിടയിൽ സ്നേഹം വളർത്താൻ

അതാവശ്യമാണ്.

കുടുംബത്തിലെ പതിനേഴുപേർക്കും സമ്മതം.സമ്മതിച്ചാൽ മാത്രം

പോരല്ലോ.പതിനേഴുപേരേയും രണ്ടുദിവസം ഊട്ടണ്ടേ? നല്ലൊരോ

ണമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും മതിയെന്നു വെക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

ഓണമാഘോഷിക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം തറവാട്ടിൽ തന്നെയാണ്.
എഴുപത്തഞ്ചിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും തായ്ത്തടി നല്ലൊരു
പാചകക്കാരിയാണ്.ഇതുവരെയുള്ള എല്ലാ ഓണവും വിഷുവും
പിറന്നാളുമൊക്കെ ഊട്ടിത്തളർന്നവൾ.ഇപ്രാവശ്യവുമെല്ലാവരേ
യുമൂട്ടാൻ അമ്മയ്ക്കുമാത്രം ദൈവം തമ്പുരാൻ അനുഗ്രഹിച്ചു
നൽകിയ അക്ഷയപാത്രം തയ്യാറായി നിന്നു.സ്നേഹനിധിക
ളായ മക്കൾ സമ്മതിച്ചില്ല.

എന്നുവെച്ച് ആ ചുമട് ഏറ്റെടുക്കാനും ആരും തയ്യാറായില്ല.സ്വന്തം
അണുകുടുംബത്തെ പോറ്റുന്നതിന്റെ പാട് അവർക്കല്ലേ അറിയൂ.
അമ്മയുടെ ഭാഷയിൽഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമെടുത്ത് മാറ്റിവെക്കാനാ

വാത്ത എനിക്ക് അക്കാര്യമാലോചിക്കേണ്ട ബാധ്യതയുമില്ല.

പല നിർദ്ദേശങ്ങളും പൊന്തി വന്നു. അതൊക്കെ മറ്റുള്ളവരെ അറി
യിക്കുക എന്ന ഉത്തരവാദിത്വം ഞാൻ സസന്തോഷം ഏറ്റെടുത്തു.
എവിടെ വെച്ചായാലും എങ്ങനെയായാലും എനിക്ക് സന്തോഷം
തന്നെ.ഒറ്റത്തടിയും മുച്ചാൺ വയറുമായി കഴിയുന്നവൾക്ക് വീണി
ടമെല്ലാം വിഷ്ണുലോകം.

എത്ര കാശ് കൊടുത്തിട്ടായാലും ഒരു സഹായിയെ വെച്ച് സദ്യയൊ
രുക്കാമെന്നായി മധു.നല്ലകാര്യമെന്നു മനസ്സിൽ വിചാരിക്കുമ്പോളതാ
അടുത്ത ബോംബ് പൊട്ടുന്നു.അങ്ങനെയൊരാളിനെ ഞാൻ കണ്ടെ
ത്തണമെന്ന്.കാണം വിറ്റും ഓണമുണ്ണുന്ന മലയാളക്കരയിൽ അന്നൊ
രു സഹായിയെ കിട്ടില്ലെന്നെനിക്കറിയാം.ഇത്തരം പഴം‌ചൊല്ലുകളൊ
ന്നും അവനെ പഠിപ്പിക്കാത്ത മലയാളം മാഷെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.

ഇനിയിപ്പോൾ പഠിപ്പിച്ചാലൊന്നും തലയിൽ കയറില്ലെന്നുറച്ച് മൌനം

വിദ്വാനു ഭൂഷണമായിക്കരുതി മിണ്ടാതിരുന്നു.

ദിനങ്ങളൊന്നൊന്നായി പൊഴിഞ്ഞുവീണുകൊണ്ടിരുന്നു.ഓണമെവിടെ

യെത്തിയെന്നു നോക്കാനേ പോയില്ല.എപ്പൊഴായാലും അതെന്റെയരി
കിലെത്തും.ഉത്രാടത്തലേന്ന് കുഞ്ഞാങ്ങള അറിയിച്ചു.നാളെ വൈകുന്നേ
രം നമ്മൾ ചെറിയൊരു റിസോട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു എന്ന്.മറ്റ് രണ്ട് സ
ഹോദ രങ്ങളും കുടുംബസമേതം അവിടെയെത്തും.ടൂറിസവുമായി ബന്ധ
പ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മധുവിന് ഇതൊക്കെ സംഘടിപ്പിക്കാൻ
നിഷ്പ്രയാസം കഴിയും.അപ്പോഴും എവിടെയാണെന്ന് ചോദിച്ചില്ല.

ഉത്രാടത്തിന് അമ്മയൊരുക്കിയ മിനിയോണവുമുണ്ട് ഞങ്ങൾ മെല്ലെ

നീങ്ങി.നഗരത്തിന്റെ ഉത്രാടപ്പാച്ചിൽ മറികടക്കാൻ മണിക്കൂറുകളെടുത്തു.

ഗ്രാമപാതയിലിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇത്തിരി ആശ്വാസമായത്.അതിനിട

യിൽ കുറുമ്പ് കാട്ടിത്തളർന്ന തുമ്പയും തുമ്പിയുമുറങ്ങിപ്പോയി.തളിപ്പറമ്പിൽ

നിന്നൊരു സംഘം ഞങ്ങൾക്കൊപ്പമെത്തി.മറ്റേ സംഘം പുറപ്പെട്ടുകൊ

ണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നറിയിപ്പും കിട്ടി.

ആദിത്യഭഗവാനെ ആദികടലായിവെച്ചു യാത്രയാക്കാമെന്ന പൂതി മനസ്സിൽ

തന്നെ വെച്ചേക്കാൻ കല്പിച്ചുകൊണ്ടദ്ദേഹമന്ന് നേരത്തേ യാത്രയായതൊ
രിരുട്ടടിയായി.ഇരുട്ടിൽ വഴി തപ്പിയും തടഞ്ഞും ഞങ്ങൾ മുന്നേറി.തൊട്ടുപി
ന്നാലെ സഹോദരിയും ഭർത്താവും മക്കളും.ഇരുട്ടിൽ എങ്ങനെയെന്റെ പൊ
ന്നുമോനിങ്ങെത്തുമെന്നമ്മയ്ക്കാധിയേറി.അവൻ മിക്കവാറും തിരിച്ചുപോയി
ട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാനെരിതീയിലെണ്ണയൊഴിച്ചു.ഇതൊക്കെ കേട്ട് ആരുടെ
പക്ഷം പിടിക്കണമെന്നറിയാതെ മധു ത്രിശങ്കുവിലിരുന്ന് വണ്ടിയോടിച്ചു.
നാത്തൂൻ നേരത്തേ മാവിലായിക്കാരിയായി മാറിയിരുന്നു.വീട്ടിലടങ്ങിയൊതു
ങ്ങിയിരുന്ന ഓണത്തെ കാട്ടിലെത്തിച്ചതിന്റെ പരിഭവത്തിൽ അച്ഛൻ മുറു
മുറുക്കാനും തുടങ്ങി.

സീ ഷെൽ റിസോട്ട്

റോഡ് തീരുന്നിടത്ത് വണ്ടികൾ നിന്നു.ഹായ് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കടൽ.

അടുത്ത പറമ്പിലാണ് നമ്മുടെ താവളം.ഒരൊതുക്കിൽക്കൂടി താഴോട്ടിറങ്ങണം.

പഴയ രണ്ടുമൂന്ന് കൽപ്പടികൾ.മറ്റുള്ളവർ എന്നെ കൈപിടിച്ചിറക്കി.

അമ്മയുടെ തറവാട്ടിലെത്തിയ പോലെ തോന്നി.പഴക്കമേറിയ സാമാന്യം
വലിയൊരു കെട്ടിടത്തിൽ ചില്ലറ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയതാണ് ഹാരിസിന്റെ

സീ ഷെൽ റിസോർട്ട്.പതിച്ചുകിട്ടിയ മുറിയിൽ ഭാണ്ഡങ്ങളിറക്കിവെച്ച് കൈ
കാൽ മുഖങ്ങൾ കഴുകി പുറത്തുവന്നു.പഴയ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യമായ നീണ്ട
വരാന്തയിലെത്രപേർക്കു വേണമെങ്കിലുമിരിക്കാം.ആർത്തുചിരിച്ചുകൊണ്ട്

കടലമ്മ വിളിക്കുമ്പോൾ അവിടെങ്ങനെ ഇരിപ്പുറക്കും.അവളുടെ സവിധത്തി

ലേക്ക് നടന്നു.ഓലമേഞ്ഞ മുറ്റത്തിരുന്ന് അവളുടെ കലിതുള്ളൽ കൺനിറ

യെ കണ്ടു കൊതിതീരുന്നതിനുമുൻപ് ഹാരിസ് ചായകുടിക്കാൻ വിളിച്ചു.വയ

റിന്റെ കൊതി തീർത്തിട്ടു ഇപ്പോൾ വരാം.

നോക്കിനിൽക്കാതെ കഴിക്കാൻ നോക്ക്

ഉണ്ണിയപ്പത്തിന്റെയും മുറുക്കിന്റെയും വറുത്തുപ്പേരിയുടെയും സ്ഥാനം കൈ
യേറി നോമ്പുതുറ വിഭവങ്ങൾ അണിനിരന്നു.അപ്പത്തരങ്ങൾ പലതുണ്ട്.

എല്ലാറ്റിന്റെയും പേരറിയില്ല.ഒരേ വേഷത്തിൽ നോണും വെജുമുണ്ട്.ഏതി
ലൊക്കെ ചിക്കൻ കയറിയിട്ടുണ്ടെന്നറിയാതെ അമ്മയും അനിയത്തിയും

കഷ്ടപ്പെട്ടു.ഹാരിസിന്റെ ബീബിയുടെ കൈപ്പുണ്യത്തിൽ ബാക്കിയെല്ലാ

വർക്കും കുശാൽ.

അമ്മയ്ക്കൊരു നാണം

ഹാരിസ് ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയൊരുക്കിയ പാട്ടുകച്ചേരി മറക്കാൻ കഴിയില്ല.

പാടാനെത്തിയവരെ സാ..‍ എന്നൊന്ന് മൂളാൻപോലും ആരും സമ്മതിച്ചില്ല.

ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ ഇത്രയേറെ പാട്ടുകാരുണ്ടെന്ന് അന്നാണെനിക്ക്
മനസ്സിലായത്.വൈകിയെത്തിയ കുഞ്ചൂസ് അവതാരകനായി സ്വയമവരോ
ധിച്ചു.അനിയത്തിയുടെ മക്കളും നാത്തൂന്മാരും അവരുടെ പൊടിമക്കളുമൊക്ക
പാടിത്തകർക്കുമ്പോൾ പാട്ടുകച്ചേരി നടത്താനെത്തിയവർ മിഴിച്ചിരുന്നുപോയി.

അമ്മയുമൊരു കൈ നോക്കി.

മധുവും കുഞ്ചൂസും ചേർന്നുപാടുന്നു.

മധുകുമാറും കുഞ്ചൂസും ഒരേ പ്രായക്കാരായി.അവരുടെ യുഗ്മഗാനം കേട്ട് അറ

ബിക്കടലൊരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി.പാട്ടിനൊപ്പം നാലുവയസ്സുകാരി തുമ്പി

ക്കുടത്തിന്റെ ഷീലാ കി ജവാനി ഡാൻസുമായപ്പോൾ അരങ്ങുകൊഴുത്തു.

ആടിക്കളിക്കാമോ തുമ്പീ

പാടിത്തളർന്നവർ പന്തലിലൊത്തുകൂടി.ഹാരിസിന്റെ സഹായി അത്താഴത്തിനു

മാറ്റുകൂട്ടാൻ മുറ്റത്തുനിന്ന് ഗ്രില്ലിൽ ചിക്കൻ ചുട്ടെടുക്കുന്നുണ്ട്.കൊച്ചുവർത്തമാനം
പാതിവഴിയിലെത്തിയപ്പോൾ അത്താഴവുമെത്തി.ചപ്പാത്തിയും ബിരിയാണിയു

മടക്കം വിഭവങ്ങളേറെയുള്ളതുകൊണ്ട് താല്പര്യമുനുസരിച്ച് ഓരോരുത്തരും തെര
ഞ്ഞെടുത്തകത്താക്കി.സ്പെഷ്യൽ വിഭവമായ പുഡ്ഡിംഗ് കഴിപ്പിക്കാൻ ഹാരിസ്
ഏറെ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ സ്നേഹപൂർവം നിരസിച്ചു.

ഇപ്പൊ താഴെയിടും

അത്താഴത്തിനുശേഷവുമെല്ലാരുമൊത്തുകൂടി.മൂളിക്കേൾക്കാൻ അറബിക്കടലു

മുള്ളപ്പോൾ കുടുംബവിശേഷങ്ങൾ നിർത്താനാർക്കും തോന്നിയില്ല.പാതിരാ
കഴിഞ്ഞപ്പോളാണെല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ അവരവരുടെ മുറികളിലേക്ക് പോയത്.

അച്ഛനുമമ്മയും ഞാനുമടങ്ങിയ അവശവിഭാഗം ഉണരാനല്പം വൈകി.മധു
ചായയും കൊണ്ടുവന്ന് വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ കണ്ണുതുറന്നത്.വാവച്ചിയും
തുമ്പിയും മീനാക്ഷിയും കുഞ്ചൂസും പൊന്നുവും മുറ്റത്തും വരാന്തയിലുമൊക്കെ
ഓടിക്കളിക്കുന്നുണ്ട്.ബർമുഡയൊക്കെയിട്ട് അവരേക്കാൾ ചെറുപ്പമായി അജി
മോനും മധുകുമാറും ബീച്ചിൽ കളിക്കാൻ പോകാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുക
യാണ്.വൈകുന്നേരം ബീച്ചിലിറങ്ങാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ നഷ്ടം നികത്തണ്ടേ?
അനിയത്തി പങ്കജവല്ലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പെൺ‌പടയും ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി.

ഒരു സ്നാപ്പെടുത്തോട്ടെ

ഞങ്ങളായിട്ടെന്തിനാ മസിലു പിടിക്കുന്നതെന്ന് മൂത്താങ്ങള ഉണ്ണിക്കും അളിയൻ
നാരായണൻ‌മാഷിനും തോന്നി.കല്യാണം കഴിച്ചതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ

പെട്ടുപോയ മനുമോനും അച്ഛന്റെയും അമ്മാവന്റെയും കൂടെയിറങ്ങി.മുറ്റത്തെ പ

ടികളിറങ്ങി അണ്ടർ ഗ്രൌണ്ടിലേക്ക് എല്ലാവരും അപ്രത്യക്ഷരായി.പേരിട്ടുവിളി

ക്കാനാവാത്ത ചെറിയൊരു വിഷമത്തോടെ ഞാനതുനോക്കിനിന്നു.

നനഞ്ഞിറങ്ങി.ഇനി കളിച്ചുകയറാം

ഒരു പത്തുമിനുട്ട് കഴിഞ്ഞില്ല മൊബൈൽ ശബ്ദം എന്നെയുണർത്തി.ഓണാ

ശംസകളറിയിക്കാൻ ആരെങ്കിലും വിളിക്കുന്നതായിരിക്കും.ഫോണിൽ മധു

വിന്റെ വേവലാതി പൂണ്ട ശബ്ദം.‘ഷീജയെ ഇവിടെ കാണുന്നില്ല.അവിടെ

യുണ്ടോന്ന് നോക്കൂ.’ഞങ്ങൾ മഞ്‌ജു എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഷീജ അവന്റെ ഭാര്യ

യാണ്.എന്റെ ഉള്ളിലൊരാന്തൽ.ദൈവമേ കടലിലെ കളിയാണ്.കുട്ടികൾ

ക്കൊപ്പം എല്ലാ കളികൾക്കും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളാണ്.ഏതാനും നിമിഷ

ങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ ആ റിസോർട്ട് ഇളക്കിമറിച്ചു.അമ്മയെ വിളിച്ചു.അമ്മ
യെക്കൊണ്ട് മുറികൾതോറും മുട്ടിവിളിപ്പിച്ചു.ഹാരിസും കൂട്ടരും ഓടിവന്നു.അവ

രും മഞ്‌ജുവന്വേഷണത്തിൽ പങ്കാളികളായി.അവസാനം ബാത്‌റൂമിൽ

നിന്നിറങ്ങുന്ന കക്ഷിയെ പിടികൂടി.അന്ന് റിസോർട്ടിൽ ഞങ്ങൾ മാത്രമാ
യത് എന്റെ ഭാഗ്യം.

എന്താ മാഷെ കടലമ്മയെ പഠിപ്പിക്കാൻ വളർന്നോ?

മഞ്‌ജു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മയും കൂടെപ്പോകാനൊരുങ്ങി.അപ്പോൾ ഹാരിസി

നൊരു സംശയം.തുരങ്കത്തിലെ വലിയ പടികളിറങ്ങാൻ അമ്മയ്ക്ക് പറ്റുമോന്ന്.

പാടത്തും പറമ്പത്തും എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്തിരുന്ന,കാട്ടിലും മേട്ടിലും കയറി

യിറങ്ങിയിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഹാരിസിനെന്തറിയാം!

നിന്നോട് ഞാൻ കൂട്ടില്ല.
അമ്മയുംകൂടി പോയതോടെ ഇതിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലാത്ത അച്ഛൻ മാത്രമായി

എനിക്ക് കൂട്ട്.ഞാൻ പതുക്കെ വരാന്തയിലിറങ്ങി.വരാന്തയുടെ അറ്റത്തിരുന്നാൽ

കടൽത്തീരത്ത് കളിക്കുന്നവരെ കാണാം.എന്നെക്കൂട്ടാതെ കടലമ്മ മറ്റുള്ളവരുടെ

കൂടെ കളിക്കുകയാണ്.കൂട്ടുകാരുടെ ചുമലിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കുറെക്കാലം മുമ്പ്
ഞാനും നിന്റെ കൂടെ കളിച്ചിരുന്നു.നിന്റെ തിരമാലകളിൽ ഊർന്നുപോകുന്ന മണൽ
ത്തരികളുടെ കിരുകിരുപ്പ് ഉള്ളം‌കാലിൽ ഇപ്പോഴുമുള്ളതുപോലെ തോന്നിപ്പോകുന്നു.
ഇനിയേതു ജന്മത്തിലാണ് നിനക്കെന്നെയൊന്ന് നനയിക്കാൻ കഴിയുക?കാൽ
നനയിക്കാനാവില്ലെങ്കിലുമെന്റെ കണ്ണ് നനയിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.

അച്ഛൻ കുറെയോണമധികമുണ്ടിട്ടുണ്ട് കഞ്ചൂ

മസിലുപിടുത്തക്കാരെല്ലാം ഓടിക്കളിക്കുന്നത് കണ്ട് എന്റെ കണ്ണുതള്ളിപ്പോയി.

കുഞ്ഞുപിള്ളേർക്കൊന്നും ഒട്ടും പേടിയില്ല.ഇറങ്ങാൻ മടിച്ചവരെ കരയിലേക്കു

കയറിവന്ന് കടലമ്മ തന്നെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.ആകെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ

കക്ഷികൾ പന്തുകളിക്കുന്നത് കാണാൻനല്ല രസമുണ്ട്.കുഞ്ചൂസിനോ,ആപ്പനോ

കൂടുതൽ ആവേശം എന്നതിലേ സംശയമുള്ളൂ.കബഡിയിൽ പകരം വീട്ടി.

എല്ലാരും കൂടി പാവം മധുവിനെ പിടിച്ചുകളഞ്ഞു.

ആരുണ്ടെന്നെ ജയിക്കാൻ

കടലിൽ കളിച്ചും കുളിച്ചും തളർന്നവരുടെ ആക്രാന്തം മുഴുവൻ ഭക്ഷണമേശ

യിൽ പ്രകടമായി.ഇത്ര രുചിയുള്ള പുട്ടും കടലയും ഇതുവരെ കഴിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്

എല്ലാവരും ഒറ്റ സ്വരത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു.പങ്കജവല്ലി രുചിയുടെ രഹസ്യംതേടി

പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു.അത് കിട്ടിയിട്ടുവേണം കെട്ട്യോനേയും

മക്കളേയും കൈയിലെടുക്കാൻ.ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന

ആ രഹസ്യവുമായി അവളെത്തി.ഹാരിസിന്റെ ഭാര്യ സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട്

ഉരലിലിടിച്ച അരിപ്പൊടികൊണ്ടാണ് പുട്ടുണ്ടാക്കിയത്.

എങ്ങനെയുണ്ട് പൂക്കളം?

പൂക്കളമില്ലാതെന്തോണം.അജിമോനും പൊന്നുമോളും മീനാക്ഷിമോളും വാവ

ച്ചിയും തുമ്പിമോളും കുഞ്ചൂസും പൂവിടുന്നത് മനുവും മധുവും ഉണ്ണിയും മത്സരിച്ച്

ക്യാമറയിൽ പകർത്തി.ബാക്കിയുള്ളവർ കാഴ്ച്ചക്കാരായി.എല്ലാവരും നിന്നു

മിരുന്നും കിടന്നും ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്തു.

ഞങ്ങളും മുമ്പിതുപോലെയായിരുന്നു.

ഹാരിസിനും ഹരം പിടിച്ചു.അയാളും സ്വന്തം മൊബൈൽ ക്യാമറയിൽ ഞങ്ങളു

ടെ കുരുന്നുകളെ ഒപ്പിയെടുത്തു.പിന്നീട് എല്ലാവരുമണിനിരന്നുള്ള ചിത്രങ്ങളെടു

ക്കാൻ മറ്റ് ക്യാമറാമാന്മാരുടെ അസിസ്റ്റന്റായി. അയാളുടെ പ്രകടനം കണ്ടപ്പോൾ

വല്ല സിനിമക്കാരും കൊത്തിക്കൊണ്ടുപോയേക്കാമെന്നുവരെ തോന്നി.

എല്ലാവരുമൊന്നിച്ച്

പടമെടുത്ത് ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ കുറുമ്പന്മാരെല്ലാംചേർന്ന് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.നാലി

നും നാല്പതിനുമിടയിലുള്ളവരൊന്നിച്ച് സാറ്റ് വെച്ച് കളിച്ചു.കള്ളനും പോലീസും

കളിച്ചു.

ആനയാവണോ?

ഓണസദ്യയൊരുക്കേണ്ടിയിരുന്ന കുടുംബിനികൾ ആശ്വാസം‌കൊള്ളുമ്പോൾ

അമ്മ പണിയെടുക്കാനില്ലാഞ്ഞിട്ട് ഞെളിപിരിക്കൊണ്ടു.ജീവിതത്തിലാദ്യമാ

യാണ് ഓണനാളിൽ വിശ്രമിക്കുന്നത്.സാധാരണദിവസങ്ങളിൽ ആരെയെ

ങ്കിലും ചില്ലറ സഹായത്തിനുകിട്ടും.വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാം ഒറ്റക്ക്

ചെയ്യണം.അതിലമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും പരിഭവമില്ലതാനും.

വിഭവങ്ങൾ നോക്കട്ടെ

ഓണസദ്യയെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. തൂശനിലവെച്ച് തുമ്പപ്പൂ ചോറ് വിളമ്പി. പപ്പടമുണ്ട് ഉപ്പേരിയെവിടെ?ശർക്കരയുപ്പേരിയില്ലെങ്കിൽ വറുത്തുപ്പേരിയെങ്കിലും വേണ്ടത
ല്ലേ?ഓലൻ,കാളൻ,പച്ചടി,നാരങ്ങാക്കറി തുടങ്ങിയവയുടെ പേരുപോലും പാവം ഹാരിസിനറിയില്ല.പിന്നെങ്ങനെയുണ്ടാക്കും.

ചെമ്മീനും പപ്പടവും പോരേ?

അശ്വാസമായി അവിയലെത്തി.പക്ഷേ വെന്തിട്ടില്ല.കൂട്ടുകറി എന്നുവേണമെങ്കിൽ
വിളിക്കാവുന്ന സംഭവവും വെന്തിട്ടില്ല. ഗ്യാസിനൊക്കെ എന്താ വില! സാമ്പാറൊപ്പി

ക്കാം.ഊണിനുശേഷം പായസത്തിനു കൈനീട്ടിയപ്പോൾ ഹാരിസ് കൈമലർത്തി.
പാചകവിദഗ്ദ്ധരായിരിക്കും ഇപ്രാവശ്യത്തെ അതിഥികളെന്ന് അയാൾക്കറിയില്ലല്ലോ.
ഉണ്ടെഴുന്നേൽക്കുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ ഞങ്ങളയാൾക്കൊരു പാചകക്ലാസ് നൽകി.
ഭാവിയിൽ ഇങ്ങനെയൊരബദ്ധം സംഭവിക്കരുതല്ലോ.

മൂലസ്ഥാനികർ

ഊണുകഴിഞ്ഞതും എല്ലാവരും മടക്കത്തിനു തയ്യാറായി.വീട്ടിലും ഭാര്യവീട്ടിലുമൊക്കെ
യായി അഘോഷിക്കാൻ ഓണത്തിന്റെ കുറച്ചുഭാഗംകൂടി ബാക്കിയുണ്ട്.ഇനിയെല്ലാ
വരും നാലുവഴിക്ക്.

തറവാട്ടിലൊത്തുചേർന്നിരുന്ന ഓണവും വിഷുവുമൊക്കെ അണുകുടുംബത്തിലൊറ്റ
പ്പെട്ടുപോയി.ആരവങ്ങളില്ലാതെ,ആഘോഷിക്കാനാളില്ലാതെ.അനിവാര്യമായ മാറ്റ
ത്തിലൊലിച്ചുപോകാതെ ഇവയൊക്കെ സംരക്ഷിക്കണം.പുതിയ കൂട്ടായ്മകളിൽ
ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പഴയ ഗൃഹാതുരസ്മരണകളെ അത്രയെളു
പ്പത്തിൽ മറക്കാൻ കഴിയില്ല.എവിടെയായാലും പിരിഞ്ഞുപോയ കുടുംബാംഗങ്ങ
ളൊത്തുചേരുന്നതിന്റെ മാധുര്യം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തതാണ്.

അങ്ങനെയല്ലേച്ചീ

ഒരു കൂരയ്ക്കുകീഴിൽ ഇത്തിരി സമയമെങ്കിലും പ്രായമായവരോടൊപ്പം ആഘോഷി
ക്കുമ്പോൾ തലമുറകളുടെ വിടവില്ലാതാകുന്നു.പുതിയ തലമുറയിൽ സ്നേഹം അപ്ര
ത്യക്ഷമാവാതിരിക്കണമെങ്കിൽ അഛനുമമ്മയും മാത്രം പോര.മുത്തച്ഛനും മുത്തശ്ശിയും
മറ്റു ബന്ധുക്കളുമൊക്കെ സ്വന്തക്കാരായുണ്ടാവണം.അതിനുവേണ്ടിയല്ലേ നമ്മൾ ഓണ
വും വിഷുവും പെരുന്നാളുമൊക്കെ ആഘോഷിക്കുന്നത്.

എന്റെ പൊന്നുമോളൊറ്റക്കായിപ്പോയോ?

മനസ്സിലൊളിപ്പിച്ചൊരു മയിൽപ്പീലിത്തുണ്ട്

2011-10-10T16:07:00.021+05:30

ഒ.എൻ.വി.യിൽനിന്നും സമ്മാനം സ്വീകരിക്കുന്ന വിദ്യാർഥി

പ്രതീക്ഷിക്കാത്തൊരു പുണ്യമായി ഒക്ടോബറിലെ ആദ്യഞായറാഴ്ചയണ

ഞ്ഞു.മലയാളത്തിന്റെ സൂര്യതേജസ്സിനെ നമസ്കരിക്കാൻ ഭാഗ്യമുണ്ടായ

ദിവസം. പൊൻ‌തൂവലേന്തിയ കൈ നെറുകയിലനുഗ്രഹവർഷം ചൊരി

ഞ്ഞപ്പോൾ അന്നവിടെകൂടിയവരിലേറ്റവും ഭാഗ്യവതി ഞാനാണെന്നു

തോന്നി

.ഒ.എൻ.വിയുടെ മാന്ത്രികസ്പർശത്താൽ മയിൽപ്പീലി പുരസ്കാരത്തിനും

ഭാഗ്യം തികഞ്ഞു.മലബാറിനുള്ളിലേക്ക് മഹാകവിയെ ആനയിക്കാനായ

തിൽ സംഘാടകർക്കഭിമാനിക്കാം.

വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ആവണിപ്പാടത്തിറങ്ങി കൊയ്ത്തുകാരുടെ പായ്യാരം

കേട്ടു. പേരറിയാതൊരു പെൺ‌കുട്ടിയെത്തേടി ഗോതമ്പുപാടത്തലഞ്ഞു.

അപ്പോഴെല്ലാം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കവിയെ മനസ്സുകൊണ്ട് തൊട്ടു. അദ്ദേഹ

ത്തിനു ഞാൻ പേരറിയാതൊരു പെൺ‌കിടാവുമാത്രം.എന്നെങ്കിലും എന്റെ

പേര് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാനാവുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

2011 ലെ മയിപ്പീലി പുരസ്കാര വിതരണ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ

സംഘാടകരയച്ച കാർഡിൽ പുഞ്ചിരിതൂകുന്ന സൌമ്യമുഖമെന്നോടു ചോദിച്ചു.

‘നീ വരില്ലേ?’

ഞാൻ വരും.ഭൂമിയുടേയും പെണ്ണിന്റേയും കണ്ണീരുകാണുന്ന കവിയെ

നേരിൽ കാണണം.സ്ത്രീയെ പെങ്ങളുമമ്മയും പത്നിയും മകളുമായി

അംഗീകരിക്കുന്ന കവിയുടെ പെങ്ങളോ മകളോ ആവണമെനിക്ക്.

എന്റെ മനസ്സെത്തുന്നിടത്ത് ശരീരത്തെ കൊണ്ടുപോകാനാവില്ല.അതി
നാരെങ്കിലും കനിയുക തന്നെ വേണം.കനിവുള്ളവർ എനിക്കു ചുറ്റുമുണ്ടെ
ങ്കിലും സാധുകല്യാണമണ്ഡപത്തിൽ സമയത്തിനെത്താൻ സാധിച്ചില്ല.
പ്രിയകവിയെ കണ്ണൂരെങ്ങനെയാണ് സ്വീകരിച്ചതെന്നു കാണാനും

കഴിഞ്ഞില്ല.ഞാനെത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തിങ്ങിനിറഞ്ഞ സദസ്സി

നോട് മറുപടി പറയുകയായിരുന്നു.

സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന വാക്കുകൾ മയിൽപ്പീലിത്തുണ്ടുകളായി പെറ്റു
പെരുകുന്നു.പറ്റുന്നത്ര ഞാൻ പെറുക്കിയെടുത്തു.പ്രസംഗം അവസാ

നിപ്പിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഹൃദയത്തിനു ഭാരമേറി.അസ്ഥാനത്തായി
പ്പോയോ എന്റെ മോഹം.കണ്ടൊരുവാക്കു മിണ്ടണമെന്നുണ്ട്.

ഇരിക്കുന്നിടത്തുപോയി കാണാനെനിക്കാവില്ല.അങ്ങനെ പിന്തി

രിഞ്ഞാൽ ഒരുവട്ടം കൂടിയവസരമുണ്ടായെന്നും വരില്ല.അപ്പോൾ

ഏതുവഴിക്കെങ്കിലും ശ്രമിക്കണമെന്നെന്റെ ബുദ്ധിയുപദേശിച്ചു.

കുഞ്ഞിരാമേട്ടനോട് എന്റെ സങ്കടം പറഞ്ഞു.അദ്ദേഹം ആരോ
ടൊക്കെയോ പറഞ്ഞു.ഒരാൾ കവിയെ അറിയിച്ചു.ഇറങ്ങുമ്പോൾ

വരാമെന്നദ്ദേഹം ആർദ്രതയോടെ സമ്മതിച്ചു.

സ്റ്റേജിൽ നിന്നുമിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും ആൾക്കൂട്ടം പൊതിഞ്ഞു.
എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയൊപ്പിനുവേണ്ടി മത്സ

രിക്കുകയാണ്.എന്റെ മനസ്സിടിഞ്ഞു.ആ തിരിക്കിനിടയിലേക്ക്

കയറാനാവില്ല.അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ച്പതുക്കെ എഴുന്നേൽക്കാ

നൊരു ശ്രമം നടത്തി.രണ്ടുമൂന്നടി മുന്നോട്ടുവെച്ചു.തള്ളലിൽ

വീഴുമെന്നുതോന്നിയപ്പോൾ പിന്നോട്ടുമാറി.

ആൾക്കൂട്ടത്തെ വകഞ്ഞുമാറ്റി അദ്ദേഹം കസേരയിലിരുന്നു.ആരോഗ്യമുള്ള

വർ എന്നിട്ടുമെന്നെ പിൻ‌നിരയിലാക്കി.രക്ഷയില്ലെന്നു പിറുപിറുത്തപ്പോൾ

ഒരാൾക്ക് ദയതോന്നി വഴിയൊരുക്കിത്തന്നു.കവിക്ക് സമർപ്പിക്കാൻ കൈ

യിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന എന്റെ കവിത താഴെവീണു.ആരോ എടുത്തുതന്നു.

ഭാഗ്യം.അദ്ദേഹത്തിനെന്റെ പ്രയാസം മനസ്സിലായി.

നടക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടെങ്കിലും കവിതയിൽ പിച്ചവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു

വെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കവിത അദ്ദേഹത്തിനു നൽകി.ആ കുട്ടിക്ക് ഇരി

ക്കാൻ സ്ഥലം കൊടുക്കൂ എന്നദ്ദേഹം കല്പിച്ചപ്പോൾ അടുത്തിരുന്ന ആൾ

എഴുന്നേറ്റുമാറി.

അദ്ദേഹമെന്നെ അടുത്തിരുത്തി.സ്നേഹത്തോടെ അണച്ചുപിടിച്ചു.എന്റെ

തലയിൽ കൈവെച്ചനുഗ്രഹിച്ചു.കുശലംചോദിച്ചു.മതി.എനിക്കു തൃപ്തിയായി.

എന്റെകാവ്യജീവിതത്തിടനീളം അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹം ഉപ്പായലിഞ്ഞു
രുചി ചേർക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ മുന്നോട്ടുപോകാൻ
ശ്രമിക്കും.

നമ്മുടെ സ്വന്തം മാതൃഭൂമിയിൽ ഞാനും

2011-09-17T12:15:00.000+05:30

സ്വാതന്ത്ര്യഗീതം

2011-08-14T20:30:00.000+05:30

അറുപത്തിനാലാണ്ടു തികഞ്ഞാ-

ഘോഷത്തിൻ പുലരിയണഞ്ഞൂ.

സ്വാതന്ത്ര്യപ്പറുദീസയിലിന്ന്

സ്വാഭിമാനം വിറ്റുതുലക്കാം.

വിലയിടുന്നുറ്റവരെത്തി

വിരിഞ്ഞുതീരാക്കുരുന്നിനും.

ഇളമാംസത്തിന്നേറെ പ്രിയം

ഇറുത്തുമാറ്റിയെടുത്താലും.

നരഭോജികൾ മാംസഭുക്കുകൾ

നരനായാട്ടു നടത്തുന്നൂ.

മതങ്ങൾ മറയിട്ടുയർത്തും

മാനവന്റെ പൊയ്മുഖങ്ങളിൽ.

മരണദേവതയുറഞ്ഞുതുള്ളി

മനുഷ്യചേതന മരിച്ചുവീണു.

ചിതലരിച്ചൂ ചെറുപ്പമിവിടെ

ചിതറിത്തെറിക്കും ബാല്യവും.

തീവ്രവാദപ്പാളയത്തിൽ

തീക്ഷ്ണമെരിഞ്ഞു ചാമ്പലാവാൻ.

കത്തിയെരിയും പുരയുടെ ചുറ്റും

കഴുക്കോലൂരി വിൽക്കാനായ്

മണ്ടിനടക്കുമഴിമതി വീരർ

മിണ്ടാനാവാപ്പരിഷകളൊപ്പം.

കോടികൾ കൈവെള്ളയിലാക്കി

കോഴച്ചരിതമരങ്ങ് തകർത്തു.

ജനാധിപത്യമാതൃകയായി

ജയിൽ നിറച്ച് ജനസേവകരും.

ജനങ്ങളിവിടെ കഴുതകളെന്നും.

ജയിച്ചുപോകുമെന്തെളുപ്പം!

നേട്ടത്തിന്റെ കണക്കുകളിൽ

നേതൃത്വത്തിന്നഭിമാനിക്കാം.

അഴിമതിയക്രമപീഡനത്തിൽ

അലസത വിട്ടുയരാം ഞങ്ങൾ.

സ്വാതന്ത്ര്യപ്പൊൻകൊടിക്കൂറ

സാനന്ദമുയർത്താമിനിയും.

അതിജീവനം

2011-07-20T13:17:00.006+05:30

ഡിപ്പാർച്ചർ എന്റ്രൻസിൽ വെച്ച് അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.
അച്ഛൻ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഫ്ലൈറ്റ് വരാറായി, ബാക്കി
കാര്യങ്ങൾ ഇനി ഫോണിൽ പറയാം”.അമ്മയുടെ കൈകൾ
പതുക്കെ മാറ്റി രാഹുലിന്റെ പിറകെ നടന്നു.രാഹുൽ ബോർഡിംഗ്
പാസ്സ് വാങ്ങി ലഗ്ഗേജ് ഡെപ്പോസിറ്റ് ചെയ്തു. ലോഞ്ചിൽ
ഇരിക്കുമ്പോൾ കണ്ടു രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അവന് അച്ഛനുമമ്മയും ദൈവങ്ങളാണ്.എന്നിട്ടും അവരെ
നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടു തന്റെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയ
ജീവിതത്തിലേക്കു നടന്നു കയറി.

മുംബൈയിലെ ഒരു ഇന്റർ നാഷണൽ കാൾ സെന്ററിൽ വെച്ച്
രാഹുലിനെ കണ്ടത് ഇന്നലെയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.

അമ്മയും പപ്പയും പ്രണയിച്ച് വിവാഹിതരായവർ.അമ്മയുടെ
വീട്ടുകാരെ അറിയില്ല എന്നു തന്നെ പറയാം.അന്യ മതത്തിൽ
പെട്ടവനെ കല്യാണം കഴിച്ചതുകൊണ്ട് അവർ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പപ്പയുടെ വീട്ടുകാർ അമ്മയെ സ്വീകരിച്ചു.എല്ലാ
സൌകര്യങ്ങളുമുള്ള കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീട്ടിൽ
ആഢംബരമായി തന്നെ ജീവിച്ചു.മൂന്ന്
പെൺകുട്ടികളായതിൽ അമ്മയ്ക്കും പപ്പക്കും ഒട്ടും
വിഷമമില്ലായിരുന്നു.സഹപാഠികൾ മാതാപിതാക്കളുടെ
വലിയ വഴക്കിന്റെ കഥകൾ പറയുമ്പോൾ
അതിശയമായിരുന്നു.കാരണം അമ്മയും പപ്പയും
അത്ര സ്നേഹത്തോടെയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞത്.
ഒരിക്കൽ‌പ്പോലും അവർ പിണങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ടേയില്ല.

വരാൻ പോകുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ശാന്തതയായിരുന്നു അതെന്ന്
അന്നറിഞ്ഞില്ല.അറിഞ്ഞാലും ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ലായിരുന്നു.
പപ്പയുടെ ബിസ്സിനസ് കാര്യങ്ങളിലൊന്നും അമ്മ തലയിടാറില്ല.
മിക്കപ്പോഴും ടൂറിലായിരിക്കും.വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഭാ‍ര്യയേയും
മക്കളേയും സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലും.പുറത്ത് കൊണ്ടുപോകും.വീക്കെന്റ്
നൈറ്റൌട്ടുകളും, പാർട്ടിയും ബീച്ചും സിനിമയും.ഒരു പാർട്ടിയിൽ
വെച്ചാണ് ആദ്യമായി പപ്പയുടെ സെക്രട്ടറി മിസ് നിസ്രയെ കണ്ടത്.
ലിപ്‌സ്റ്റിക്കിട്ട ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ.തോളത്തു മുട്ടുന്ന
ഞാത്തുകളിളക്കിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല
ഭംഗിയുണ്ട്.അന്ന് അവരുടെ സ്വർണനിറമുള്ള ലാച്ചയിൽ
ഒന്നു തൊടാൻ കൊതി തോന്നിയിരുന്നു.പിന്നെപ്പിന്നെ
പപ്പയുടെ ടൂറിന് നീളം കൂടി വന്നു.വീട്ടിൽ വരാതായി.
പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം പപ്പ വീട്ടിൽ കയറി വന്നു. തന്റെ
സെക്രട്ടറിയെ വിവാഹം കഴിക്കുകയാണെന്ന് അമ്മയെ
അറിയിക്കാൻ.ഒരു മുസ്ലീം പെൺകുട്ടിയെ മതാചാരപ്രകാരം
വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടുകാർക്കും
സമ്മതമായിരുന്നു.

മൂന്ന് പെണ്മക്കളേയും കൂട്ടി അമ്മ അന്ന് ആ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതാണ്.

കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിൽ കുറച്ചു ദിവസം തങ്ങി.അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയൊരു
ജോലിയും വൺ റൂം കിച്ചനും അവർ തരപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു.
ബോളിവുഡ് താരങ്ങൾ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ബാന്ദ്രയിലെ ബംഗ്ലാവിൽ
നിന്ന് അവിടുത്തെ സ്ലം ഏരിയയിലേക്കൊരു കൂടുമാറ്റം. തണുത്ത
തറയിൽ അമ്മയും മുന്ന് പെണ്മക്കളും ചുരുണ്ടുകൂടി.അവിടെ അങ്ങനെ
ഒന്നു കിട്ടുക എന്നതു തന്നെ വലിയ കാര്യമാണ്.വാടക,ഭക്ഷണം,

മക്കളുടെ പഠനം അങ്ങനെ ചെലവുകൾ നീണ്ടുപോയി.

അമ്മയുടെ ആഭരണങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി തീർന്നു. പിടിച്ചു നിൽക്കാ

നാവാഞ്ഞപ്പോൾ മക്കളെയും ജോലിക്കയക്കാൻ അമ്മ തീരുമാനിച്ചു.

പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ പ്രൊഫഷണൽ കോഴ്സുകൾ
തേടിയപ്പോൾ താൻ തൊഴിൽ തേടി.

മലാഡിലെ കാൾ സെന്റ്‌റിൽ ഇന്റർവ്യൂവിനു പോയപ്പോൾ ഇന്റർവ്യൂ
പാനലിലെ ഒരാൾ ചോദിച്ചതോർമ്മയുണ്ട്.പഠനം പൂർത്തിയാക്കാതെ
ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലേ എന്തിനാണ് ജോലിക്ക് വരുന്നതെന്ന്.വീട്ടിലെ
സാമ്പത്തിക പ്രയാസം കാരണം എന്ന് വളച്ചു കെട്ടാതെ മറുപടി
പറഞ്ഞത് അവർക്കിഷ്ടമായെന്നു തോന്നി. ഏതായാലും ജോലി കിട്ടി.

ജോലി വലിയ പ്രയാസമുള്ളതായിരുന്നില്ല.നല്ല ഇംഗ്ലീഷ് ആക്സന്റും
കമ്പ്യൂട്ടർ പരിചയവും ജോലി എളുപ്പമാക്കി.തരക്കേടില്ലാത്ത
ശമ്പളവും.രണ്ടു മക്കളുംഅമ്മയും ജോലി ചെയ്തു.അനിയത്തി

പഠിച്ചു.ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാനുള്ള തീവ്രശ്രമത്തിൽ
ഒരു പരിധി വരെ അമ്മ വിജയിച്ചു.ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ
പൊഴിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാതെ മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചും ഓമനിച്ചും
അമ്മ വളർത്തി.വീണ്ടുമൊരു പരീക്ഷണം.ഇപ്രാവശ്യം
മും‌ബൈയിലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ.
ചേരിപ്രദേശമായതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് വെള്ളം കയറും.
പക്ഷേ,ആ വെള്ളപ്പൊക്കം ആരും ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.
തങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട്
സംഹാരരൂപിണിയായി ആർത്തലച്ചെത്തിയ ജലപ്രവാഹം
കവർന്നെടുത്തു.ടി.വി.,ഫ്രിഡ്ജ്,വീട്ടുപകരണങ്ങൾ എല്ലാം
തകർന്നു.ഉടുവ്സത്രമൊഴികെ മറ്റെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവനും
കൊണ്ട് അഭയാർത്ഥികളായി ഓടിപ്പോകേണ്ടി വന്നു.

തള്ളക്കോഴിയെപ്പോലെ അമ്മ മക്കളെ ചിറകിന്നടിയിൽ
ഒളിപ്പിച്ചു.ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനും ആ രക്ഷാകവചം
ഭേദിക്കാനായില്ല.അമ്മയുടെ അത്മവിശ്വാസത്തെ

മുക്കിക്കളയാനും.

ഒരു ദിവസം രാ‍വിലെ ഒരു ആസ്ട്രേല്യൻ സായിപ്പുമായുള്ള
നീണ്ട കാളിനു ശേഷം ഒരു കോഫി സിപ് ചെയ്യണമെന്നു
തോന്നി.കോഫി വെൻഡിങ്ങ് മെഷീനിൽ നിന്ന് കോഫി
എടുക്കുമ്പോൾ കണ്ടു. നല്ല ഉയരമുള്ള ഒരു ഹാൻഡ്സം ഡ്യൂഡ്.
ന്യൂജോയിനിആണ്.വിഷ് ചെയ്തപ്പോൾ മല്ലു ആണെന്ന്
മനസ്സിലായി.ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ എന്തോ ഒരിഷ്ടം തോന്നി.

പിന്നെ കണ്ടത് ഒരു ബെർത്ഡേ പാർട്ടിയിൽ വെച്ചാണ്.

അവൻ നല്ലൊരു ഡാൻസറാണെന്ന് അന്ന് മനസ്സിലായി.
ചിരപരിചിതരെപ്പോലെ
ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു.അവന്റെ തമാശകൾ കേട്ട് ചിരിച്ചു ചിരിച്ച്
മണ്ണുകപ്പി.അവന്റെ തമാശയും ചുറുചുറുക്കും ആരേയും
ആകർഷിക്കുന്നതായിരുന്നു.

പിന്നെ ഇടക്കൊരു മിസ്ഡ് കാൾ അല്ലെങ്കിലൊരു എസ്.എം.എസ്.
തങ്ങളറിയാതെ തന്നെ അടുക്കുകയായിരുന്നു.വെവ്വേറെ ഷിഫ്റ്റിൽ
ആയ ദിവസങ്ങൾക്ക് വല്ലാതെ നീളം തോന്നി.ഓഫീസ് വിട്ട്
ഒന്നിച്ചിറങ്ങുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ കഫേ കോഫി ഡേകളിലും
മക്ഡൊണാൾഡ്സിലും അല്പസമയം ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ബെർഗറും കടിച്ചുകൊണ്ട് വെറുതെ കണ്ണിൽക്കണ്ണിൽ
നോക്കിയിരിക്കാൻ. ഒരായുസ്സു മുഴുവൻ അങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാൻ
കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്.തങ്ങളുടെ അടുപ്പം ഫ്രൻഡ്സിനൊക്കെ മനസ്സിലായി.
എല്ലാവരും സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.ഏറെ സന്തോഷിച്ചത് നീതയായിരുന്നു.

തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയാണവൾ. അലീഷ നിനക്ക് നല്ലൊരു
ഫ്യൂച്ചർ ഉണ്ടാവും എന്നവൾ പറയുമായിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയാലും രാഹുലിന്റെ വിശേഷങ്ങളേ
പറയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.എന്നും കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ
പന്തികേട് മണത്തു. മദ്രാസികളോടൊക്കെ സൂക്ഷിച്ച്
അടുത്താൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു.അപ്പോൾ തിരിച്ചടിച്ചു.പപ്പ
മദ്രാസിയായിരുന്നില്ലല്ലോ.ഗുജറാത്തി തന്നെയായിരുന്നല്ലോ.
പിന്നെ അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.ജുഹുവിലെ പഞ്ചാര മണലിൽ
തിരമാലകളിൽ കാൽ നനച്ച് കൈകോർത്തു നടക്കുമ്പോൾ
ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തു കൂട്ടി.രാഹുലിന് ഒന്നിലും സംശയം
ഇല്ലായിരുന്നു.അത്രയേറെ സ്നേഹിക്കുന്ന അച്ഛനുമമ്മയും
സഹോദരിയും തങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുമെന്നവനുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മയും സഹോദരിമാരും ജീജുവും സമ്മതിക്കില്ല എന്ന്
തനിക്കുമുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മ ചൂടു വെള്ളത്തിൽ വീണ
പൂച്ചയാണ്.മകൾക്കും അതേ അനുഭവം ഉണ്ടായാൽ അമ്മ
തകർന്നു പോകും.മക്കൾക്കു വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവരിപ്പോൾ
ജീവിക്കുന്നത്.രാഹുൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം തനിക്ക്
ആലോചിക്കാൻ കൂടി വയ്യ.അച്ഛനമ്മമാരുടെ സമ്മതം
വാങ്ങിയിട്ട് വരാം എന്നു പറഞ്ഞ് രാഹുൽ നാട്ടിൽ പോയി.

കുറെ ദിവസത്തേക്ക് ഒരു വിവരവുമറിയാതെ താൻ
എരിപൊരിക്കൊള്ളുകയായിരുന്നു.മൊബൈൽ എപ്പോഴും
എൻ‌ഗേജ്ഡും സ്വിച്ച്ഡ് ഓഫും.ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
ലീവ് തീരുന്നതിനു മുമ്പ് രാഹുൽ തിരിച്ചെത്തി.മൂടിക്കെട്ടിയ
മുഖവുമായി.ചോദിച്ചിട്ടൊന്നും വിട്ടു പറഞ്ഞില്ല.വൈകുന്നേരം
കാണണം എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു..എന്നും പോകാറുള്ള
സി.സി.ഡി.യിൽ ഒഴിഞ്ഞൊരു മൂലയിലെ ടേബിളിനടുത്ത്

പോയിരുന്നു.രണ്ട് കപുച്ചിനൊ ഓർഡർ ചെയ്തിട്ട് രാഹുൽ
എല്ലാം പറഞ്ഞു.അമ്മപൊട്ടിത്തെറിച്ചു, കരഞ്ഞു.
അച്ഛൻ ഉപദേശിച്ചു.ഭാവിയിലുണ്ടായേക്കാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ,
കുട്ടികളുടെ ഭാവി,വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങൾ,ഭാഷ അങ്ങനെ
ഒരുപാടു കാര്യങ്ങൾ. നിന്റെ തോന്ന്യാസങ്ങൾക്കൊന്നും കൂട്ടു
നിൽക്കാനാവില്ലെന്ന് ചേച്ചിയുംപറഞ്ഞു.എല്ലാറ്റിനും കൂട്ട്
നിൽക്കാറുള്ള അളിയൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.ബന്ധുക്കളെല്ലാവരും
ആളാം‌പ്രതി ഉപദേശിച്ചു.

തലയും താങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാഹുലിനെ കണ്ടപ്പോൾ അലിവ്
തോന്നി.വീട്ടുകാരെക്കുറിച്ചുള്ള കണക്കു കൂട്ടലുകൾ തെറ്റിയത്
അവനെ തകിടം മറിച്ചു.അവസാനം തന്റെ നാവിൽ നിന്നും
വാക്കുകൾ പുറത്തേക്കു തെറിച്ചു വീണു.

‘നമുക്ക് പിരിയാം.’

അവിശ്വസനീയതയോടെ അവൻ തലയുയർത്തി നോക്കി.
മുഖം ചുവന്നു.ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്കു നടന്നപ്പോൾ
തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.ബില്ല് പേ ചെയ്ത്
പുറത്തേക്കിറങ്ങി.ഒരാഴ്ച്ച പരസ്പരം മിണ്ടാതെ ഭ്രാന്ത്
പിടിച്ച് നടന്നു.ഉറങ്ങാനാവാതെ,ജോലി ചെയ്യാനാവാതെ
എരിപൊരിക്കൊള്ളുമ്പോൾ മരണത്തെക്കുറിച്ചുപോലും
ചിന്തിച്ചുപോയി.അമ്മയും സഹോദരങ്ങളും തന്റെ

അരികിൽ നിന്നു മാറിയില്ല.കൂടുതൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ
കഴിഞ്ഞില്ല.പിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൻ തനിക്കെന്താണെന്ന്
ബോധ്യമായത്.

അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ പ്രവാഹത്തിന് സമുദ്രത്തിലെത്താതെ
നിൽക്കാനാവില്ല.അവന്റെ അടുത്തെത്തിയതേ
ഓർമയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു രണ്ടുപേരും.
മതിയാവോളം.പിന്നെ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു.ഇനി എല്ലാം ഒന്നിച്ച്.

ജീവിതമായാലും മരണമായാലും.ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഗൌരവത്തോടെ

ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.രാഹുൽ വീട്ടിൽ വന്ന് അമ്മയോട് സംസാരിച്ചു.
അമ്മ എതിർത്തു.എന്തു വന്നാലും പിൻവാങ്ങില്ലെന്ന് അമ്മയെ
ബോധ്യപ്പെടുത്തി.രാഹുലിന് ദുബായിൽ ജോലി ശരിയായിട്ടുണ്ട്.
മുടങ്ങിപ്പോയ തന്റെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കണം. പാർട് ടൈം
കോഴ്സിനു ചേർന്നു. രാത്രി ജോലി, പകൽ പഠനം.

രാഹുൽ അവധിക്കു നാട്ടിൽ വന്നു പോകും.ഒന്നും
സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ എല്ലാവരും പെരുമാറി.
എല്ലാമറിയുന്നവരുടെ നാട്യങ്ങൾ.മുറിച്ചെറിയാൻ
പറ്റാത്ത രക്തബന്ധത്തിന്റെ അഭിനയം.

കാത്തിരിപ്പിന്റെ അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ. മഞ്ഞുമലകളൊന്നും
അതിനിടയിൽ ഉരുകിയില്ല.ഒന്നുകൂടി തണുത്തുറഞ്ഞു.
ഇനി വയ്യ. മക്കളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കയുള്ള
അമ്മ വേറെ വിവാഹാലോചന തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒന്നിക്കൽ
മാത്രമായിരുന്നു പോംവഴി.നാലു ദിവസത്തെ അവധിയിൽ
രാഹുൽ മുംബൈയിൽപറന്നെത്തി.അവൻ അച്ഛനെ
വിളിച്ചറിയിച്ചു. നാളെ വിവാഹമാണ്.അനുഗ്രഹിക്കണം.

തന്റെ അമ്മയും സഹോദരിമാരും ഏറ്റവുമടുത്ത രണ്ടുമൂന്നു
കൂട്ടുകാരുംമാത്രംപങ്കെടുത്ത വിവാഹം.വിവാഹ രജിസ്റ്ററിൽ
ഒപ്പ് വെക്കുമ്പോൾ രാഹുലിന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞത് കണ്ടില്ലെന്ന
ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മനസ് വിങ്ങി. രാഹുൽ അടുത്ത
ദിവസം തന്നെ ഗൾഫിലേക്കു മടങ്ങി. കുറ്റബോധത്തോടെ.

വിസ ശരിയായാലുടനെ തന്നേയും കൊണ്ടുപോകും.

അച്ഛന്റേയും അമ്മയുടേയും മുമ്പിൽ തോൽക്കാനും അവരെ
തോൽ‌പ്പിക്കാനും തയ്യാറെടുത്തുകൊണ്ടാണ് രാഹുൽ അടുത്ത
അവധിക്കെത്തിയത്.അവൻ നേരെ പോയി അമ്മയുടെ
കാൽക്കൽ വീണു.അച്ഛന്റേയും.ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
പക്ഷേ പ്രതികരണമുണ്ടായി.അച്ഛൻ ബന്ധുക്കളെയൊക്കെ
ക്ഷണിച്ചു.വിവാഹത്തിന്റെ റിസപ്ഷന്.മുംബൈയിൽ
മെസ്സേജ് കിട്ടിയപ്പോൾ ആദ്യം കരഞ്ഞു.പിന്നെ ചിരിച്ചു.
വീണ്ടും വീണ്ടും.അമ്മയും സഹോദരിമാരും ഒരു ബന്ധുവും
കൂടി കേരളത്തിലേക്ക് വണ്ടി കയറി.താമസിക്കാനുള്ള
ഹോട്ടൽ മുറികൾ നേരത്തെ രാഹുൽ ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നു.
അലങ്കരിച്ച ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കാറിൽ
ചെന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ചങ്കിടിച്ചു. വെളുത്ത അക്ഷരങ്ങൾ
പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട് സ്വാഗതം ചെയ്തു.

‘അലീഷ ആന്റ് രാഹുൽ.’

രാഹുലിന്റെ സഹോദരിയും ഭർത്താവും വന്ന് സ്വീകരിച്ചു.
പെങ്ങൾ അമ്മയുടേയും അച്ഛന്റേയുമടുത്തേക്കാനയിച്ചു.
കാലുതൊട്ടു വണങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സുകൊണ്ട് കേണു.
‘അമ്മേ പൊറുക്കണേ.’

മൂടിക്കെട്ടിയ കാർമേഘങ്ങൾ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു.
സ്നേഹത്തിന്റെ പൊൻ‌വെയിൽ പരന്നു.മകളായി
പെരുമാറിയപ്പോൾ അമ്മ ആയുധം വെച്ച് കീഴടങ്ങി.

എത്ര പെട്ടെന്നാണ് ഒരാഴ്ച്ച കടന്നു പോയത്.
ഇപ്പോൾ,ഈ നിമിഷത്തിൽ ഇവരെയൊന്നും
പിരിയാൻ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ.ഇതുവരെ
അനുഭവിച്ചതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ!
ഈ വടവൃക്ഷത്തണലിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ വേണ്ടി

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ വിട തരൂ.പോയ് വരട്ടെ…

കണ്ണടച്ചാലെന്തൊരിരുട്ട്!

2011-07-03T23:42:00.000+05:30

നമ്മുടെ ചുറ്റും നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ നമ്മെ ബാധിക്കുമെന്ന കാര്യം തീർച്ചയാണ്.അപ്പോൾ ഒട്ടകപ്പക്ഷിയെപ്പോലെ മുഖം മണ്ണിൽ പൂഴ്ത്തിവെച്ചതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടാൻ പോകുന്നില്ല.കണ്ണടച്ചാൽ എന്തായാലും ഇരുട്ടാകില്ലെന്നെനിക്കറിയാം.അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് സമൂഹത്തിൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടാകുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രതികരിക്കുന്നത്.

അത്തരത്തിലൊരു പ്രതികരണമാണ് ‘സ്ത്രീപീഡനങ്ങൾക്ക് പുതിയ മുഖങ്ങൾ’എന്ന കുറിപ്പ്.അത് ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയ പ്രതികരണങ്ങളാണ് എന്നെക്കൊണ്ട് വീണ്ടും ഇങ്ങനെയൊരു കുറിപ്പെഴുതിക്കുന്നത്.സാധാരണമായി ബ്ലോഗിൽ കിട്ടുന്ന പ്രതികരണങ്ങൾക്ക് അവിടെത്തന്നെയാണ് മറുപടി എഴുതാറുള്ളത്.അങ്ങനെ ചെയ്താൽ തെസ്നിബാനു പ്രശ്നത്തിൽ എന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകൾ ബോധ്യമാകാത്തവർക്കുള്ള മറുപടി അവരിലെത്താൻ പ്രയാസമായേക്കാം എന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് കമന്റിനു പുറത്ത് എഴുതാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത്.

ഏതായാലും തരക്കേടില്ലാത്തൊരു ചർച്ച ‘സ്ത്രീപീഡനങ്ങൾക്ക് പുതിയ മുഖങ്ങൾ’എന്ന കുറിപ്പിനുണ്ടായതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്. ലഭിച്ച അഭിപ്രായങ്ങൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ പോസിറ്റീവായി ചിന്തിക്കുന്നവർ ധാരാളമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.അതുതന്നെ നല്ലൊരു മാറ്റമായിട്ട് കണക്കാക്കാം.എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും എല്ലാവരും എപ്പോഴും ശരിയായിത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നതിൽ അർഥമില്ല.എങ്കിലും ചില പ്രസ്താവനകളോട് ഒട്ടും യോജിക്കാനാവില്ല.അവയ്ക്ക് കൃത്യമായ മറുപടി പറഞ്ഞേ തീരൂ.

സമൂഹത്തിലെ സ്വതന്ത്രരായ വ്യക്തികളാണ് സ്ത്രീകൾ. തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യവും നിഷേധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിനെതിരെ സ്ത്രീകൾ രംഗത്തു വരിക സ്വാഭാവികം മാത്രമാണ്.സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ രംഗത്തെത്തുമ്പോൾ സ്ത്രീവാദം എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച് പുച്ഛിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.അല്ലെങ്കിലും സ്ത്രീവാദം എന്നത് ഒരു മോശം കാര്യമായി എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല.പ്രത്യേകിച്ചും സമൂഹം നിലനിൽക്കുന്നത് സ്ത്രീകളെ ആശ്രയിച്ചാകുമ്പോൾ.

‘അവിവാഹിതകളായ യുവതികളെ കുറിച്ചോ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ വിധവകളെ കുറിച്ചോ ഒന്നും പറയാതെ പാതിരാത്രിയില്‍ പര പുരുഷനൊപ്പം ചുറ്റിയടിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അടിസ്ഥാനമായി സ്ത്രീ നേരിടുന്ന പ്രശ്നം എന്ന രീതിയിലാണ് കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്’ എന്നൊരാക്ഷേപം ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതൊന്നു വിശകലനം ചെയ്തു നോക്കാം.

അവിവാഹിതകളായ യുവതികളെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയണമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്?വേഗം വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നോ? പക്ഷേ അതെന്റെ വിഷയമല്ല.വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന യുവതീയുവാക്കൾ വിവാഹം കഴിക്കും.വിവാഹം കൊണ്ടുമാത്രം ഒരു സ്ത്രീയെ രക്ഷപ്പെടുത്താമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളാരും കഷ്ടപ്പെടില്ലല്ലോ?ഒരു പുരുഷന്റെ തണലിൽ സുരക്ഷിതരാകണമെന്നാണോ? അത്തരത്തിലൊരു സുരക്ഷിതത്വം പെൺകുട്ടികൾക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല.സ്ത്രീ സ്വന്തം കാലിൽ നിന്നതിനുശേഷം മാത്രം വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം.പിന്നെ വിധവകൾ.പ്രിയപ്പെട്ട ഇണ നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ ദു:ഖത്തിൽ പങ്കുചേരാം.അതിൽ പുരുഷൻ‌മാരും പെടില്ലേ? ഭാര്യ മരിച്ചുപോയ പുരുഷൻ‌മാർ.അവർക്കും സങ്കടമുണ്ടാവില്ലേ?അല്ലാതെ വിധവ എന്നൊരു വിഭാഗമുണ്ടെന്ന് ഞാനംഗീകരിക്കുന്നില്ല. എന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ സ്ത്രീ മറ്റാരുടേയും കൈയിൽ നിന്ന് ചെലവിനു വാങ്ങേണ്ടവളല്ല.സ്വന്തമായി അധ്വാനിച്ച് വരുമാനമുണ്ടാക്കി ജീവിക്കേണ്ടവളാണ്.അത്തരക്കാർക്കു മാത്രമേ അഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കാനാവൂ.അവനവനു പറ്റിയ ജോലി സ്ത്രീ കണ്ടെത്തിയേ തീരൂ.അത് തെങ്ങ് കയറലായാലും പാണ്ടിലോറി ഓടിക്കലായാലും കുഴപ്പമില്ല.

‘ഓരോസ്ത്രീയും സുരക്ഷിതയാണു് എന്ന് ഉറപ്പ്‌ വരുത്തേണ്ടത്‌ ഓരോ പുരുഷന്റേയും കടമയും കർത്തവ്യവും ആണു്.’ ഒട്ടും വിശ്വസിക്കാനാവാത്തൊരു കാര്യമാണിത്.സ്ത്രീയുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനു ഭീഷണിയുയർത്തുന്നവർ തന്നെ സ്ത്രീ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തുമെന്ന് പറയുമ്പോൾ വളരെ ക്രൂരമായൊരു ഫലിതമായിട്ടേ തോന്നുന്നുള്ളൂ.സ്വന്തം വീടുകളിൽ‌പ്പോലും പല സ്ത്രീകളും സുരക്ഷിതരല്ല എന്നാണ് സമീപകാലവാർത്തകൾ തെളിയിക്കുന്നത്. ആ നിലക്ക് സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷിതത്വം അവർ തന്നെയാണ് ഉറപ്പ് വരുത്തേണ്ടത്.ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന അബലത്വം സ്ത്രീകൾ അംഗീകരിക്കണമെന്നില്ല.

‘പക്ഷേ രാത്രി ഇറങ്ങി നടക്കുന്നവരുടെ മൊത്തം സംരക്ഷണം ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ഫോഴ്സ് സർക്കാരിനുണ്ടോ? അറബി നാടിന്റെ സംസ്കാരമല്ല ഈ നാട്ടിലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ നന്ന്.ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങി നടക്കുന്നതിനെതിരെ ഇപ്പോൾ ചിലർ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന എതിർപ്പ് ഒഴിവാകുമ്പോൾ, ഇറങ്ങി നടന്ന് വല്ലയിടത്തും പെട്ടാൽ വല്ല കുരുത്തം കെട്ട ആൺ ശരീരത്തിലും തട്ടി ചളുങ്ങിയാൽ സഹിച്ചോളണം .’

രാത്രിയിലും പകലും ഇറങ്ങി നടക്കുന്നവരുടെ മൊത്തം സംരക്ഷണം സർക്കാറിനുണ്ട്.ഇറങ്ങിനടക്കരുത് എന്ന് നിരോധനാജ്ന പുറപ്പെടുവിച്ച പ്രദേശത്തുകൂടിയല്ല തെസ്നി ബാനുവും മറ്റു സ്ത്രീകളും ഇറങ്ങിനടക്കുന്നത്.അത് പാടില്ലെന്നു പറയാൻ ആർക്കാണധികാരം?ആർക്കുമില്ല.വല്ല കുരുത്തം കെട്ട ആൺ ശരീരത്തിലും തട്ടി ചളുങ്ങിയാൽ സഹിച്ചോളണം പോലും. കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കുന്നതൊരവകാശം പോലുണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെ സഹിക്കാൻ മനസ്സില്ലെങ്കിലോ?അതിനെ നേരിട്ടാലോ? കുരുത്തംകെട്ടവരെ നേരിടാനും കൈകാര്യം ചെയ്യാനും ഒരുപാട് മാർഗങ്ങളുണ്ടെന്ന് മറക്കേണ്ട.മാറുന്ന സമൂഹത്തിൽ പെണ്ണിനു മാത്രമായിട്ട് ഒന്നും ചളുങ്ങാനില്ല എന്ന കാര്യവും ആരും മറക്കേണ്ട.‘ആണുങ്ങൾ ചെളിയിൽ ചവിട്ടും വെള്ളം കാണുമ്പോൾ കഴുകും ’എന്നൊന്നും ഇപ്പോൾ പറയാനാവില്ല.ചെളി പറ്റിയാൽ കഴുകിക്കളയാൻ ആണിനും കുറച്ച് പ്രയാസപ്പെടേണ്ടി വരും.അതിനു പെണ്ണ് കുറച്ച് ധൈര്യം കാണിക്കണമെന്നുമാത്രം.സ്ത്രീയുടെ നേരെ ഒരക്രമമുണ്ടായാൽ അവൾ അപമാനിതയായി എന്നു കരുതേണ്ട കാര്യമില്ല.അക്രമിയെ പിടികൂടാനും പരമാവധി ശിക്ഷ നൽകാനും ശ്രമിച്ചാൽ മതി.

ഒരു നാടിന്റെ സംസ്കാരമെന്നത് കല്ലിൽ കൊത്തിവെച്ച കാര്യമൊന്നുമല്ല.അത് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും.നമ്മുടെ നാട്ടിന്റെ സംസ്കാരം എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് ഊതി വീർപ്പിച്ച സംഭവം മാത്രമാണ്.കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ അതറിയാൻ പറ്റും.അപ്പോൾ അറബിനാട്ടിൽ കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്ന സുരക്ഷിതത്വം നമ്മുടെ നാട്ടിലും തീർച്ചയായും ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും.അതാവശ്യമാണെന്നു തോന്നണമെന്നു മാത്രം.

മദ്യം വിൽക്കുന്നിടത്തെ ക്യൂവിൽ, രതിനിർവേദം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന റ്റാക്കീസുകളിൽ, എല്ലാം സ്ത്രീകൾ എത്തിയാൽ കൂടുതലൊന്നും സംഭവിക്കില്ല.മദ്യം വിൽക്കുന്നിടത്ത് സ്ത്രീയും പുരുഷനുമെത്താൻ പാടില്ല.അപ്പോൾ മദ്യം വിൽക്കേണ്ടി വരില്ല.മദ്യം വലിയൊരു സാമൂഹ്യദുരന്തമാണ്.രതിനിർവേദം സ്ത്രീകൾക്ക് കാണാൻ പാടില്ലാത്ത സിനിമയല്ല.ആ സിനിമ ഇഷ്ടം പോലെ സ്ത്രീകൾ കാണുന്നുമുണ്ട്.അതുകണ്ടതുകൊണ്ട് അവിടെവെച്ച് അക്രമിക്കപ്പെടുമെന്നാണോ? അങ്ങനെയൊരു സമൂഹത്തിൽ വീട്ടിലിരുന്നാലും അക്രമിക്കപ്പെടാമല്ലോ. ഇഷ്ടം‌പോലെ അത് സംഭവിക്കുന്നുമുണ്ട്. അതോ കൌമാരക്കാരെ മുതിർന്ന സ്ത്രീകൾ പ്രണയിക്കുമെന്നാണോ? അത്തരത്തിലുള്ള സംഭവങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ എക്കാലവും നടന്നിട്ടുണ്ട്.ഇനി നടക്കുകയും ചെയ്യും.അതൊന്നും സ്ത്രീകൾ റ്റാക്കീസിൽ പോയി രതിനിർവേദം കണ്ടതുകൊണ്ടല്ല.സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ പരസ്പരാകർഷണത്തെ പ്രത്യേക കള്ളികളിൽ ഒതുക്കിനിർത്താൻ ഒരുകാലത്തുമാവില്ല.പിന്നെ അത്തരം കാര്യങ്ങളൊക്കെ പുരുഷൻ കാണുകയും അതൊക്കെ സ്ത്രീകളിൽ പ്രയോഗിക്കയും എന്ന പഴയ സങ്കല്പം ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ ശരിയാവില്ല.തനിക്കിഷ്ടമില്ലാത്തതിനെ ഇന്നത്തെ സ്ത്രീ സഹിക്കില്ല.അതിനെ പല്ലും നഖവും കിട്ടുന്ന മറ്റെന്ത് ആയുധവുമുപയോഗിച്ച് അവൾ തടയും.

പണത്തിനു വേണ്ടിയാണല്ലോ എന്തും വിൽക്കുന്നത്.പെൺശരീരങ്ങൾ വില്പനക്ക് വെച്ചിരിക്കുന്നതും പണത്തിനുവേണ്ടി തന്നെയാണ്.പണം ഉള്ളവൻ പുരുഷനാണല്ലോ.പെണ്ണിനു പണമില്ല,സമ്പത്തില്ല.അതിന്റെയൊക്കെ അവകാശി പുരുഷനാണ്.സമ്പത്ത് പുരുഷന്റേതും സ്ത്രീയുടേതുമാണ്.പുരുഷൻ സമ്പത്ത് അനധികൃതമായി കൈയടക്കിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്.അപ്പോൾ അവൻ അർഹതയില്ലാത്തത് പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങുന്നു.അത് ആരോഗ്യകരമായ ലൈംഗികതയല്ല.സ്ത്രീ ഇവിടെ പലപ്പോഴും ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരെ സഹിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.അങ്ങനെ സഹിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലേക്ക് അവൾ എത്തിപ്പെടുകയാണ്. പരസ്പരമുള്ള ഇഷ്ടത്തിൽ നിന്നാണ് ലൈംഗികത ഉണ്ടാകേണ്ടത്. സ്വതന്ത്രയായ സ്ത്രീക്ക് മാത്രമേ തന്റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ച് ഇണയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയൂ.

ധൈര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ ഝാൻസിറാണി എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഒരു അപമാനമല്ല.എത്ര അടിച്ചമർത്തിയാലും അവരെപ്പോലുള്ള സ്ത്രീകൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും.തന്റെ ജീവിതം തന്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കും.എപ്പോൾ പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലിറങ്ങണം,ആരുടെ കൂടെ ഇറങ്ങണം,ആരുടെ കൂടെ ജീവിക്കണം,എന്തു ജോലി ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ അവർ തന്നെ തീരുമാനിച്ചുകൊള്ളും.അതിൽ സംഭവിക്കുന്ന അപകടങ്ങളും അവർ നേരിട്ടുകൊള്ളും.സഹായം അവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം നൽകുക.അതും നല്ല മനസ്സുള്ളവർ മാത്രം.അവർക്ക് മാത്രമേ അത് ചെയ്യാനുമാവൂ.

സ്ത്രീപീഡനങ്ങൾക്ക് പുതിയ മുഖങ്ങൾ

2011-06-24T13:33:00.000+05:30

തെസ്നിബാനു എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത് പെണ്ണിന്റെ നേർക്ക് നീളുന്ന പുതിയ അക്രമത്തിനുദാഹരണമാണ്.‘സൂര്യനസ്തമിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പെണ്ണ് അടങ്ങിയൊതുങ്ങി വീട്ടിനുള്ളിലിരുന്നുകൊള്ളണം.അതുവരെ ചെയ്യാവുന്നതൊക്കെ പുറത്തിറങ്ങി ചെയ്താൽ മതി.ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളാൺപിള്ളേർ നിങ്ങളെ ഒതുക്കും.ഒറ്റക്കു പുറത്തിറങ്ങിയാൽ ഞങ്ങൾ കടിച്ചുകീറും.ആൺ‌തുണയുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങളക്രമിക്കും. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞാൽ പൊതുവിടങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്കു മാത്രമേ പ്രവേശനമുള്ളൂ.’

ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക് കൂട്ടുകാരനൊപ്പം പോയ പെൺ‌കുട്ടിയെ സ്ഥലത്തെ സദാചാരത്തിന്റെ കാവൽക്കാർ കൈകാര്യം ചെയ്തതിനുള്ള ന്യായം ഇതല്ലേ? ആരാണ് അവർക്കതിനുള്ള അവകാശം നൽകിയത്? ആ പെൺ‌കുട്ടി ആ വിജനസ്ഥലത്ത് ഒറ്റക്കായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതേ സദാചാരക്കാർ തന്നെ അവളെ കടിച്ചുകീറില്ലായിരുന്നോ?

രാത്രിയിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ കൂടെ പുറത്തിറങ്ങിയതിനാണെങ്കിൽ ആരുടെ കൂടെ പുറത്തിറങ്ങണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം ആ പെൺകുട്ടിക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്.അവളുടെ കൂടെയുള്ള ആൾ അവളുടെ ആരാണെന്നത് മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത അവൾക്കില്ല.അത് അവളുടെ കാമുകനോ,ഭർത്താവോ,

സഹോദരനോ,കൂട്ടുകാരനോ എന്നന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യവും മറ്റുള്ളവർക്കില്ല.

ഒരു ആണും പെണ്ണും പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണെങ്കിൽ ഒന്നിച്ച് യാത്ര ചെയ്യാനും ഒന്നിച്ച് താമസിക്കാനും പാടില്ലേ?പൊതുസ്ഥലത്തുവെച്ച് അവരുടെ ഇഷ്ടം പ്രകടിപ്പിച്ചാൽ കാഴ്ച്ചക്കാർക്ക് അവരെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലാൻ ഇന്ന് അവകാശമുണ്ടോ?ഇല്ലെന്നാണ് എന്റെ അറിവ്.മറ്റുള്ളവർക്ക് അലോസരമുണ്ടാക്കുകയാണെങ്കിൽ അവരെ തടയാനും ശിക്ഷിക്കാനും അധികാരമുള്ളവർ ഉണ്ടല്ലോ.നിയമത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ അവർ ചെയ്യട്ടെ.

ഒരു പുരുഷന്റെ കൂടെ ഒരു പെണ്ണിന് രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ പാടില്ല എന്ന് മറ്റുള്ളവർക്ക് പറയാൻ യാതൊരവകാശവുമില്ല.ഒരു പൌരൻ എന്ന നിലക്കുള്ള പെണ്ണിന്റെ സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഒരുപറ്റം തെമ്മാടികൾ തടയുമ്പോൾ അത് നിയമത്തിന്റെ മാർഗത്തിലൂടെ പെണ്ണിനു നേടിയെടുക്കണം.അപ്പോൾ നിയമപാലകർ നിശബ്ദരായി തെമ്മാടികൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്നത് മഹാകഷ്ടമാണ്.

അക്രമികളെ നേരിടാൻ തളരാതെ നിയമത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ നീങ്ങുന്ന തെസ്നിബാനുവിനെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാവില്ല.അനീതിക്കെതിരായുള്ള തന്റെ സമരം വിജയിച്ചില്ലെങ്കിലും അതിൽനിന്നും പിൻ‌മാറാൻ താൻ തയ്യാറല്ല എന്ന അവളുടെ നിലപാട് എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു. പീഡനവീരന്മാരേയും അക്രമികളേയും ഒരു പരിധി വരെയെങ്കിലും നിലക്കുനിർത്താൻ അതുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞേനെ.എങ്കിലും തെസ്നിബാനുവിന്റെ തന്റേടം ഒരു മാറ്റത്തിന്റെ കാഹളമാകട്ടെ എന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നു.പെൺ‌കുട്ടികളുടെ രക്ഷകൻ അവർ തന്നെയാവുന്ന കാലം ഏതായാലും അതി വിദൂരമല്ല തന്നെ.

പോയ് വരൂ

2011-06-07T15:35:00.000+05:30

ആയിളം താരുണ്യങ്ങൾ തൊട്ടുതലോടി

യന്നാദിത്യനൊരുവേള മറയാതെ.

ഇതൾവിരിഞ്ഞൂർന്നു വീണു നെറുകയി-

ലുമ്മവെച്ചനുഗ്രഹിക്കും പൂമരങ്ങൾ.

മഞ്ഞക്കുടന്നകൾ വാരിപ്പുതച്ചിതാ

മരതകച്ചാർത്തൊളിച്ചൊളിച്ചെത്തുന്നു.

ഇന്നോളമീമരച്ചോട്ടിലൊന്നിച്ചവർ

ഇനിയെന്നൊരാകാംക്ഷയിൽ മന്ദമായി

ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞിളംകാറ്റുചോദിക്കവേ.

ചുറ്റിലും നോക്കുന്നുണ്ടാർദ്രമാം കണ്ണുകൾ.

കരളിൽ നിറച്ചൊരായിരം കനവുകൾ

കവിളത്തു വിരിയിച്ച കുങ്കുമപ്പൂ.

സായന്തനത്തിന്റെ സൌവർണശോഭയ്ക്കു

സൌമ്യദീപ്തവർണം ചാലിച്ചു ചേർക്കുന്നു.

യാത്രാമൊഴിയേതുമോതാതെയിന്നിതാ

യാത്രയാക്കുന്നു മക്കളെ പൂവാകകൾ.

പാറിപ്പറന്നു പ്രകാശം പരത്തുവാൻ

പോയ്‌ വരൂ നിങ്ങളീ വിദ്യാങ്കണത്തിലും.

അന്ത്യം

2011-05-11T18:45:00.000+05:30

സൂര്യതേജസിൽ

വെട്ടിത്തിളങ്ങും

വെളിമ്പ്രദേശം

കടന്ന്;

നിഴലുകളിണചേരും

പാഴ്പറമ്പുകളിലലഞ്ഞ്;

കൂർത്ത മുള്ളിന്നാലിംഗനങ്ങളിൽ

മുറിഞ്ഞ്;

പായൽക്കെട്ടിൽ

കാലിടറി;

കൊടുംകാട്ടിന്നറകളിൽ,

ക്രൂര ഗർജ്ജനങ്ങളിൽ,

മുരൾച്ചകളിൽ

നടുങ്ങി;

വിഷദംശനമേറ്റ്;

നീലിച്ച്;

കരിഞ്ഞൊടുങ്ങാ-

മൊടുക്കം.

കണ്ണൂരിൽ നിന്നും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന പ്രസക്തി മാസിക ഏപ്രിൽ ലക്കത്തിൽ ഈ കവിത ഉണ്ട്.

അന്നവിചാരം മുന്നവിചാരം

2011-04-22T14:57:00.003+05:30

ഇക്കൊല്ലം എസ്.എസ്.എൽ.സി.പരീക്ഷയുടെ ഉത്തരക്കടലാസ് മൂല്യനിർണയത്തിനുള്ള അപേക്ഷ ഓൺലൈനിൽ കൊടുക്കാൻ സമയമായപ്പോൾ ഒന്ന് സംശയിച്ചു നിന്നു.ഈ മുടിഞ്ഞ മുട്ടുവേദനയുംകൊണ്ട് എങ്ങനെ പോകും.ഇനി പോകാൻ അവസരമില്ലല്ലോ.അതുകൊണ്ട് എന്തായാലും പോകണം എന്നായി നല്ലവനായ മുരളിമാസ്റ്റർ.

മലയാളം ഒന്നാം പേപ്പറിന്റെ ക്യാമ്പ് തളിപറമ്പ് മൂത്തേടത്ത് ഹൈസ്കൂളിലാണ്.വളരെ അടുത്തല്ലേ.ഏതായാലും കൊടുക്കുക തന്നെ.

മൊബൈലിൽ സെലൿഷൻ മെസ്സേജ് കിട്ടിയപ്പോൾ ചെറിയൊരു ടെൻഷൻ.എന്നാലും പോകാൻ തീരുമാനിച്ച് ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.വീട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക എന്ന കടമ്പ

ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ട് കടന്നു.സുഖമില്ലാത്ത നിനക്കിതിന്റെയൊക്കെ ആവശ്യമെന്താണെന്നും പറഞ്ഞ് ഇടന്തടിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവർ.ആൻസർ പേപ്പർ വാല്യു ചെയ്യുക ഒരു ബോറടിപ്പിക്കുന്ന ജോലിയാണെന്നാണ് കോളേജധ്യാപകനായ സഹോദരന്റെ അഭിപ്രായം.അവർക്കൊന്നുമറിയില്ലല്ലോ ബോറടി മാറ്റാനുള്ള മരുന്നൊക്കെ വാല്യുവേഷൻ ക്യാമ്പിലുണ്ടെന്ന്.പാവങ്ങൾ!

അമ്മയേയുമച്ഛനേയും സോപ്പിട്ട് സഹോദരന്റെ തളിപ്പറമ്പിലുള്ള വീട്ടിലെത്തിച്ചു.

മൂല്യനിർണയം കഴിയുന്നതുവരെ പൊറുതി അവിടെയാക്കാം.

മുൻ‌കാല മൂല്യനിർണയ ക്യാമ്പുകളുടെ മധുരസ്മരണകളാണ് എന്നെക്കൊണ്ട്
ഇത്രയേറെ ത്യാഗം ചെയ്യിപ്പിച്ചത്.പ്രതിഫലമായി കിട്ടുന്ന

കാശ് വിലപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും അതിനേക്കാൾ വിലപ്പെട്ട കുറെ
സൌഹൃദങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും എനിക്ക് നേടാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അവരെയൊക്കെ കാണാനും പരിചയം പുതുക്കാനും പറ്റിയ
അവസരമാണിത്.തമാശയും ചിരിയുമൊക്കെയായി മനസ്സിന്
ഉല്ലാസമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരന്തരീക്ഷം അവിടെ എല്ലാവരും കൂടി

സൃഷ്ടിക്കും.മൂല്യനിർണയ ക്യാമ്പ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും എല്ലാവരുടേയും
പത്തു വയസ്സെങ്കിലും കുറഞ്ഞിരിക്കും.തൂക്കം പത്തു
കിലോയെങ്കിലും കൂടിയുമിരിക്കും.ഓരോരുത്തരും ഊഴമിട്ടല്ലേ
പലഹാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന് തീറ്റിക്കുന്നത്.ഷുഗറ് വീരന്മാരൊക്കെ
ചായ വിത്തൌട്ടാക്കി ഐസ്ക്രീം തട്ടുന്നത് കാണേണ്ട
കാഴ്ച തന്നെയാണ്.കൈക്ക് പിടിച്ച് തടയാൻ വീട്ടുകാരി
അടുത്തില്ല എന്ന അഹങ്കാരം.അല്ലാതെന്താ! ഇതൊക്കെ
കേൾക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർക്കും ഞങ്ങളധ്യാപകരോട് ഇത്തിരി
അസൂയയൊക്കെ തോന്നുന്നില്ലേ? എന്തിനാ ഇത്തിരിയാക്കുന്നത്.
മുഴുവൻ കേട്ടാൽ മത്തങ്ങാ വലുപ്പത്തിൽ തന്നെ അസൂയപ്പെടാം.

ഇക്കൊല്ലത്തെ വിഷു ആഘോഷമൊക്കെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ
ബഹളത്തിൽ ഏതാണ്ട് മുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.സദ്യ ഒരുക്കിയും
ഒരുക്കാതെയുമൊക്കെ ഓടിപ്പോന്നതാ എല്ലാവരും.അതുകൊണ്ട്

ക്യാമ്പിൽ ഒന്നുകൂടി ആഘോഷിച്ചാലോ എന്നായി.എല്ലാവർക്കും
പെരുത്ത് സന്തോഷം.പറഞ്ഞുതീരുന്നതിനുമുമ്പേ കൊണ്ടുവരേണ്ട
വിഭവങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റെഴുതാൻ തുടങ്ങി.ഉപ്പേരിതൊട്ട് പപ്പടം
വരെയുള്ള വിഭവങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് തയ്യാറായി. വിഭവങ്ങൾ
കൊണ്ടുവരാൻ അംഗങ്ങൾ തമ്മിൽ മത്സരമായിരുന്നു.അതുകൊണ്ട്
പലതിന്റേയും ഒന്നിലേറെ കോപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉപ്പേരിതൊട്ട്

തുടങ്ങാമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ പപ്പടം കൊണ്ട് പൂർത്തിയാക്കാൻ

പവിത്രൻ‌മാഷും തയ്യാറായി.നാലുതരം അച്ചാറുകൾ. പുളിയിഞ്ചി
കാസർഗോട്ടുകാരൻ മുഹമ്മദുകുഞ്ഞി സ്വന്തമായി പരീക്ഷണം

നടത്തി ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു. രണ്ടുതരം പായസം.
വിജയകുമാറിന്റെ സേമിയപ്പായസവും നാരായണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ
പാൽ‌പ്പായസവും. ദാക്ഷായണിടീച്ചറിന്റെ കൂട്ടുകറിയും ലീനടീച്ചറിന്റെ
സാമ്പാറും സോമൻ‌മാഷിന്റെ പുളിശ്ശേരിയും രൺദിവെയുടെ
മസാലക്കറിയും ശ്രീജയുടെ അവിയലും പഴുത്ത മാങ്ങാപ്പച്ചടിയും
സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഇടിച്ചക്കയച്ചാറും പ്രസന്നടീച്ചറിന്റെ പെരക്കും

നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞപ്പോൾ ചീഫുമാരായ അനിതടീച്ചറും രവികുമാറും
തങ്ങളാർക്കും പിന്നിലല്ലെന്ന് തെളിയിച്ചു.ഓലനില്ലാതെന്തു
സദ്യയെന്ന് അനിതടീച്ചർ മുന്നേറിയപ്പോൾ ഇലയില്ലാതെങ്ങനെ
യെന്നായി അവരുടെ സഹപാഠി കൂടിയായിരുന്ന രവിമാഷ്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പറമ്പിൽ വളരുന്ന നല്ല നാടൻ വാഴയുടെ

ഇലയിൽ സദ്യ വിളമ്പുന്നതിൽ എല്ലാവർക്കും സന്തോഷമേയുള്ളൂ.
ആവി പറക്കുന്ന കുത്തരിച്ചോറിന്റെ കുത്തകക്കാരനായി

മനോജ് മാഷ് സദ്യയുടെ നടുനായകത്വമേറ്റെടുത്തു.

ഷമീം ടീച്ചർ വിട്ടുകൊടുക്കാനേ ഭാവമില്ല.പുതിയൊരു
സ്റ്റൈലിൽ ചിക്കനുംകൊണ്ട് ടീച്ചറെത്തി മറ്റുള്ളവരെ

അമ്പരപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു.സതിടീച്ചർ മുളകുകൊണ്ടാട്ടവും
അച്ചാറുംകൊണ്ട് എല്ലാവരേയും കരയിക്കുമ്പോൾ
ചമ്മന്തിപ്പൊടിയുമായി ശാലിനിടീച്ചർ തൊട്ടു പിന്നാലെയുണ്ട്.
പഴവുംപായസവും പച്ചടിയും പയറുതോരനും
നാരങ്ങാക്കറിയും രസവും നമ്പൂതിരിമോരുമൊക്കെയായി
സദ്യ പൊടിപൊടിക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെയിപ്പോൾ

പപ്പടത്തിൽ അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടെന്നു പവിത്രനെ
വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് വിജയകുമാറിന്റെ കാസർഗോട്
സ്പെഷ്യൽ ഹോളിഗെയും രംഗത്തെത്തി.ഇനിയിപ്പോൾ
വിരൽ തൊണ്ടയിലിട്ട് അമർത്തിയാൽക്കൂടി
ഒഴിഞ്ഞ സ്പേസ് കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ
ഹോളിഗെ പൊതിഞ്ഞുവാങ്ങി.ഒഴിയുമ്പോൾ

സൌകര്യംപോലെ കഴിക്കാലോ.

പുളുവടിക്കുകയാണെന്നാർക്കെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ ഇതാ പിടിച്ചോ തെളിവ്.

വിഭവങ്ങളെല്ലാംഎത്തിയല്ലോ.ഇല വെക്കട്ടെ

തിടുക്കം കൂട്ടാതെ കൂട്ടരേ.വിളമ്പിത്തുടങ്ങി

എല്ലാവരും ഇരുന്നോളൂ.ദാ..വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞു.

എത്ര കൂട്ടമുണ്ടെന്നെണ്ണിയിട്ടു ബാക്കി കാര്യം.

സദ്യയുണ്ടതിനുശേഷം വിശ്രമിക്കാനൊന്നും സമയമില്ല.
വായടക്കി,ജോലിയിൽ മുഴുകി

ഇതുപോലുള്ള കൂട്ടായ്മകൾ സ്നേഹം വളർത്തുമെന്ന് മുഹമ്മദുകുഞ്ഞി

പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിനോട് പൂർണമായും യോജിച്ചു.

മനുഷ്യൻ അടിസ്ഥാനപരമായി നല്ലവനാണ്.സ്നേഹം
കൊടുക്കാനും വാങ്ങാനും കൊതിക്കുന്നവനാണ്.അല്ലെങ്കിൽ
മുൻപരിചയം ഏറെയൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരുകൂട്ടം മനുഷ്യർ ഒത്തു
കൂടിയപ്പോൾ പരസ്പരം സ്നേഹം ചൊരിയാൻ മത്സരിക്കുന്നതെന്തിന്.
നൂറുകൂട്ടം ചൂടുപിടിച്ച പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ചചെയ്യാനുള്ള
തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലമായിട്ടുകൂടി ഇടവേളകളിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക്
അഹിതമായ ഒരു വാക്കുപോലും ഞങ്ങളാരും ഉരിയാടാറില്ല.
ഒരാളുടെ പ്രശ്നം എല്ലാവരുമേറ്റെടുത്ത് പരിഹരിക്കുന്നു.
പന്ത്രണ്ടുദിവസത്തിനുശേഷം പിരിഞ്ഞുപോകേണ്ടവരാണ്
എന്ന ബോധമായിരിക്കാം ഈ ഐക്യത്തിന്റേയും
സ്നേഹത്തിന്റേയും സുന്ദരനിമിഷങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെയെത്തിച്ചത്.
എന്റേത്,എനിക്ക് എന്ന സ്വാർഥമോഹങ്ങളൊന്നും ഞങ്ങളുടെ
ഇടയിൽ വളരേണ്ട കാര്യവുമില്ല.അണുകുടുംബത്തിലേക്ക്
പറിച്ചുനട്ടപ്പോൾ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ആധുനികമനുഷ്യന്റെ
കൂട്ടുകുടുംബഗൃഹാതുരത്വവും മറ്റൊരു കാരണമായി
എനിക്കു തോന്നുന്നു. സാമൂഹ്യജീവിയായ മനുഷ്യൻ
തന്റെ സ്നേഹം മുഴുവൻ കുടുംബത്തിലെ രണ്ടോ
മൂന്നോ വ്യക്തികളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ വല്ലാതെ
സ്വാർഥനായിപ്പോകുന്നു.ആ സ്നേഹം തിരിച്ചുകിട്ടുന്നില്ല
എന്ന തോന്നൽ മതി ഭ്രാന്തുപിടിക്കാൻ.ഇന്ന് കാണുന്ന
പല കുഴപ്പങ്ങൾക്കും അതാണ് കാരണം.ഒരുപാടുപേർ
സ്നേഹിക്കാനുണ്ടെന്ന് ബോധമുണ്ടെങ്കിൽ ഒരിക്കലും അരും
വഴിതെറ്റിപ്പോകില്ല.അതിന് കൂട്ടുകുടുംബത്തിനുപകരം
പുതിയ കൂട്ടായ്മകൾ ഉണ്ടാകണം.പന്ത്രണ്ടു
ദിവസത്തിനുശേഷമല്ലെങ്കിലും ഒരിക്കൽ എല്ലാവരും
വേർപിരിയേണ്ടവരാണ്.അപ്പോൾ ചുരുങ്ങിയ
ജീവിതകാലത്ത് പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ
കഴിയുന്നതല്ലേ നല്ലത്?

ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വെച്ച് രണ്ട് ചുവട് പിന്നോട്ടാകാതെ

2011-04-05T22:38:00.003+05:30

ചെങ്ങന്നൂരിൽ മാർച്ച് 22 ചൊവ്വാഴ്ച്ച നടന്ന കൊലപാതകം
തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ജ്വരത്തിൽ വലിയ വാർത്താപ്രാധാന്യം
കിട്ടാതെ പോയ ഒന്നാ‍ണ്. പെൺകുട്ടികളുടേയും അവരുടെ

രക്ഷിതാക്കളുടേയും ജീവന് യാതൊരു സുരക്ഷിതത്ത്വവും
നമ്മുടെ നാട്ടിലില്ല എന്ന് വീണ്ടും തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് വർഷയുടെ
പിതാവ് അശോകൻ അരുംകൊലചെയ്യപ്പെട്ടു.വർഷ

ഗുരുതരാവസ്ഥയിലും.രാഹുൽ വർഗ്ഗീസ് എന്ന എ‌ൻ‌ജിനീയറിംഗ്
വിദ്യാർഥിയുടെ ലക്ഷ്യം അശോകനായിരുന്നില്ല.വിവാഹാഭ്യർത്ഥന
നിരസിച്ച പെൺകുട്ടി തന്നെയായിരുന്നു.പെൺകുട്ടിയെ

അക്രമിക്കുമ്പോൾ തടയാൻ ചെന്ന പിതാവ് കുത്തേറ്റു

മരിക്കുകയായിരുന്നു.

സൌമ്യയുടെ കൊലപാതകം കഴിഞ്ഞ് ഏറെ നാളായില്ല.അതേ
അവസ്ഥയിൽ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി വീണ്ടും വധശിക്ഷയ്ക്കു
വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.ആദ്യത്തേതിൽ കണ്ണും കൈയുമില്ലാത്ത കാമം
വില്ലനായപ്പോൾ രണ്ടാമത്തേതിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മറ പിടിച്ച
ക്രോധം വില്ലനായി.ഇവിടെയൊക്കെ പുരുഷന്റെ സ്വേച്ഛയുടെ
ക്രൂരമുഖങ്ങളാണ് തെളിയുന്നത്.‘എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നിന്നെ കിട്ടണം.ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ

ഞാൻ കൊന്നുകളയും.’അതായത് അവൾക്ക് ജീവിക്കണമെങ്കിൽ

അവന്റെ ഏതിഷ്ടവും സാധിച്ചുകൊടുക്കണം.

ഒരാൾക്ക് മറ്റൊരാളെ ഇഷ്ടപ്പെടാനും സ്നേഹിക്കാനുമൊക്കെ
അവകാശമുണ്ട്.അതുപോലെ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനും.
അവൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമായേക്കില്ല എന്ന് പുരുഷനോർക്കുന്നേയില്ല.

എല്ലാ കുഴപ്പങ്ങളും തുടങ്ങുന്നതിവിടെ നിന്നാണ്.സ്ത്രീയുടെ സ്നേഹം‌
പോലും പൌരുഷംകൊണ്ടും കൈയൂക്കുകൊണ്ടും നേടാമെന്നവൻ

വ്യാമോഹിക്കുന്നു.പെണ്ണിന് തന്റെ മുന്നിലെത്തുന്ന എല്ലാ

പുരുഷന്മാരേയും പ്രണയിക്കാനും ജീവിതപങ്കാളിയാക്കാനും കഴിയില്ല.

അത് പുരുഷനും കഴിയില്ലല്ലോ.അപ്പോൾ ഇഷ്ടമല്ലാത്തവരെ
നിഷേധിക്കുകയല്ലാതെ അവളെന്തുചെയ്യും?തിരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ള
അവസരം

പുരുഷനുമാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നതൊരവകാശമായി തുടരാനാണ്

ഇന്നും ഭൂരിപക്ഷം പേരും ശ്രമിക്കുന്നത്.അങ്ങനെയൊരു മെസ്സേജാണ്

സമൂഹത്തിൽനിന്നും ഇതുവരേയും ചെറുപ്പക്കാർക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ തന്നെപ്പോലെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ

ഉള്ള വ്യക്തികളാണെന്ന് അവർ മറന്നുപോകുന്നു.ഒരു കളിപ്പാട്ടം
കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ ലാഘവത്തോടെ

നിമിഷനേരത്തേക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടം തോന്നിയ പെണ്ണിനെ
അക്രമിച്ചു കീഴടക്കാനും പിച്ചിക്കീറാനും ശ്രമിക്കുന്നു.അതിൽ അവളുടെ
അഭിമാനവും ജീവനുമൊന്നും അവർക്കൊരു വിഷയമേയല്ല.
തുടർക്കഥയായി മാറുന്ന സ്ത്രീപീഡനങ്ങൾ എക്കാലവും കണ്ണുംപൂട്ടി
സഹിക്കാനാവില്ല. ഇതിനൊരറുതി വന്നേ തീരൂ.

ഭരണകൂടങ്ങൾ പൌരന്മാരുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും സംരക്ഷണം
നൽകണം.തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രകടനപത്രികയിൽ എല്ലാ പാർട്ടിക്കാരും

ഇക്കാര്യം ഉറപ്പ് തരുമെങ്കിലും പിന്നീടത് സൌകര്യം‌പോലെ മറന്നു
കളയും.വോട്ടർമാരിൽ കൂടുതൽ പേർ വനിതകളാണെങ്കിലും

തെരഞ്ഞെടുപ്പുരംഗത്ത് യാതൊരു സ്വാധീനവും ചെലുത്താൻ
വനിതാവോട്ടർമാർക്കാകുന്നില്ല.കാരണം സ്ത്രീകളുടെ
രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകൾ കുടുംബത്തിലെ പുരുഷന്മാരെ
കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതായിരിക്കും.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശക്തമായൊരു

വോട്ടുബേങ്കാകാൻ സ്ത്രീകൾക്ക് സാധിക്കാറില്ല.തങ്ങളുടെ

താല്പര്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ വോട്ട് ചെയ്യൂ

എന്നൊരുറച്ച നിലപാടെടുക്കാനും വനിതകൾ മെനക്കെടാറില്ല.
മത്സരരംഗത്ത് വനിതകളുടെ പ്രാതിനിധ്യം പത്തുശതമാനം‌

പോലുമില്ല എന്നതും ഒരു വസ്തുതയാണ്.അതിനൊരു പ്രധാന
കാരണം സ്ത്രീകൾക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലുള്ള താല്പര്യക്കുറവാണ്.

വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവരാണെങ്കിൽപ്പോലും ഒരു ജോലി സമ്പാദിച്ച്
സ്വസ്ഥമായി കുടുംബജീവിതം നയിക്കുക എന്നതിലപ്പുറമൊന്നും
ഏറെപ്പേരുടേയും സ്വപ്നങ്ങൾ വളർന്നിട്ടില്ല.

തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിച്ച് രാജ്യം ഭരിക്കൂ എന്നു പറയുന്നവർ
കുടുംബത്തിനുള്ളിൽ കുറവായിരിക്കും.കുടുംബത്തിൽ നിന്നും
സമൂഹത്തിലേക്ക് സ്ത്രീയെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ കുടുംബാംഗങ്ങൾ

തയ്യാറാവുകയില്ല.കെട്ടുപാടുകൾ പൊട്ടിച്ച് ഇറങ്ങാനുള്ള

ധൈര്യവും പക്വതയും സ്ത്രീ ഇനിയും നേടിയെടുക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ ഇറങ്ങാൻ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നവരെ ഒതുക്കി

മൂലക്കിരുത്താൻ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയഭേദമെന്യേ പുരുഷന്മാർ

തിടുക്കം കാണിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണ് കേരളരാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം

പരിശോധിച്ചാൽ മനസ്സിലാവുന്നത്.ഒരു സ്ത്രീ തങ്ങളുടെ
നേതാവാകുന്നത് തൽക്കാലം മലയാളി പുരുഷന്മാർ
ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മാത്രമല്ല എല്ലാ തൊഴിൽ

മേഖലയിലും ഈ മനോഭാവം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.കുറച്ചുകൂടി

ആശ്വാസം താഴെത്തട്ടിലിങ്ങുമ്പോഴാണ്.പണ്ടുമുതലേ തൊഴിലാളി
സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ തൊഴിലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പൊതു
സമൂഹവുമായി നിരന്തരംഇടപെടുന്നവരാണ്.തന്നോട് അന്യായം

കാണിക്കുന്നവനോട് പുളിച്ച രണ്ട് തെറിയെങ്കിലും പറയാൻ

ഇത്തരക്കാർക്കു കഴിയാറുണ്ട്.കുടുംബശ്രീയുടെ പ്രവർത്തനം
സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും സാമൂഹ്യബന്ധവും വളർത്താൻ
ഏറെ സഹായകമായിട്ടുണ്ട്.

സൌദി അറേബ്യയിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത്
ഫേസ്ബുക്കിൽ മെസ്സേജയച്ചതിങ്ങനെയാണ്.‘ഞാൻ രാത്രി
എട്ടു മണിക്ക് ചെറിയ കുട്ടികളേയുംകൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങാറുണ്ട്.

പാതിരാത്രിയിൽ പള്ളിയിൽ പോകുന്നതും തനിച്ചാണ്.

ഒരുത്തനും പിറകെ വരാറില്ല.’ഇതു കേട്ടപ്പോൾ സത്യത്തിൽ
എനിക്ക് അസൂയ തോന്നി.ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഏതു സമയത്തും ഒറ്റക്ക്

റോഡിലേക്കിറങ്ങാൻ പറ്റുന്ന അവസ്ഥ എന്നാണ്
നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ടാവുക! ലോകത്ത് ഒരിടത്ത് നടപ്പിലാക്കാൻ
പറ്റുന്ന സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യമെങ്കിലും നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഉണ്ടാക്കി
യെടുക്കണം.ഇന്നത്തെ നേതാക്കന്മാർ അത് വാഗ്ദാനം
ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഭരണരംഗത്ത് സ്ത്രീകൾക്ക് തുല്യ
പങ്കാളിത്തം ഉണ്ടായാലേ നടപ്പിലാക്കാൻ കഴിയൂ.അതിന്
സ്വൈര്യജീവിതത്തിനപ്പുറം സമൂഹത്തിന്റെ നായക

പദവിയിലേക്കുയരാനും വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാനും
കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകൾ തയ്യാറാവണം. അലങ്കാരത്തിനു
വേണ്ടി സ്ത്രീകളെ കൂടെ കൂട്ടുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളെ
വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് മത്സരരംഗത്തേക്ക് കടന്നു വരാൻ

തയ്യാറായ വനിതകളെ ഈ അവസരത്തിൽ അഭിനന്ദിക്കാ
നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്. അർഹിക്കുന്നത് കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ
സമരം ചെയ്ത് നേടേണ്ടി വരും.വിജയമോ പരാജയമോ

അല്ല വിഷയം.രണ്ടായാലും അത് നേരിടാനുള്ള തന്റേടം ഒരു
ന്യൂനപക്ഷത്തിനെങ്കിലും ഉണ്ടായല്ലോ.ദൂരവ്യാപകമായ
ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഒരുപക്ഷേ ഇതിനു കഴിഞ്ഞേക്കാം.
സ്ത്രീകളുടെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിലും സ്ത്രീകളോടുള്ള കാഴ്ച്ചപ്പാടിലും
മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ ഈ തന്റേടം വളരട്ടെ.

(മാതൃഭൂമി ദിനപത്രത്തിൽ 2011 ഏപ്രിൽ 4 ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

സമത്വം

2011-03-14T13:29:00.002+05:30

ഇന്നലെ മധ്യാന്ഹത്തിൽ
ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൻ മേൽ
എൻഡോ സൾഫാൻ പെയ്തിറങ്ങി.
ഫ്യൂരിഡാനും എക്കാലക്സും റൌണ്ടപും
പിന്നാലെയിറങ്ങി.
മഴയിൽക്കുളിച്ച് മയങ്ങും
ശീലാവതി കൺ തുറന്നില്ലിനിയും.
നാലാം വയസ്സിൽ
വാർദ്ധക്യപ്പുഴയിലിറങ്ങി-
ക്കയറാനാവാതെ.
കാണ്ടാമൃഗത്തിൻ തൊലിയുള്ളവർക്ക്
കണ്ടറക്കാൻ വരണ്ടു വിണ്ടു കീറി.
വാർദ്ധക്യത്തിൻ കൈത്താങ്ങിൽ
പൊങ്ങാനാവാഞ്ഞിഴഞ്ഞ്.
ബാല്യവും കൌമാരവും
കാലുകളിൽ പിരിച്ചിട്ട്.
പുല്പായയിൽ മലർന്ന് കിടന്ന്
മച്ചും നോക്കിച്ചിരിച്ച്.
വെച്ചൂട്ടും വാർദ്ധക്യത്തിൻ മുന്നിൽ
വാപിളർത്തും നാല്പതിൻ ശൈശവത്തിൽ.
പഴുത്ത നാവുമായൊരു പുഴുത്ത
ശാപവാക്കറിഞ്ഞോതാനാവാഞ്ഞ്.
മലർന്നു കിടന്നൊറ്റപ്പാദസരം കിലുക്കി.
എനിക്കെന്തേ വിരലുകൾ മൂന്നെന്ന്
വിരൽ ചൂണ്ടി ചോദിക്കാനാവാഞ്ഞ്.
ആർക്കോ പെരുത്ത ലാഭക്കൊതി
വീർപ്പിച്ച തലയുമായുടൽ
കൊണ്ട് തീർക്കും വട്ടത്തിൽ കറങ്ങി.
കൺ തുറക്കാനാവാതെ പിളർന്ന വായിൽ
തിരുകിക്കേറ്റിയ കരച്ചിലിൽ.
പേടിയാണ് വെളിച്ചത്തെയെന്നോതി-
യൊറ്റക്കൈയാൽ മുഖം മറച്ച്.
മരണക്കുറിയുടെയൂഴവും കാത്ത്.
ഒരു വീട്ടിലൊരു നാട്ടിൽ
എല്ലാരുമൊന്നുപോൽ
വികലാംഗരായി വാഴുന്നങ്ങു
വടക്കൊരു കോണിൽ.
വാഴുന്നോർ നൽകീ
കനിഞ്ഞവിടെ സമത്വം.
പണ്ടു പണ്ടൊരു കാലത്തല്ലെ-
ന്നെന്നുടെ കണ്ണുകൾ
കള്ളം പറയുകയാണോ!

എന്റെ സൂര്യൻ

2011-03-06T20:42:00.000+05:30

കുഞ്ഞിക്കണ്ണു മിഴിച്ചജ്ഞാതം
മന്നിലിറങ്ങും കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങൾ.
അമരത്വത്തിന്നമൃതാമക്ഷരങ്ങൾ
പാനംചെയ്യാനെത്തും വിദ്യാലയം.
ആവേശോജ്ജ്വലമാം ചരിത്രം
കുറിച്ചൊരു നാടിന്നഭിമാനമായ്;
പൂർവികർ തൻ ചെഞ്ചോരയിലു-
യിർക്കൊണ്ടായിരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ
തിരിനാളംകൊളുത്തുമാദിത്യനായ്.
കാവുമ്പായി തൻ വിരിമാറിൽ വിലസു-
മെന്നാദ്യവിദ്ദ്യാലയമന്നെരിച്ചു
തന്നൊരഗ്നിയാത്മാവിൽ ജ്വലിപ്പി-
ച്ചിന്നു ഞാൻ പടരട്ടെ വിജിഗീഷുവായ്…!
ലോകമെൻ വിരൽത്തുമ്പിലേറ്റട്ടെ..!

ഏഴിലം‌പാലയിൽ

2011-02-25T20:56:00.000+05:30

കടും‌പച്ചയുടുപ്പുരിഞ്ഞ്
മദിപ്പിക്കും ഗന്ധമൊഴുക്കി
ശലഭങ്ങൾ വണ്ടുകൾ
ചൂഴ്ന്നേഴിലം‌പാല പൂത്തു.
മദഗന്ധമുണരുമുടലിൻ
മധുകണമൂറ്റിയെടുത്തൊരു
വെൺ‌പട്ടാട ചാർത്തി;

നെറുകയിലാണി തറച്ചേ-
ഴിലംപാലയിൽ കുടിവെക്കാം.
അഭയാർത്ഥികളൊഴിയാതെ
അഭീഷ്ട വരദായിനിയായി.
കാരിരുമ്പിന്റെ നീറ്റലുമായ്
പാണികളഭയ മുദ്രയിൽ.
ഇരുമ്പാണി പറിച്ചെറിയാതെ
കുടികൊള്ളുമനുഗ്രഹമൂർത്തി
പിന്നെയുമേഴിലം‌പാലയിൽ.

പ്രണയത്തിനൊരാശംസ

2011-02-14T10:54:00.000+05:30

അകലുമ്പോളടുക്കാൻ കൊതിച്ച്;
അടുക്കുമ്പോൾ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി;
കൈയിലൊതുങ്ങിയാൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്;
ചളുങ്ങി നാശമായ പ്രണയത്തിനാശംസിക്കാം.
കാക്കത്തൊള്ളായിരമാണ്ടിന്റെയായുസ്സിന്നീ
പ്രണയ ദിനത്തിലൊരിക്കൽക്കൂടി ഞാനും.

സ്മൃതിസംഗമം-2010

2011-02-06T13:15:00.000+05:30

അറിവിന്റെ കേദാര ഭൂമികയിതു ഞങ്ങ-
ളാത്മാവിൽ കുടിവെക്കുമൊരു പുണ്യ ക്ഷേത്രമാം.
ടാഗോർ വിദ്യാ നികേതക്ഷേത്രത്തിലനുഗ്രഹി-
ച്ചരുളുമീശ്വരന്മാരാം ഗുരുസന്നിധിയിൽ.
സ്മൃതിസംഗമത്തിന്നുൾപ്പുളകത്തിലാറാടാൻ
വന്നെത്തി ഞങ്ങളീ തിരുനടയിലൊന്നായി.
തിളങ്ങുമറിവിന്നഗ്നിയായക്ഷരങ്ങളിൽ
തീർത്തെടുത്ത പൊൻചിറകുമായ്പ്പറന്നു പോയി
പല നാട്ടിൽപ്പലവേഷവുമാടിത്തീർക്കുവാൻ
പാരിൽ പണിതുയർത്തുവാൻ നാകവുമൊന്നാകെ
കരുത്തുറ്റ ഭാവിക്കു വാഗ്ദാനമാകുവാനായ്
കനിവാർന്ന സൂനങ്ങളെത്രയോ വിരിയിക്കാൻ
മന്നിൽ ശാന്തി തൻ പൂക്കളമെങ്ങുംതീർക്കുവാനും
മേൽക്കു മേലുയരട്ടെയെന്നാത്മവിദ്യാലയം

അറവുമാടുകൾ

2011-01-23T21:12:00.000+05:30

വിശുദ്ധതാഴ്വരയിലറവു മാടുകൾ

ഇന്നലെയോളമവയുഴവു മാടുകൾ.

മാതാവിന്റെ പൈമ്പാൽ മുട്ടിക്കുടി-

ച്ചൊരേ പറമ്പിലോടിക്കളിച്ചവർ.

പിണങ്ങുമ്പോൾ കുത്തിയോടിച്ചു-

മിണങ്ങുമ്പോൾ നക്കിത്തുടച്ചും.

പൌരുഷത്തിൻ കൂത്താട്ടത്തിൽ

കൈകടത്തിയറുത്തെറിയും ക്രൂരത.

ഉടഞ്ഞുപോയ പൌരുഷത്തിലന്യം

നിന്നുറഞ്ഞുപോയ തലമുറകൾ.

വരിയുടച്ചുറപ്പിച്ച സൌമ്യതയിലാട്ടി-

ത്തെളിച്ചൊരു നുകത്തിൽ കെട്ടി.

പുളയും ചൂരലിൻ നോവുകളന്യോന്യം

നക്കിത്തുടച്ചൊരു മാത്ര കഴുത്തിൽ

കൊമ്പു ചേർത്താശ്വസിപ്പിക്കാനു-

ടപ്പിറപ്പായവനിന്നീ നിമിഷം വരെ.

കൈയിൽ തിളങ്ങും കത്തിയുമായൊരാൾ

മൂക്കു കയർ വലിച്ചു കാൽകളിൽ കുടുക്കി.

അമറുവാനാവാതെ കണ്ണീരുമൊലിപ്പിച്ച്

വീണുകിടക്കുമുടപ്പിറപ്പിൻ കൊമ്പിൽ

പിടിമുറുക്കും കരങ്ങളെ കൊമ്പാൽ

കോർത്തെടുക്കാൻ കൊതിച്ചാവാതൊ-

തൊന്നുമുരിയാടാതീ മിണ്ടാപ്രാണി.

കെട്ടിയിട്ട കുറ്റിയിൽക്കറങ്ങിത്തളർന്ന്

കണ്ണീർ കിനിയും മിഴിയാലുഴിഞ്ഞവൻ.

കുരലരിഞ്ഞു താഴും കത്തിയിൽ;

പിടഞ്ഞു തുള്ളിത്തെറിക്കുമുടലിൽ;

വേർപെടും തലയിൽത്തുറികണ്ണിൽ;

പ്രാണന്റെയവസാന ചലനത്തിൽ.

വിറകൊള്ളും കഴുത്തിലാഴും കത്തി തൻ

നോവറിഞ്ഞൊളിക്കാനിടമില്ലല്ലോ..!

മുത്തപ്പാ എന്നു വിളിച്ചാൽ....

2011-01-09T18:20:00.004+05:30

കാനനേശനുത്സവമായി

കാട്ടുപാതയിനി നാട്ടുപാത.

അനുഗ്രഹവഴിയിലൊറ്റക്ക്

ദാ..എത്തിപ്പോയി

ഒറ്റത്തിരിനാളമെരിയും മടപ്പുരയിൽ

അസ്തമന സൂര്യനെ തിരുനെറ്റിയിലാവാഹിച്ചൊരു സൂര്യനായ്

എപ്പോഴുമെപ്പോഴുമനുഗ്രഹിച്ചരുളുമീശൻ

കുന്നത്തൂർ പാടിയിൽ കുടികൊള്ളുമീശൻ

ചന്തനായ്,ശിലയായ് പുനർജ്ജനിയായ്,

പ്രസാദമായിത്തിരി പനങ്കള്ളും.

അന്തിക്കള്ളിവിടെ പ്രസാദമാകും

ഇവിടമാണധ്യാത്മ വിദ്യാലയം

ചൊല്ലുവാനേറെയുണ്ട്
പൈതങ്ങൾ കേട്ടാലും

നടഭണ്ഡാരമൊന്നു തുറക്കട്ടെ

ഭദ്രമായിനിയടച്ചേക്കാം

കൈവെച്ചനുഗ്രഹിച്ച് കൈക്കൊള്ളും കാരുണ്യമൂർത്തി

നായ്ക്കളും ഭൂതഗണങ്ങളും
തൃപ്തിയായ് വാഴ്ക.

ആധിയും വ്യാധിയും തീർത്ത് രക്ഷിക്കാൻ

കർത്താവിന് വെറ്റില പ്രസാദം നൽകട്ടെ

സന്താപത്രാസ് പൊങ്ങാതെ കാപ്പോം

കാവലാളായെന്നും

അമ്പെടുത്ത് തൊടുക്കാം ഞാണിന്മേൽ

ആയുധമൂരട്ടെ

താളത്തിനൊപ്പം താണ്ഡവം

കരളിലെ കനൽ കണ്ണിലൂടൊഴുകി

ഇനി കുറച്ച് വീത്ത് കൊടുത്താലും

അടിച്ചു തളിച്ച് അന്തിത്തിരി വെക്കും പൈതങ്ങളെ
എപ്പോഴുമെപ്പോഴും കാത്തു രക്ഷിക്കും മുത്തപ്പൻ

മൂലം‌പെറ്റമ്മയ്ക്കും തിരുമുടിയുയരണം.

വാണവർക്കിനി മറ്റെന്തും ദേവകാര്യശ്ശേഷം.

വാണവർ തൻ സൌഹൃദത്തണലിലിത്തിരി വിശ്രമം.

സങ്കടക്കനമിറക്കി വെച്ചിനി മടക്കം

വറ്റാത്ത കനിവിന്നുറവയിൽ മനം
കുളുർപ്പിക്കാനടുത്താണ്ടെത്താം

കണ്ണന്റെയൂരിലന്നദാതാക്കളായിവർ

2010-12-28T17:16:00.003+05:30

‘കലിയുഗത്തിലെ ഏറ്റവും ഉൽക്കൃഷ്ടമായ കർമ്മം ദാനകർമ്മമാണ്.അതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തരം അന്നദാനമാണ്.അതിന് നിങ്ങൾ ഭവനങ്ങൾ വേദിയാക്കുക.’

ഇത് കണ്ണൂർ താഴെത്തെരുവിൽ കേനനൂർ ഗാരേജിന്റെ കവാടത്തിൽ എഴുതി വെക്കപ്പെട്ടത്.

കേനനൂർ ഗാരേജിന്റെ ഉടമ കൃഷ്ണാട്ടനെ അറിയാത്തവർ കണ്ണൂരിൽ ചുരുങ്ങും. കൃഷ്ണാട്ടൻ ഒരു സംഭവമല്ല.ഒരുപാട് സംഭവങ്ങൾ ആണ് എന്ന് പറയേണ്ടി വരും.ആ സംഭവങ്ങളിലേക്കൊന്നെത്തിനോക്കാൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.

പതിമൂന്ന് കൊല്ലം മുമ്പാണ് ഞാനാദ്യമായി കൃഷ്ണാട്ടനെ കാണുന്നത്.കണ്ണൂരിൽ വെച്ച് നടത്തുന്ന സിദ്ധ സമാധി യോഗ കോഴ്സിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ.

തോട്ടടയിലെ അമ്മുപ്പറമ്പിൽ കണ്ണായ സ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ഏതാണ്ട് അമ്പത് സെന്റ് സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു.അവിടെ അദ്ദേഹം ബസിന്റെ ബോഡിയുടെ ഒരു വർക്‌ഷോപ്പ് പണിയാൻ തുടങ്ങി.പല തടസ്സങ്ങൾ കാരണം അതു പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

നമ്മളൊക്കെ അഞ്ചിന്ദ്രിയങ്ങൾ കൊണ്ട് ലോകത്തെ അറിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ആറാമതൊന്ന് കൊണ്ടുകൂടിയാണറിയുന്നത്.ഒരു അതീന്ദ്രിയജ്നാനം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്.ഇവിടെ മറ്റെന്തോ ആണ് വേണ്ടതെന്ന ഉൾവിളിയിൽ ജ്യോതിഷ വിശ്വാസിയായ അദ്ദേഹം പ്രശ്നം വെച്ചുനോക്കി.ഫലം രസകരമായിരുന്നു.ഇവിടെ വാഹനങ്ങൾക്കല്ല, മനുഷ്യർക്കു വേണ്ടിയുള്ള വർക്‌ഷോപ്പാണ് വേണ്ടത്.പിന്നെ അതിനായി ശ്രമം.

അതിനിടയിൽ അദ്ദേഹം സിദ്ധ സമാധി യോഗ ക്ലാസ് നടത്തുന്ന ഒരാളെ ഒരു നിയോഗം പോലെ പരിചയപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

മനുഷ്യരുടെ വർക്‌ഷോപ്പിന്റെ നിർമ്മാണം ദ്രുതഗതിയിൽ പൂർത്തിയാക്കി. ഹാളും പൂജാമുറിയും മറ്റു സൌകര്യങ്ങളുമെല്ലാം ഒരുക്കിയതിനു ശേഷം സിദ്ധ സമാധി യോഗയുടെ ആശ്രമമായി സമർപ്പിച്ചു.അത് ഇന്നും മനുഷ്യരുടെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്ന വർക്‌ഷോപ്പ് ആയി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.കൂടാതെ ഇപ്പോൾ ഈ സ്ഥാപനം കണ്ണൂർ സെൻ‌ട്രൽ ജെയിലിലെ ജീവപര്യന്തം തടവുകാരുടെ അനാഥരായ കുട്ടികളെ ദത്തെടുത്ത് വളർത്തുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അദ്ദേഹം അഴീക്കോടും ഒരു ആശ്രമമുണ്ടാക്കി നൽകിയിട്ടുണ്ടത്രേ.മുംബൈയിൽ ഒരു മുത്തപ്പൻ ക്ഷേത്രവും നിർമ്മിച്ച് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെ രാമാനന്ദാശ്രമവും നിത്യാനന്ദാശ്രമവുമായും അവിടുത്തെ സന്യാസിമാരുമായും കൃഷ്ണാട്ടന് അടുത്ത ബന്ധമാണുള്ളത്. രൂപസാദൃശ്യം മൂലം നിത്യാനന്ദ സ്വാമിയെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനസപുത്രന്മാർ കളിയാക്കി വിളിക്കാറുമുണ്ട്.

പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു വേണ്ടി തുലാഭാരവും മറ്റു നേർച്ചകളും നടത്തുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്.എന്റെ സഹോദരൻ അദ്ദേഹത്തിന് മകനാണ്.അവന് കുഞ്ഞുണ്ടാവാൻ വൈകിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവനെ ഗുരുവായൂർ കൊണ്ടുപോയി.ഒരുപാട് നേർച്ചകൾ നടത്തി.കുഞ്ഞുണ്ടായപ്പോൾ കൽക്കണ്ടം കൊണ്ട് അമ്മയേയും കുഞ്ഞിനേയും തുലാഭാരം തൂക്കി.ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് മക്കൾക്കു വേണ്ടി കൃഷ്ണാട്ടൻ ഗുരുവായൂരും മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളിലും തുലാഭാരം തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്.

രസകരമായ മറ്റൊരു തുലാഭാരത്തിന്റെ കഥയുണ്ട്. ഒരുപാട് ബസുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വർക്‌ഷോപ്പിലെത്തും.അവിടെ വണ്ടി വെക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതാകൂമ്പോൾ റോഡിൽ വെച്ചാവും പണി.ഇത് സമീപവാസിയായ ഡോക്ടർക്ക് അലോസരമായി തോന്നി.അദ്ദേഹം പരാതി നൽകി.ഇൻസ്പെക്റ്റർ കൃഷ്ണാട്ടനെ വിളിപ്പിച്ചു.ആ ഡോക്ടർക്ക് നല്ല ബുദ്ധിയുണ്ടാവാൻ ഗുരുവായൂർ പോയി ചേന കൊണ്ടാണത്രേ തുലാഭാരം നടത്തിയത്.നർമ്മത്തിലും ഒട്ടും പിന്നോക്കമല്ല കൃഷ്ണാട്ടൻ.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിചയത്തിൽപ്പെട്ട ആർക്കെങ്കിലും അസുഖം വന്നാൽ കുറച്ച് നെയ്യ് ഉഴിഞ്ഞ് പൂജാമുറിയിൽ വെക്കും.ഏതാണ്ട് പത്ത് കുപ്പിയാവുമ്പോൾ അതും കൊണ്ട് ഗുരുവായൂരെത്തി കണ്ണന് അഭിഷേകം ചെയ്യും.

ഗുരുവായൂർ വിശേഷങ്ങൾ കുറെയുണ്ട്. കണ്ണന്റെ വിശേഷങ്ങൾ പോലെ ഈ കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചുമുണ്ടേറെ പറയാൻ.അദ്ദേഹവും മിക്കവാറും എല്ലാ മാസവും മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി കരുണാകരനെപ്പോലെ ഗുരുവായൂരെത്തും.കൈയിൽ കുറെ പണവും കരുതും.അവിടെ കുറേപേർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവും കാത്തിരിപ്പുണ്ട്.

വിളക്ക് വേലായുധൻ മുതൽ തൂപ്പുകാർ വരെ.കൈയിലെ പണം മുഴുവൻ അവർക്ക് വീതിച്ചു നൽകും.അപ്പോഴായിരിക്കും ഒരു മാധവിയോ,ഗോപാലനോ വരുന്നത്.

അവർക്ക് പണം കൊടുത്തേ തീരൂ.കൈയിലാണെങ്കിൽ കാശുമില്ല.ഇവിടെയാണ്

കൃഷ്ണാട്ടനു മാത്രം ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന കാര്യം സംഭവിക്കുന്നത്.ആദ്യം കൊടുത്ത

ആരോടെങ്കിലും അദ്ദേഹം അമ്പതോ നൂറോ കടം വാങ്ങി പുതിയ ആൾക്കു കൊടുക്കും.അടുത്ത വരവിന് കടം വീട്ടും.

കക്കാട്ട് സാധു ബീഡി കമ്പനി റോഡിലുള്ള കൃഷ്ണയിൽ ഒന്നു പോയി നോക്കൂ...

‘കലിയുഗത്തിലെ ഏറ്റവും ഉൽക്കൃഷ്ടമായ കർമ്മം ദാനകർമ്മമാണ്.അതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തരം അന്നദാനമാണ്.അതിന് നിങ്ങൾ ഭവനങ്ങൾ വേദിയാക്കുക.’ കേനനൂർ ഗാരേജ് എന്ന വർക് ഷോപ്പിന്റെ കവാടത്തിൽ എഴുതി വെച്ചിരുന്ന ഈ ആപ്ത വാക്യങ്ങൾ സാർഥകമാക്കാൻ അവിടെ ഒരു അന്നപൂർണേശ്വരിയുണ്ട്. കൃഷ്ണാട്ടന്റെ ഭാര്യ രമണിയേച്ചി. അവരുടെ കൈപ്പുണ്യം അറിയാതെ നിങ്ങൾക്കവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു പോരാനാവില്ല. പത്തു ദിവസത്തോളം അവിടെ താമസിച്ച് അതനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.രമണി ഉപ്പ് മാത്രമിട്ട് വെച്ചാലും വളരെ സ്വാദാണെന്ന് എന്റമ്മ പറയാറുണ്ട്

എന്നും ബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ ആ കർമ്മയോഗി എഴുന്നേൽക്കും.

തലേദിവസത്തെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ തളർന്നുറങ്ങുന്ന വാമഭാഗത്തെ രമണ്യാ എന്നൊന്ന് വിളിക്കും.കുളി കഴിഞ്ഞ് രണ്ടുപേരും കൂടി പൂജാമുറിയിലെ കണ്ണനെ കുളിപ്പിക്കും. പൂജ ചെയ്യും.അതു കഴിഞ്ഞ് ആഹാരസാധനങ്ങളുമായി പുറത്തേക്ക്.പതിവായെത്തുന്ന കാക്കകളേയും പക്ഷികളേയുമൂട്ടാൻ.അതിനുശേഷം നട്ടു നനച്ചു വളർത്തുന്ന വൃക്ഷജലതാദികൾക്ക് ദാഹജലം പകരും.ഓമനിച്ചു വളർത്തുന്ന രണ്ടു നായ്ക്കളുണ്ട്.പശുവുണ്ട്.അതിന്റെ

കിടാവുണ്ട്.നായ്ക്കളും പശുക്കളുമൊക്കെ കൃഷ്ണാട്ടനു പൂജാർഹരാണ്.അവയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നത് നിവേദ്യമാണ്.ബാക്കി വരുന്നതല്ല. അവരെയൊക്കെ പരിപാലിച്ചു കഴിയുമ്പോഴേ നേരം പുലരൂ.

രമണിയേച്ചി അടുക്കളയുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോഴേക്കും കൂടെ താമസിക്കുന്ന ജേഷ്ഠന്റെ മകൾ റീന സഹായിക്കാനെത്തും.സാധാരണ ഒരു വീട്ടിലെ അടുക്കളയല്ല അത്.ഹോട്ടലുകളിൽ പാചകത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കവിടെ കാണാം.ഭാരമുള്ള പാത്രങ്ങൾ കയറ്റി വെക്കാവുന്ന ഗ്യാസ് സ്റ്റൌ,വലിയ ദോശക്കല്ല്, ഗ്രൈൻഡർ എല്ലാം.ദിവസവും ഒരുപാട് പേരെ ഊട്ടേണ്ടതല്ലേ.

അതിഥികളില്ലാത്ത ദിവസങ്ങൾ ആ വീട്ടിൽ കുറവായിരിക്കും.ലോകം മുഴുവൻ സ്വന്തക്കാരാവുമ്പോൾ എങ്ങനെ അതിഥികളില്ലാതിരിക്കും.സന്യാസിമാർക്ക് താമസിക്കാൻ രണ്ടു നിലയുള്ളൊരു ഔട്ട് ഹൌസ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.അവർക്ക് ഭക്ഷണം റൂമിൽ കൊണ്ടു കൊടുക്കും.എന്റെ സഹോദരനും കൂട്ടുകാരും താമസിക്കുന്നിടത്ത് പോയി ‘എടാ കള്ളാ’ എന്നും വിളിച്ച് സ്വന്തം വണ്ടിയിൽ കയറ്റിക്കൊണ്ടു വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കും.എന്നും ഇതാവർത്തിക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോളവനും കൂട്ടുകാരും ഒളിക്കും.അങ്ങനെ കൃഷ്ണാട്ടനെ പറ്റിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് എതാനും മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ അവർക്ക് മനസ്സിലാവും.വണ്ടി നിറയെ വിഭവങ്ങളുമായി കൃഷ്ണാട്ടനെത്തും.സമീപത്തുള്ള വീട്ടിലേൽ‌പ്പിച്ചിട്ട് പോകും.എന്നിട്ട് ഫോൺ ചെയ്തറിയിക്കും.അതോടെ അവർ മര്യാദക്കാരായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കൃഷ്ണയിലെത്താൻ തുടങ്ങി.അവർ വൈകിയാൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ അസ്വസ്ഥനായി കാത്തിരിക്കുന്ന സ്നേഹധനനായ ആ പിതാവിനെ ഏതു മക്കൾക്കാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക..!

ഇങ്ങനെ എത്ര മക്കൾ..!എത്ര സന്യാസിമാർ..!എത്ര അയ്യപ്പന്മാർ..!എത്ര പരിചയക്കാർ..!എത്ര സുഹൃത്തുക്കൾ..!

ഹേയ് ഞാനാര് ഈ കണക്കെടുക്കാൻ.അതും ഒരു കണക്കും ഒരിക്കലും സൂക്ഷിക്കാത്ത ഒരാളുടെ. ഈ ചെറുപ്പക്കാർ ഒരു ദിവസം കൃഷ്ണാട്ടനില്ലാത്ത നേരം നോക്കി ഒരു ചാക്കരി കൃഷ്ണയിലെത്തിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ കൃഷ്ണാട്ടൻ അവരോട് അടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചയ്ക്ക് നാലു മണിക്ക് കൃഷ്ണയിലെത്താനാവശ്യപ്പെട്ടു.ചീത്ത പറയാനാണോ എന്ന് സംശയിച്ച് പേടിയോടെ അവരെത്തി.അവരേയും കൂട്ടി അരിച്ചാക്കുമെടുത്ത് വണ്ടിയിലിട്ട് നേരെ അന്നദാനത്തിന് പേരുകേട്ട മാമാനത്തമ്പലത്തിലെത്തി.ഈ അരി അവിടെ ഏൽ‌പ്പിച്ചു.ചെറുകുന്ന് അന്നപൂർണേശ്വരിക്ഷേത്രം,പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പക്ഷേത്രം ഇങ്ങനെ അന്നദാനത്തിനു പേരുകേട്ട പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കൃഷ്ണാട്ടൻ പതിവായി അരി കൊടുക്കാറുണ്ട്.കൈയിലൊന്നും ബാക്കി വെക്കാതെ എല്ലാം അദ്ദേഹം വാരിക്കോരി ദാനം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..പുണ്യം മാത്രം ബാക്കിയാവുന്നു.

രാവിലേയും ഉച്ചയ്ക്കും രാത്രിയും ഭക്ഷണമേശ നിറഞ്ഞിരിക്കണം.വരുന്നവരുടെ

ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ഭക്ഷണമേശയിലെ ഈ വൈവിദ്ധ്യം. തികഞ്ഞ സസ്യഭുക്കുകളായ അവർ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു വേണ്ടി മത്സ്യം വാങ്ങി വെക്കാനും മടിക്കാറില്ല. ചപ്പാത്തിയും ദോശയും ഇഡ്ഡലിയും പുട്ടും വെള്ളേപ്പവും കപ്പയുമൊക്കെ ഒരേ സമയം കൃഷ്ണാട്ടന്റെ വീട്ടിൽ മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കൂ. അതിനുള്ള അക്ഷയ പാത്രം രമണിയേച്ചിയുടെ കൈയിലുണ്ട്.നമുക്കിഷ്ടമുള്ളത് എടുത്ത് കഴിക്കാം.അല്ല കഴിക്കെടാ കള്ളാ എന്ന് പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണാട്ടൻ നിർബ്ബന്ധിച്ച് കഴിപ്പിക്കും.രാവിലെ പതിനൊന്നു മണി വരെ ആ മേശപ്പുറത്ത് ഭക്ഷണം ആൾക്കാരേയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കും.അതു കഴിഞ്ഞേ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകൂ.

പരിചയമില്ലാത്ത ആര് വീട്ടിലെത്തിയാലും കൃഷ്ണാട്ടൻ ആരാണ് എന്ന് ചോദിക്കാതെ രമണ്യാ ഭക്ഷണമെടുക്ക് എന്നാണ് ആദ്യം പറയുക.ചോദ്യവും പറച്ചിലുമൊക്കെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനുശേഷം മാത്രം.

വീട്ടിൽ വരുന്നവർക്കു മാത്രമല്ല ഭക്ഷണം.അദ്ദേഹത്തിന്റെ വർക്ക്‌ഷോപ്പിലെ ജീവനക്കാർക്കുള്ള ഭക്ഷണവുമായി അദ്ദേഹം തന്നെ പുറപ്പെടും.അവിടെ ജീവനക്കാർ മാത്രമല്ല ഭക്ഷണത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നത്. കൃഷ്ണാട്ടന്റെ ഫിയറ്റ് കാറിന്റെ മണം പിടിച്ച് മറ്റുള്ളവരെയൊക്കെ മറി കടന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറേ പശുക്കളെത്തും.എല്ലാ ദിവസവും എല്ലാവരുമുണ്ടാവില്ല.

അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടദ്ദേഹം ചോദിക്കും.കല്യാണിയെവിടെ?

പാറുക്കുട്ടിയെവിടെ?അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനുശേഷം സ്നേഹപൂർവം കൈയിൽ നക്കിക്കൊടുക്കും.അവർ നക്കി നക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിലെ തഴമ്പ് മാറ്റിക്കൊടുത്തു.

പരിചയത്തിൽ പെട്ട ആരെയെങ്കിലും കണ്ണൂ‍രെ ഏതെങ്കിലും ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടേണ്ട.

അവരെ ഊട്ടേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം കൃഷ്ണാട്ടന്റേതാണ്.തീർന്നില്ല അന്നപുരാണം.പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വീടുകളിൽ പലതരം അച്ചാറുകളും പലഹാരങ്ങളും പായസങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി ഇടക്കിടെ എത്തിക്കുക എന്നത് അവർക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമാണ്.എനിക്ക് ഇന്ന് പായസവും വെള്ളേപ്പവും കറിയും കിട്ടി.മുംബൈയിൽ പോലും അവരുടെ അച്ചാറുകളും പലഹാരങ്ങളും പറന്നെത്താറുണ്ട്.

ആളുകളുടെ ഇഷ്ടം നോക്കിയാണ് ഇവയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.ഞങ്ങളുടെ ബന്ധു മുകുന്ദൻ മാഷിന് കാരറ്റ് അച്ചാർ ഇഷ്ടമല്ല.ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം ചൈനയിൽ നിന്നും അവധിക്കു വന്നപ്പോൾ കൃഷ്ണാട്ടൻ സ്നേഹപൂർവം കാരറ്റ് അച്ചാർ സമ്മാനിച്ചു. കൃഷ്ണാട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു മര്യാദയ്ക്കു വേണ്ടി മാഷ് അച്ചാർ നന്നായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.പിന്നെ മാഷ് എപ്പോൾ നാട്ടിലുണ്ടോ അപ്പോഴൊക്കെ കൃഷ്ണാട്ടന്റെ കാരറ്റച്ചാർ റെഡി.ദുബായിലെ അഷ്‌റഫിന് കല്ലുമ്മക്കായ അച്ചാറാണിഷ്ടം.

അയാൾ അവധിക്കു വരുമ്പോൾ അതും റെഡി.മുംബൈയിലാർക്കോ കൊടുക്കാൻ

കൃഷ്ണാട്ടൻ ഈത്തപ്പഴം അച്ചാറുണ്ടാക്കുന്നത് ഒരിക്കൽ കണ്ടിരുന്നു.

തീവണ്ടി യാത്രകളിലും വേണ്ടപ്പെട്ടവർ കഴിക്കുന്നത് രമണിയേച്ചിയുടെ ചപ്പാത്തിയും കറിയുമായിരിക്കും.അതിഥികളേയും പശുക്കളേയും നായ്ക്കളേയും പരിപാലിച്ച് കഴിയുമ്പോഴേക്കും രാത്രി പതിനൊന്നോ പന്ത്രണ്ടോ മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കും.രമണിയേച്ചി നടുവിന് കൈയും കൊടുത്ത് തളർന്ന് ഇരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ വിഷമം തോന്നാറുണ്ട്. അതിനെക്കുറിച്ച് കൃഷ്ണാട്ടനോട് പറയുമ്പോൾ കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കാൻ അതൊക്കെ വേണ്ടി വരും എന്നാണ് മറുപടി.

സഹധർമ്മം അനുഷ്ടിക്കുന്നവളല്ലേ സഹധർമ്മിണി.ചോതി പിറന്നാൽ ചോദിക്കേണ്ട എന്നല്ലേ ചൊല്ല്.ആ ചോദി നക്ഷത്രക്കാരി ഊട്ടിത്തളരട്ടെ.

കണ്ണൂരെ ഹോട്ടലുകളെല്ലാം അടച്ചതിനുശേഷം എത്തുന്ന ചില ബസ്സുകളുണ്ട്.

ബസ്സിലെ പാവം ജീവനക്കാർ വിശന്നു തളർന്നിരിക്കും.രമണിയേച്ചിയുടെ

അക്ഷയ പാത്രത്തിൽ അവരുടെ വയറിന്റെ പശി മാറ്റാനുള്ളതുണ്ടാവും എന്നറിയാവുന്ന അവർ ഏത് പാതിരക്കായാലും കൃഷ്ണയിലെത്തി മുട്ടി വിളിക്കും. കൃഷ്ണയിലെ അന്നപൂർണേശ്വരി ഇത്തരം മക്കളെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നാലഞ്ചാളുകൾക്ക് വേണ്ടുന്ന ഭക്ഷണം എന്നും അധികം ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്.സാക്ഷാൽ അന്നപൂർണേശ്വരി വാഴുന്ന ചെറുകുന്നമ്പലത്തിൽ എല്ലാ ഭക്തന്മാരേയും ഊട്ടിയതിനുശേഷം രാത്രിയിൽ മോഷ്ടിക്കാൻ വരുന്ന കള്ളന്മാർ പട്ടിണിയാവാതിരിക്കാൻ ആലിൻ കൊമ്പിന്മേൽ ഉറിയിൽ ആഹാരം കെട്ടിത്തൂക്കാറുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ. കൃഷ്ണയിൽ വാഴുന്നതും അത്തരത്തിലൊരു അന്നപൂർണേശ്വരി തന്നെയാണല്ലോ.

വിപുലമായ സുഹൃദ്‌ബന്ധങ്ങളുള്ളതുകൊണ്ട് കൃഷ്ണാട്ടന് ഒരു ദിവസം തന്നെ ഒന്നിലേറെ കല്യാണങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടി വരാറുണ്ട്.കൈയയച്ച് സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും ക്ഷണിക്കും.പലതിനും സഹായം നൽകാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് പോകുന്നത്.ഒരിടത്തു നിന്നല്ലേ സദ്യ ഉണ്ണാനാവൂ.

കൃഷ്ണാട്ടന്റേയും രമണിയേച്ചിയുടേയും നേതൃത്വത്തിൽ മുപ്പതിലേറെ തീർഥാടകർ ശിവരാത്രി നാളിൽ മൂകാംബിയിലേക്ക് ഒരു യാത്രയുണ്ട്.അവിടെ നിന്ന് നടന്ന് കുടജാദ്രിയെത്തും.പാത്രങ്ങളും അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളും കൂടെ കരുതും.കാട്ടിൽ നിന്ന് വിറകു ശേഖരിച്ച് ഉറവ വെള്ളം കൊണ്ടു വന്ന് കഞ്ഞി വെച്ചു കുടിച്ച് അന്ന് രാത്രി ശങ്കരാചാര്യർ തപസ്സു ചെയ്ത സ്ഥലത്ത് കിടന്നുറങ്ങും.അതി രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് അകലെയുള്ള ഉറവയിൽ നിന്ന് വെള്ളമെടുത്ത് മല കയറി കൊണ്ടു വന്ന് കാപ്പിയുണ്ടാക്കും.അത് അവിടെയെത്തുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് തീർഥാടകർക്ക് നൽകും.ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഒരു കടമപോലെ.

കൃഷ്ണാട്ടനും രമണിയേച്ചിയും കുടജാദ്രിയിൽ വെച്ച് കാപ്പിയുണ്ടാക്കുന്നു.

കൃഷ്ണാട്ടന് വളരെ പഴയൊരു കാറുണ്ട്. കെ.എൽ.പി.4000 എന്ന കറുത്ത ഫിയറ്റ് കാർ.ഇന്ന് അത്തരത്തിലൊരെണ്ണം കാണാൻ പ്രയാസമാണ്.സാധാരണ കാറുകളുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന്റെ നേരെ എതിർ വശത്തേക്കാണ് അതിന്റെ വാതിൽ തുറക്കേണ്ടത്.എന്നു വെച്ചാൽ ജാംബവാന്റെ കാലത്തുണ്ടാക്കിയതാണ്. പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് അവശനായി ചില ഊടു വഴികളിലൊക്കെ എത്തുമ്പോൾ കക്ഷി ഒന്ന് കിതച്ച് നിൽക്കും.തനിക്കും കൃഷ്ണാട്ടനും ഒരുപോലെ വയസ്സായെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ.കർമ്മം തീരുന്നതു വരെ വയസ്സനാവാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത കൃഷ്ണാട്ടനോടാ കാറിന്റെ കളി.അവിടേം ഇവിടേമൊക്കെ തട്ടി എടാ കള്ളാ എന്നൊക്കെ തെറി വിളിച്ചാൽ കാർ പേടിച്ചിട്ട് സ്റ്റാർട്ടാകും.പിന്നെ പറക്കും.

ഒരിക്കൽ വർക്‌ഷോപ്പിൽ ബസിനടിയിൽ കിടന്ന് പണിയെടുക്കുകയായിരുന്നു.

സൌണ്ട് നോക്കി കേട് മനസ്സിലാക്കാൻ ബസ് സ്റ്റാർട്ടാക്കി.റെയിസാക്കി ശബ്ദ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അബദ്ധത്തിൽ ഗിയറിൽ വീണുപോയി.ടയർ കൃഷ്ണാട്ടന്റെ തുടയിൽക്കൂടി കയറിയിറങ്ങി.രണ്ട് തുടയെല്ലും പൊട്ടി.ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ച് ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി.ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ഡിസ്ച്ചാർജാവുമ്പോൾ ആറുമാസത്തെ വിശ്രമമാണ് ഡോക്ടർ വിധിച്ചത്.പക്ഷേ കഥാനായകൻ പോയത് വീട്ടിലേക്കല്ല.നേരെ വർക്‌ഷോപ്പിലേക്കാണ്.

കസേരയിലിരുന്ന് സ്റ്റൂളിൽ കാലുകൾ നീട്ടി വെച്ച് എഞ്ചിൻ പണിയെടുത്തു.ഒരു ആക്സിഡന്റിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർമ്മത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താനാവില്ല എന്നിതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

ആരെങ്കിലും കൃഷ്ണാട്ടനെ ഇന്ന സ്ഥലത്ത് ഇന്ന സമയത്ത്

കാണണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടാൽ അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കും.എന്ത് ത്യാഗം സഹിച്ചും അവിടെയെത്തും.പറഞ്ഞ സമയം കഴിഞ്ഞാൽ കക്ഷിയെ അവിടെ കാണാമെന്ന് ആരും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട. അദ്ദേഹം തന്റെ ജോലി സ്ഥലത്തെത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. ഞാൻ പരിചയപ്പെടുത്തിയ എന്റെ സുഹൃത്തിനെ ആദ്യമായി കാണാൻ പറഞ്ഞ സമയത്തു തന്നെ അദ്ദേഹമെത്തി.അവർ വൈകിയെത്തിയപ്പോൾ കൃഷ്ണാട്ടൻ സ്ഥലം വിട്ടിരുന്നു.അത്രയ്ക്ക് കൃത്യമായി അദ്ദേഹം സമയനിഷ്ഠ പാലിക്കും.പരിഭവിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല.പാഴാക്കിക്കളയാൻ അദ്ദേഹത്തിനു സമയമില്ല.കർമ്മം തീർക്കണം.

കർമ്മം എങ്ങനെയെങ്കിലും പൂർത്തിയാക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്.അർപ്പണ ബോധത്തോടെ തന്റെ ജോലിയിൽ മുഴുകുകയാണദ്ദേഹം.ഓട്ടോ മൊബൈൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പാസ്സായ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരപുത്രൻ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ സഹായത്തോടെ വണ്ടിയുടെ കേടുപാടുകൾ കണ്ടെത്താൻ വർക്‌ഷോപ്പ് കമ്പ്യൂട്ടറൈസ്ഡ് ചെയ്യാം എന്നു പറഞ്ഞു.അദ്ദേഹമത് നിരസിച്ചു.വണ്ടിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നും ഇന്ന ഭാഗത്തിനാണ് കേടെന്നു പറയാൻ കഴിയുന്ന ആളിനെന്തിനു മറ്റൊരു കമ്പ്യൂട്ടർ..!

പൂർവാശ്രമത്തിൽ മറ്റൊരു കൃഷ്ണൻ ജീവിച്ചിരുന്നു.വണ്ടിപ്പണിയെടുത്ത് തോന്നുമ്പോൾ തോന്നുന്നിടത്ത് പോയി അര ചട്ടമ്പിയായിരുന്ന ഒരു കള്ളക്കൃഷ്ണൻ.വയനാട്ടിലൊക്കെ പോയി വാറ്റ് ചാരായവുടിച്ച് കിറുങ്ങി നടന്നിരുന്ന അന്നത്തെ കൃഷ്ണാട്ടനെ ഒന്നു സങ്കല്പിച്ചു നോക്കി.ഒട്ടും ശരിയാവുന്നില്ലല്ലോ.

അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനത്ഭുതപ്പെടണം? രത്നാകരനിൽ നിന്ന് വാത്മീകിയിലെത്താൻ ഒരുപാടു കാലം വേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ.അതുപോലൊരു രാസമാറ്റം ഇവിടേയും സംഭവിച്ചു.നമ്മുടെയൊക്കെ പുണ്യവും സൌഭാഗ്യവുമായ ഇന്നത്തെ കൃഷ്ണാട്ടനിലേക്കുള്ള രൂപാന്തരം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്നെനിക്കറിഞ്ഞുകൂട. എങ്ങനെയായാലും സംഭവിച്ചതൊക്കെ നല്ലതിനു മാത്രമായിരുന്നല്ലോ.

ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം എന്നെ കാണാൻ വീട്ടിലെത്തി.

അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചെഴുതാനുള്ള ആവേശത്തിൽ എനിക്ക് കൃഷ്ണാട്ടന്റെ കുറച്ചു വിവരങ്ങളറിയണം എന്ന് പറഞ്ഞു പോയി.ഒന്നിരിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ അദ്ദേഹം എന്റെ പുറത്തൊരടിയും തന്നിട്ട് ഭഗവാനെക്കുറിച്ചെഴുതൂ എന്നും പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിപ്പൊയ്ക്കളഞ്ഞു.അല്പബുദ്ധിയായ ഞാൻ മിഴിച്ചിരുന്നു.

ജ്നാനവും ഭക്തിയും കർമ്മവും ദാനവും സർവ ചരാചരപ്രേമവും ഒത്തിണങ്ങിയ ഈ മനുഷ്യനെ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ.

ആർഷഭാരതത്തിലെ ഋഷി വംശപരമ്പരയിൽ ചേർക്കാവുന്ന ഈ കർമ്മയോഗിയുടെ പാദങ്ങളിൽ പ്രണാമമർപ്പിക്കാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കാവില്ല.